مِنْحَة Amidah

כִּי שֵׁם ה' אֶקְרָא הָבוּ גדֶל לֵאלהֵינוּ:

لأنّي أدعو باسم الربّ؛ أسبِغوا العظمة على إلهنا:

אֲדנָי שפָתַי תִּפְתָּח וּפִי יַגִּיד תְּהִלָּתֶךָ:

يا ربّ افتح شفتيّ، فيُخبر فمي بتسبيحكَ:

בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. אֱלהֵי אַבְרָהָם. אֱלהֵי יִצְחָק. וֵאלהֵי יַעֲקב. הָאֵל הַגָּדול הַגִּבּור וְהַנּורָא אֵל עֶלְיון. גּומֵל חֲסָדִים טובִים. וְקונֵה הַכּל. וְזוכֵר חַסְדֵּי אָבות. וּמֵבִיא גואֵל לִבְנֵי בְנֵיהֶם לְמַעַן שְׁמו בְּאַהֲבָה:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ إلهنا وإله آبائنا، إله إبراهيم، وإله إسحاق، وإله يعقوب؛ الإله العظيم الجبّار المهوب، الإله العليّ، الذي يصنع المراحم الصالحة، ويملك الكلّ، ويذكر مراحم الآباء، ويأتي بفادٍ لأبناء أبنائهم لأجل اسمه بمحبّة:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

זָכְרֵנוּ לְחַיִּים. מֶלֶךְ חָפֵץ בַּחַיִּים. וְכָתְבֵנוּ בְּסֵפֶר הַחַיִּים. לְמַעַנְךָ אֱלהִים חַיִּים:

اذكرنا للحياة، أيّها الملك الراغب في الحياة، واكتبنا في سفر الحياة، لأجلكَ، أيّها الإله الحيّ:

מֶלֶךְ עוזֵר וּמושִׁיעַ וּמָגֵן: בָּרוּךְ אַתָּה ה', מָגֵן אַבְרָהָם:

ملكٌ معينٌ ومخلّصٌ ومجنٌّ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مجنّ إبراهيم:

אַתָּה גִּבּור לְעולָם אֲדנָי. מְחַיֵּה מֵתִים אַתָּה רַב לְהושִׁיעַ:

أنتَ جبّارٌ إلى الأبد، يا ربّ؛ تُحيي الموتى، وأنتَ كثير الخلاص:

בקיץ:

في الصيف:

מורִיד הַטָּל:

المُنزِل الندى:

בחורף:

في الشتاء:

מַשִּׁיב הָרוּחַ וּמורִיד הַגָּשֶּׁם:

المُهبّ الريح والمُنزِل المطر:

מְכַלְכֵּל חַיִּים בְּחֶסֶד. מְחַיֶּה מֵתִים בְּרַחֲמִים רַבִּים. סומֵךְ נופְלִים. וְרופֵא חולִים וּמַתִּיר אֲסוּרִים. וּמְקַיֵּם אֱמוּנָתו לִישֵׁנֵי עָפָר. מִי כָמוךָ בַּעַל גְּבוּרות וּמִי דומֶה לָּךְ. מֶלֶךְ מֵמִית וּמְחַיֶּה וּמַצְמִיחַ יְשׁוּעָה:

العائل للأحياء بالنعمة، المُحيي الموتى برحمةٍ غزيرة، السند للساقطين، الشافي للمرضى، المُطلِق للأسرى، الحافظ أمانته لراقدي التراب؛ من مثلكَ، يا صاحب الجبروت، ومن يشبهكَ، يا ملكاً يُميت ويُحيي ويُنبت الخلاص:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

מִי כָמוךָ אַב הָרַחֲמִים. זוכֵר יְצוּרָיו לְחַיִּים בְּרַחֲמִים:

من مثلكَ، يا أبا المراحم، الذاكر خلائقه للحياة برحمة:

וְנֶאֱמָן אַתָּה לְהַחֲיות מֵתִים: בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְחַיֵּה הַמֵּתִים:

وأنتَ أمينٌ في إحياء الموتى؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مُحيي الموتى:

קדושה

القدوشاه

בחזרת הש”ץ:

أثناء الإعادة من قِبل إمام الصّلاة:

נְקַדֵּשׁ אֶת שִׁמְךָ בָּעולָם. כְּשֵׁם שֶׁמַּקְדִּישִׁים אותו בִּשְׁמֵי מָרום. כַּכָּתוּב עַל יַד נְבִיאֶךָ: וְקָרָא זֶה אֶל זֶה וְאָמַר:

