שִׁיר הַמַּעֲלוֹת אֵלֶיךָ נָשָׂאתִי אֶת עֵינַי הַיֹּשְׁבִי בַּשָּׁמָיִם:
Yükselişin ilahisi. Gözlerimi Sene kaldırdım, gökte oturana.
הִנֵּה כְעֵינֵי עֲבָדִים אֶל יַד אֲדוֹנֵיהֶם כְּעֵינֵי שִׁפְחָה אֶל יַד גְּבִרְתָּהּ כֵּן עֵינֵינוּ אֶל יְהוָה אֱלֹהֵינוּ עַד שֶׁיְּחָנֵּנוּ:
İşte, kölelerin gözleri efendilerinin eline, cariyenin gözleri hanımının eline baktığı gibi, gözlerimiz bize lütuf gösterene dek Tanrımız Ebedi Olan'a bakar.
חָנֵּנוּ יְהוָה חָנֵּנוּ כִּי רַב שָׂבַעְנוּ בוּז:
Bize lütuf göster, ey Ebedi Olan, bize lütuf göster, zira horluğa tamamen doymuş olduk.
רַבַּת שָׂבְעָה לָּהּ נַפְשֵׁנוּ הַלַּעַג הַשַּׁאֲנַנִּים הַבּוּז לִגְאֵיוֹנִים (לִגְאֵי יוֹנִים):
Canımız rahat oturanların alay etmesiyle, alçakların küçümsemesiyle tamamen doldu.