Tehilim

2

לָמָּה רָגְשׁוּ גוֹיִם וּלְאֻמִּים יֶהְגּוּ רִיק:

Niçin milletler toplanıp halklar boş şeyler tasarlıyor?

יִתְיַצְּבוּ מַלְכֵי אֶרֶץ וְרוֹזְנִים נוֹסְדוּ יָחַד עַל יְהוָה וְעַל מְשִׁיחוֹ:

Yeryüzünün kralları ve ileri gelenleri, Ebedi Olan'a ve O'nun meshedilmişine karşı birlikte plan mı kuruyorlar?

נְנַתְּקָה אֶת מוֹסְרוֹתֵימוֹ וְנַשְׁלִיכָה מִמֶּנּוּ עֲבֹתֵימוֹ:

"Bağlarını kıralım ve iplerini üzerimizden atalım."

יוֹשֵׁב בַּשָּׁמַיִם יִשְׂחָק אֲדֹנָי יִלְעַג לָמוֹ:

Göklerde oturan güler; Ebedi Olan onlarla alay eder.

אָז יְדַבֵּר אֵלֵימוֹ בְאַפּוֹ וּבַחֲרוֹנוֹ יְבַהֲלֵמוֹ:

Sonra öfkesiyle onlara konuşur; kızgın gazabıyla onları ürpertir.

וַאֲנִי נָסַכְתִּי מַלְכִּי עַל צִיּוֹן הַר קָדְשִׁי:

"Ama Ben, Siyyon'da, kutsal dağımda, Kendi Krallımı tahta oturttum."

אֲסַפְּרָה אֶל חֹק יְהוָה אָמַר אֵלַי בְּנִי אַתָּה אֲנִי הַיּוֹם יְלִדְתִּיךָ:

Kararnameyi ilan edeyim; Ebedi Olan bana şöyle dedi: "Sen Benim oğlumsun; bugün Ben seni doğurdum.

שְׁאַל מִמֶּנִּי וְאֶתְּנָה גוֹיִם נַחֲלָתֶךָ וַאֲחֻזָּתְךָ אַפְסֵי אָרֶץ:

Benden iste, milletleri sana miras, yeryüzünün uçlarını mülk olarak vereyim.

תְּרֹעֵם בְּשֵׁבֶט בַּרְזֶל כִּכְלִי יוֹצֵר תְּנַפְּצֵם:

Onları demir bir asayla kıracaksın; bir çömlekçi kabı gibi parçalayacaksın."

וְעַתָּה מְלָכִים הַשְׂכִּילוּ הִוָּסְרוּ שֹׁפְטֵי אָרֶץ:

Şimdi siz ey krallar, akıllı olun; ey yeryüzünün yargıçları, uyarıyı alın.

עִבְדוּ אֶת יְהוָה בְּיִרְאָה וְגִילוּ בִּרְעָדָה:

Ebedi Olan'a korku ile hizmet edin ve titreye titreye sevinç duyun.

נַשְּׁקוּ בַר פֶּן יֶאֱנַף וְתֹאבְדוּ דֶרֶךְ כִּי יִבְעַר כִּמְעַט אַפּוֹ אַשְׁרֵי כָּל חוֹסֵי בוֹ:

Öfkelenmemesi ve yolda helak olmamanız için kendinizi arındırın; zira öfkesi bir anda tutuşabilir. Ona sığınanların tümüne ne mutlu.