نقدّس اسمك في العالم، كما يقدّسونه في السّماوات العُلى، كما هو مكتوب بيد نبيّك: ونادى الواحد الآخر وقال:

קו”ח:

الجماعة والمرتّل:

קָדושׁ. קָדושׁ. קָדושׁ ה' צְבָאות. מְלא כָל הָאָרֶץ כְּבודו:

قدّوس، قدّوس، قدّوس ربّ الجنود؛ كلّ الأرض مملوءة من مجده:

חזן:

المرتّل:

לְעֻמָתָם בָּרוּךְ יאמֵרוּ:

وفي مقابلهم يقولون «مبارك»:

קו”ח:

الجماعة والمرتّل:

בָּרוּךְ כְּבוד ה' מִמְּקומו:

مباركٌ مجدُ الربّ من مكانه:

חזן:

المرتّل:

וּבְדִבְרֵי קָדְשְׁךָ כָּתוּב לֵאמר: קו"ח - יִמְלךְ ה' לְעולָם. אֱלהַיִךְ צִיּון לְדר וָדר. הַלְלוּיָהּ:

وفي كلمات قدسك مكتوبٌ يقول؛ الجماعة والحزّان: الربّ يملك إلى الأبد، إلهك يا صهيون، من جيلٍ إلى جيل، هلِّلويا:

חזן:

المرتّل:

לְדור וָדור נַגִּיד גָּדְלֶךָ וּלְנֵצַח נְצָחִים קְדֻשָּׁתְךָ נַקְדִּישׁ. וְשִׁבְחֲךָ אֱלהֵינוּ מִפִּינוּ לא יָמוּשׁ לְעולָם וָעֶד. כִּי אֵל מֶלֶךְ גָּדול וְקָדושׁ אָתָּה: בָּרוּךְ אַתָּה ה' הָאֵל (בעשי"ת הַמֶּלֶךְ) הַקָּדושׁ:

من جيلٍ إلى جيل نُخبر بعظمتك، وإلى كلّ الأبد نقدّس قداستك؛ وتسبيحك يا إلهنا لا يزول من فمنا إلى أبد الآبدين، لأنّك إلهٌ ومَلِكٌ عظيمٌ وقدّوس؛ مباركٌ أنتَ يا ربّ، الإله القدّوس (في الأيّام العشرة للتّوبة: المَلِك القدّوس):

אַתָּה קָדושׁ וְשִׁמְךָ קָדושׁ וּקְדושִׁים בְּכָל יום יְהַלְּלוּךָ סֶּלָה: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הָאֵל (בעשי"ת הַמֶּלֶךְ) הַקָּדושׁ:

أنتَ قدّوس، واسمك قدّوس، والقدّيسون يسبّحونك كلّ يوم، سِلاه؛ مباركٌ أنتَ يا ربّ، الإله القدّوس (في الأيّام العشرة للتّوبة: المَلِك القدّوس):

אַתָּה חונֵן לְאָדָם דַּעַת. וּמְלַמֵּד לֶאֱנושׁ בִּינָה: חָנֵּנוּ מֵאִתְּךָ דֵעָה בִּינָה וְהַשכֵּל בָּרוּךְ אַתָּה ה חונֵן הַדָּעַת:

أنتَ تُنعِمُ على الإنسانِ بالمعرفةِ وتُعلِّمُ البشرَ الفهمَ؛ أنعِم علينا من لدُنكَ معرفةً وفهماً وبصيرةً؛ مباركٌ أنتَ يا ربُّ، المُنعِمُ بالمعرفةِ:

הֲשִׁיבֵנוּ אָבִינוּ לְתורָתֶךָ. וְקָרְבֵנוּ מַלְכֵּנוּ לַעֲבודָתֶךָ וְהַחֲזִירֵנוּ בִּתְשׁוּבָה שְׁלֵמָה לְפָנֶיךָ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', הָרוצֶה בִּתְשׁוּבָה:

أرجِعنا، أبانا، إلى توراتكَ؛ وقرّبنا، ملكنا، إلى خدمتكَ؛ وردّنا بتوبةٍ كاملةٍ أمامكَ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الراغب في التوبة:

