Tikun Hatsot: Gece Yarısı Ağıtı

Tikun Hatsot (Gece Yarısı Onarımı), gece yarısında okunan, Bet Hamikdaş'ın yıkılışını ve İlahi Huzurun (Şekhina) sürgününü yas tutan bir dua hizmetidir. Bu uygulama, gece yarısının Tanrı'nın çocuklarının acısı için yas tuttuğu ve dualara özellikle açık olduğu bir zaman olduğu öğretisine dayanan Kabalistik gelenekte köklüdür. Kral David'in gece yarısı kalkıp Tanrı'ya ilahi söylediği rivayet edilir.

Tikun Hatsot iki bölüme ayrılır: Tikun Rahel ve Tikun Lea. Tikun Rahel, yerde oturarak (yas tutanların yaptığı gibi) okunur ve sürgün ile yıkım için ağıt üzerine odaklanır. Mezmur 137'yi ('Babil nehirleri kıyısında') ve kinot'u (ağıtları) içerir. Tikun Lea, ayağa kalktıktan sonra okunur ve umut ile kurtuluşa odaklanır. Tanrı'nın huzuruna duyulan özlemi ve övgü mezmurlarını içerir.

Tikun Hatsot, halahhik gece yarısında (hatsot) okunur; bu, gün batımı ile gün doğumu arasının orta noktasıdır — mutlaka gece 12:00 değildir. Şabat veya bayram öncesi gecelerde ve belirli sevinçli dönemlerde, Tikun Rahel atlanır ve yalnızca Tikun Lea okunur (okunursa). Şabat'ta ve çoğu bayramda Tikun Hatsot okunmaz. Bu uygulama en çok Sefarad ve Kabalistik topluluklarda yaygındır.

Kabala'ya göre sürgün yalnızca Yahudi halkını değil, manevi dünyaları da etkiler. Şekhina'nın (İlahi Huzur) İsrail ile birlikte sürgünde olduğu söylenir. Gece yarısında yüce mahkeme toplanır ve manevi 'tikunim' (onarımlar) mümkün hale gelir. Bu saatte yas tutup dua ederek, sürgünün neden olduğu kozmik hasarın onarılmasına katılmış ve kurtuluşun hızlandırılmasına katkıda bulunmuş olunur.

Tikun Hatsot en yaygın olarak Kabalistik uygulamaları takip edenler, özellikle Sefarad Yahudileri ve Hasidim tarafından uygulanır. Arizal (Rabi İshak Lurya) bu uygulamayı kuvvetle teşvik etmiştir. Tüm Yahudiler için zorunlu olmamakla birlikte, gece yarısında kalkabilen kişiler için övülmeye değer bir uygulama olarak kabul edilir. Bazıları düzenli olarak okur, bazıları ise yalnızca Tişa Be'Av'dan önceki Üç Hafta boyunca okur.

Tikun Rahel sırasında, şiva'da yas tutanların yaptığı gibi yerde veya alçak bir sandalyede oturulur. Bazıları, Kudüs için yas sembolü olarak tefilinin takıldığı yere, alınlarına kül sürer. Dualar hüzünlü bir tonda okunur. Bazıları küçük bir mum yakar. Atmosfer, yeniden inşa umuduyla birleşen, yıkım için gerçek bir keder ortamıdır. Bu uygulamaya ciddiyet ve niyetle yaklaşılmalıdır.