סְלַח לָנוּ אָבִינוּ כִּי חָטָאנוּ. מְחַל לָנוּ מַלְכֵּנוּ כִּי פָשָׁעְנוּ. כִּי מוחֵל וְסולֵחַ אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', חַנּוּן הַמַּרְבֶּה לִסְלחַ:

اغفر لنا، أبانا، فإنّنا أخطأنا؛ اصفح عنّا، ملكنا، فإنّنا تجاوزنا؛ لأنّكَ تصفح وتغفر؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الحنّان الكثير المغفرة:

רְאֵה בְעָנְיֵנוּ. וְרִיבָה רִיבֵנוּ. וּגְאָלֵנוּ מְהֵרָה לְמַעַן שְׁמֶךָ. כִּי גּואֵל חָזָק אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', גּואֵל יִשרָאֵל:

انظر إلى مذلّتنا، وخاصِم خصومتنا، وافدِنا سريعاً لأجل اسمكَ، لأنّكَ فادٍ قويّ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، فادي إسرائيل:

רְפָאֵנוּ ה' וְנֵרָפֵא. הושִׁיעֵנוּ וְנִוָּשֵׁעָה כִּי תְהִלָּתֵנוּ אָתָּה. וְהַעֲלֵה רְפוּאָה שְׁלֵמָה לְכָל מַכּותֵינוּ.

اشفنا، يا ربّ، فنُشفى؛ خلّصنا، فنُخلَص، لأنّكَ تسبيحنا؛ وهات شفاءً كاملاً لكلّ جروحنا:

תפילה בעד החולה:

صلاةٌ للمريض:

יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהַי וֵאלהֵי אֲבותַי. שֶׁתִּשְׁלַח מְהֵרָה רְפוּאָה שְׁלֵמָה מִן הַשָּׁמַיִם. רְפוּאַת הַנֶּפֶשׁ וּרְפוּאַת הַגּוּף לְחולֶה פב"פ בְּתוךְ שְׁאָר חולֵי יִשרָאֵל:

ليكن مرضاةً أمامكَ، أيّها الرّبّ إلهي وإله آبائي، أن تُرسِل سريعاً شفاءً كاملاً من السماء، شفاء النفس وشفاء الجسد، للمريض [يُذكَر الاسم] بين سائر مرضى إسرائيل:

כִּי אֵל מֶלֶךְ רופֵא נֶאֱמָן וְרַחֲמָן אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', רופֵא חולֵי עַמּו יִשרָאֵל:

لأنّكَ ملكٌ وإلهٌ شافٍ أمينٌ ورحيم؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، شافي مرضى شعبه إسرائيل:

בָּרֵךְ עָלֵינוּ ה' אֱלהֵינוּ אֶת הַשָּׁנָה הַזּאת וְאֶת כָּל מִינֵי תְבוּאָתָהּ לְטובָה. וְתֵן

بارِك لنا، أيّها الرّبّ إلهنا، هذه السنة وكلّ أصناف غلّتها للخير؛ وأعطِ

בקיץ:

في الصيف:

בְּרָכָה

بركةً:

בחורף:

في الشتاء:

טַל וּמָטָר לִבְרָכָה

ندى ومطراً للبركة:

עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה וְשבְּעֵנוּ מִטּוּבָהּ. וּבָרֵךְ שְׁנָתֵנוּ כַּשָּׁנִים הַטּובות. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְבָרֵךְ הַשָּׁנִים:

على وجهِ الأرضِ، وأشبِعنا من خيرِها؛ وبارِك سنتَنا كالسنينِ الصالحةِ؛ مباركٌ أنتَ يا ربُّ، المُبارِكُ السنينَ:

תְּקַע בְּשׁופָר גָּדול לְחֵרוּתֵנוּ. וְשא נֵס לְקַבֵּץ גָּלֻיּותֵינוּ. וְקַבְּצֵנוּ יַחַד מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְקַבֵּץ נִדְחֵי עַמּו יִשרָאֵל:

انفخ في البوق العظيم لحرّيّتنا؛ وارفع رايةً لجمع مسبيّينا؛ واجمعنا معاً من أربعة أطراف الأرض؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، جامع شتات شعبه إسرائيل:

הָשִׁיבָה שׁופְטֵינוּ כְּבָרִאשׁונָה וְיועֲצֵינוּ כְּבַתְּחִלָּה. וְהָסֵר מִמֶּנּוּ יָגון וַאֲנָחָה. וּמְלךְ עָלֵינוּ אַתָּה ה' לְבַדְּךָ בְּחֶסֶד וּבְרַחֲמִים. וְצַדְּקֵנוּ בַּמִשְׁפָּט. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מֶלֶךְ אוהֵב צְדָקָה וּמִשְׁפָּט: (בעשי"ת - הַמֶּלֶךְ הַמִשְׁפָּט):

أعِد قضاتَنا كما في الأوّلِ، ومُشيرينا كما في البدءِ؛ وأزِل عنّا الحزنَ والتنهُّدَ؛ ومَلِّك علينا أنتَ يا ربُّ وحدَكَ، باللطفِ والرحمةِ؛ وبرِّرنا في الحكمِ؛ مباركٌ أنتَ يا ربُّ، المَلِكُ المُحبُّ للبرِّ والحكمِ (في العشرةِ أيّامِ التوبةِ: مَلِكُ الحكمِ):

וְלַמַּלְשִׁינִים אַל תְּהִי תִקְוָה. וְכָל הָרִשְׁעָה כְּרֶגַע תּאבֵד. וְכָל אויְבֵי עַמְּךָ מְהֵרָה יִכָּרֵתוּ. וְהַזֵדִים מְהֵרָה תְעַקֵּר וּתְשַׁבֵּר וּתְמַגֵּר וְתַכְנִיעַ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', שׁובֵר אויְבִים וּמַכְנִיעַ זֵדִים:

وللمفترين لا يكن رجاء؛ ولينعدم كلّ شرٍّ في لحظة؛ وليُقطَع كلّ أعداء شعبكَ سريعاً؛ والمتكبّرين سريعاً اقتلع واسحق واطرح وأخضع عاجلاً في أيّامنا؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، كاسر الأعداء ومُخضِع المتكبّرين:

עַל הַצַּדִּיקִים וְעַל הַחֲסִידִים. וְעַל זִקְנֵי עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. וְעַל פְּלֵיטַת סופְרֵיהֶם. וְעַל גֵּרֵי הַצֶּדֶק. וְעָלֵינוּ. יֶהֱמוּ רַחֲמֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ. וְתֵן שכָר טוב לְכָל הַבּוטְחִים בְּשִׁמְךָ בֶּאֱמֶת. וְשים חֶלְקֵנוּ עִמָּהֶם לְעולָם וְלא נֵבושׁ כִּי בְךָ בָטָחְנוּ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מִשְׁעָן וּמִבְטָח לַצַּדִּיקִים:

على الصدّيقين والأتقياء، وعلى شيوخ شعبكَ بيت إسرائيل، وعلى بقيّة كتبتهم، وعلى الدخلاء الصدّيقين، وعلينا، لتثُر رحمتكَ، أيّها الرّبّ إلهنا؛ وأعطِ أجراً صالحاً لكلّ من يتّكلون على اسمكَ بالحقّ؛ واجعل نصيبنا معهم إلى الأبد، فلا نخزى، لأنّنا توكّلنا عليكَ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، سند الصدّيقين ومتّكلهم:

וְלִירוּשָׁלַיִם עִירְךָ בְּרַחֲמִים תָּשׁוּב. וְתִשְׁכּן בְּתוכָהּ כַּאֲשֶׁר דִּבַּרְתָּ. וּבְנֵה אותָהּ בְּקָרוב בְּיָמֵינוּ בִּנְיַן עולָם. וְכִסֵּא דָוִד מְהֵרָה לְתוכָהּ תָּכִין:

وإلى أورشليم مدينتكَ ارجع برحمة؛ واسكن في وسطها كما تكلّمتَ؛ وابنِها قريباً في أيّامنا بناءً أبديّاً؛ وأقِم سريعاً عرش داود في وسطها:

בתשעה באב במנחה אומרין כאן נחם:

في تسعةِ آبَ عند المنحة، يُقالُ هنا «التعزية»:

נַחֵם ה' אֱלהֵינוּ אֶת אֲבֵלֵי צִיּון וְאֵת אֲבֵלֵי יְרוּשָׁלַיִם וְאֶת הָעִיר הָאֲבֵלָה וְהַחֲרֵבָה וְהַבְּזוּיָה וְהַשּׁומֵמָה. הָאֲבֵלָה מִבְּלִי בָנֶיהָ וְהַחֲרֵבָה מִמְּעונותֶיהָ. וְהַבְּזוּיָה מִכְּבודָהּ. וְהַשּׁומֵמָה מֵאֵין יושֵׁב. וְהִיא יושֶׁבֶת וְראשָׁהּ חָפוּי כְּאִשָּׁה עֲקָרָה שֶׁלּא יָלָדָה. וַיְבַלְּעוּהָ לִגְיונות. וַיִּירָשׁוּהָ עובְדֵי פְסִילִים. וַיָּטִילוּ אֶת עַמְּךָ יִשרָאֵל לֶחָרֶב. וַיַּהַרְגוּ בְּזָדון חֲסִידֵי עֶלְיון. עַל כֵּן צִיּון בְּמַר תִּבְכֶּה. וִירוּשָׁלַיִם תִּתֵּן קולָהּ. לִבִּי לִבִּי עַל חַלְלֵיהֶם. מֵעַי מֵעַי עַל חַלְלֵיהֶם. כִּי אַתָּה ה' בָּאֵשׁ הִצַּתָּהּ. וּבָאֵשׁ אַתָּה עָתִיד לִבְנותָהּ. כָּאָמוּר וַאֲנִי אֶהְיֶה לָּהּ נְאֻם ה' חומַת אֵשׁ סָבִיב וּלְכָבוד אֶהְיֶה בְּתוכָהּ:
בָּרוּךְ אַתָּה ה' מְנַחֵם צִיּון וּבונֵה יְרוּשָׁלָיִם:

عَزِّ، يا ربُّ إلهَنا، نائِحي صهيونَ ونائِحي أورشليمَ، والمدينةَ المنوحَ عليها، الخربةَ المُحتقَرةَ المُقفِرةَ؛ المنوحَ عليها بلا أبنائِها، الخربةَ بلا مساكنِها، المُحتقَرةَ بلا مجدِها، المُقفِرةَ بلا سكّانٍ؛ وهي جالسةٌ مُغطّاةُ الرأسِ كامرأةٍ عاقرٍ لم تَلِد؛ ابتلَعَتها الجحافلُ، وتملَّكَها عابِدو الأوثانِ؛ وألقَوا شعبَكَ إسرائيلَ إلى السيفِ؛ وبخُبثٍ قتَلوا أتقياءَ العليِّ؛ لذلكَ تبكي صهيونُ بمرارةٍ، وترفعُ أورشليمُ صوتَها؛ قلبي، قلبي على قتلاهم؛ أحشائي، أحشائي على قتلاهم؛ لأنّكَ أنتَ يا ربُّ أضرَمتَها بالنارِ، وبالنارِ ستُعيدُ بناءَها في الآتي، كما قيلَ: وأكونُ لها، يقولُ الربُّ، سوراً من نارٍ حولَها، ولمجدٍ أكونُ في وسطِها:
مباركٌ أنتَ يا ربُّ، مُعزّي صهيونَ وبانِي أورشليمَ:

בָּרוּךְ אַתָּה ה', בּונֵה יְרוּשָׁלָיִם:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، باني أورشليم:

אֶת צֶמַח דָּוִד עַבְדְּךָ מְהֵרָה תַצְמִיחַ. וְקַרְנו תָּרוּם בִּישׁוּעָתֶךָ. כִּי לִישׁוּעָתְךָ קִוִּינוּ כָּל הַיּום. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מַצְמִיחַ קֶרֶן יְשׁוּעָה:

نسل داود عبدكَ، سريعاً أنبِته؛ وارفع قرنه بخلاصكَ؛ لأنّنا نرجو خلاصكَ كلّ اليوم؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مُنبِت قرن الخلاص:

שְׁמַע קולֵנוּ. ה' אֱלהֵינוּ חוּס וְרַחֵם עָלֵינוּ. וְקַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצון אֶת תְּפִלָּתֵנוּ. כִּי אֵל שׁומֵעַ תְּפִלּות וְתַחֲנוּנִים אָתָּה. וּמִלְּפָנֶיךָ מַלְכֵּנוּ. רֵיקָם אַל תְּשִׁיבֵנוּ:

اسمع صوتنا، أيّها الرّبّ إلهنا؛ أشفِق علينا وارحمنا؛ واقبل صلاتنا برحمةٍ ورضى؛ لأنّكَ إلهٌ يسمع الصلوات والتضرّعات؛ ومن أمامكَ، ملكنا، لا تردّنا فارغين:

בתענית צבור במנחה אומר היחיד עננו:

في يومِ صومٍ عامٍّ عند المنحة، يقولُ الفردُ «استَجِب لنا»:

עֲנֵנוּ ה' עֲנֵנוּ בְּיום צום תַּעֲנִיתֵנוּ כִּי בְצָרָה גְדולָה אֲנָחְנוּ. אַל תֵּפֶן אֶל רִשְׁעֵנוּ. וְאַל תַּסְתֵּר פָּנֶיךָ מִמֶּנּוּ. וְאַל תִּתְעַלַּם מִתְּחִנָּתֵנוּ. הֱיֵה נָא קָרוב לְשַׁוְעָתֵנוּ. יְהִי נָא חַסְדְּךָ לְנַחֲמֵנוּ. טֶרֶם נִקְרָא אֵלֶיךָ עֲנֵנוּ. כַּדָּבָר שֶׁנֶּאֱמַר. וְהָיָה טֶרֶם יִקְרָאוּ וַאֲנִי אֶעֱנֶה. עוד הֵם מְדַבְּרִים וַאֲנִי אֶשְׁמָע:
כִּי אַתָּה ה' הָעונֶה בְּעֵת צָרָה. פּודֶה וּמַצִּיל בְּכָל עֵת צָרָה וְצוּקָה:

استَجِب لنا، يا ربُّ، استَجِب لنا في يومِ صومِ مذلَّتِنا هذا، فإنّا في ضيقٍ عظيمٍ؛ لا تلتَفِت إلى شرِّنا، ولا تحجُب وجهَكَ عنّا، ولا تَصرِف نظرَكَ عن تضرُّعِنا؛ كُن قريباً، نسألُكَ، من صراخِنا؛ ليُعزِّنا لطفُكَ؛ قبلَ أن ندعوَكَ استَجِب لنا؛ كما قيلَ: ويكونُ أنّهم قبلَ أن يدعوا أنا أُجيبُ، وفيما هم يتكلّمونَ أنا أسمعُ:
لأنّكَ أنتَ يا ربُّ هو المُستجيبُ في وقتِ الضيقِ، الفادي والمُنقِذُ في كلِّ وقتِ شدّةٍ وضيقٍ:

תפלה לעצירת הגשמים בשומע תפלה

صلاةٌ لوقفِ المطرِ في «اسمَع صلاتَنا»:

וַעֲנֵנוּ בּורֵא עולָם בְּמִדַּת הָרַחֲמִים, בּוחֵר בְּעַמּו יִשרָאל לְהודִיעַ גָּדְלו וְהַדְרַת כְּבודו, שׁומֵעַ תְּפִלָּה תֵּן טַל וּמָטָר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה, וְתַשבִּיעַ אֶת הָעולָם כֻּלּו מִטּוּבֶךָ, וּמַלֵּא יָדֵינוּ מִבִּרְכותֶיךָ וּמֵעשֶׁר מַתְּנַת יָדֶךָ, שְׁמור וְהַצֵל שָׁנָה זו מִכָּל דָּבָר רָע, וּמִכָּל מִינֵי מַשְׁחִית, וּמִכָּל מִינֵי פֻּרְעָנִיּות, וַעֲשה לָהּ תִּקְוָה וְאַחֲרִית שָׁלום, חוּס וְרַחֵם עָלֵינוּ וְעַל כָּל תְּבוּאָתֵנוּ וּפֵרותֵינוּ, וּבָרְכֵנוּ בְּגִשְׁמֵי בְרָכָה וְנִזְכֶּה לְחַיִּים וָשׁובַע וְשָׁלום, כַּשָׁנִים הַטּובות, וְהָסֵר מִמֶּנּוּ דֶּבֶר וְחֶרֶב וְרָעָב, וְחַיָּה רָעָה וּשְׁבִי וּבִזָה, וְיֵצֶר הָרָע וְחָלָיִים רָעִים וְקָשִׁים, וּמְאורָעות רָעיִם וְקָשִׁים, וּגְזור עָלֵינוּ גְּזֵרות טובות מִלְּפָנֶיךָ, וְיִגּלּוּ רַחֲמֶיךָ עַל מִדּותֶיךָ, וְתִתְנַהֵג עִם בָּנֶיךָ בְּמִדַּת הָרַחֲמִים, וְקַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצון אֶת תְּפִלָּתֵנוּ:

واستَجِب لنا، يا خالقَ العالمِ، بصفةِ الرحمةِ؛ يا من اختَرتَ شعبَكَ إسرائيلَ ليُعلِنَ عظمتَكَ وبهاءَ مجدِكَ؛ يا سامعَ الصلاةِ، أعطِ النَّدى والمطرَ على وجهِ الأرضِ، وأشبِع العالمَ كلَّه من خيرِكَ، واملأ أيدِيَنا من بركاتِكَ ومن غِنى عطيّةِ يدِكَ؛ احفَظ هذه السنةَ ونَجِّها من كلِّ شرٍّ، ومن كلِّ أنواعِ الهلاكِ، ومن كلِّ أنواعِ النكباتِ، واجعَل لها رجاءً وعاقبةً سلميّةً؛ أشفِق وارحَمنا وكلَّ غلّاتِنا وثمارِنا، وبارِكنا بأمطارِ بركةٍ، ولنَفُز بالحياةِ والشِّبَعِ والسلامِ كالسنينِ الصالحةِ؛ وأزِل عنّا الوباءَ والسيفَ والمجاعةَ والوحوشَ والسبيَ والنهبَ والميلَ الشرّيرَ والأمراضَ الشديدةَ القاسيةَ، والأحداثَ الشرّيرةَ العسيرةَ؛ واقضِ لنا أقضيةً صالحةً من لدُنكَ، ولتَغلِب رحمتُكَ على صفاتِكَ، وعامِل بنيكَ بصفةِ الرحمةِ، واقبَل صلاتَنا برحمةٍ ورضاً:

כִּי אַתָּה שׁומֵעַ תְּפִלַּת עַמְּךָ יִשרָאֵל בְּרַחֲמִים. בָּרוּךְ אַתָּה ה', שׁומֵעַ תְּפִלָּה:

لأنّكَ تسمع صلاة شعبكَ إسرائيل برحمة؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، سامع الصلاة:

רְצֵה ה' אֱלהֵינוּ בְּעַמְּךָ יִשרָאֵל וּבִתְפִלָּתָם וְהָשֵׁב אֶת הָעֲבודָה לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וְאִשֵּׁי יִשרָאֵל וּתְפִלָּתָם. בְּאַהֲבָה תְקַבֵּל בְּרָצון. וּתְהִי לְרָצון תָּמִיד עֲבודַת יִשרָאֵל עַמֶּךָ:

ارتضِ، أيّها الرّبّ إلهنا، بشعبكَ إسرائيل وصلاتهم؛ وأرجِع الخدمة إلى محراب بيتكَ؛ وقرابين إسرائيل وصلاتهم، اقبلها بمحبّةٍ ورضى؛ ولتكن خدمة شعبكَ إسرائيل دائماً مرضيّةً لكَ:

בראש חודש ובחול המועד אומרים זה:

في رأس الشهر وأيّام الموعد (حول هَموعِد)، يُقال هذا:

אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. יַעֲלֶה וְיָבוא וְיַגִּיעַ. וְיֵרָאֶה וְיֵרָצֶה וְיִשָּׁמַע. וְיִפָּקֵד וְיִזָּכֵר זִכְרונֵנוּ וּפִקְדונֵנוּ וְזִכְרון אֲבותֵינוּ. וְזִכְרון מָשִׁיחַ בֶּן דָּוִד עַבְדֶּךָ. וְזִכְרון יְרוּשָׁלַיִם עִיר קָדְשֶׁךָ. וְזִכְרון כָּל עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. לְפָנֶיךָ. לִפְלֵיטָה לְטובָה. לְחֵן וּלְחֶסֶד וּלְרַחֲמִים. לְחַיִּים וּלְשָׁלום בְּיום:

إلهنا وإله آبائنا، ليصعد، وليأتِ، وليبلغ، وليُرَ، وليُقبَل، وليُسمَع، وليُذكَر، ولْتُذكَر ذكرانا وافتقادنا، وذكر آبائنا، وذكر المسيح ابن داود عبدكَ، وذكر أورشليم مدينتكَ المقدّسة، وذكر كلّ شعبكَ بيت إسرائيل، أمامكَ، للنجاة، للخير، للنعمة، للحنان، وللرحمة، للحياة، وللسلام، في هذا اليوم:

בראש חדש:

في رأس الشهر:

ראשׁ הַחדֶשׁ:

رأس الشهر:

בפסח:

في الفصح:

חַג הַמַּצּות:

عيد الفطير:

בסוכות:

في سوكوت:

חַג הַסֻּכּות:

عيد المظالّ (سوكوت):

הַזֶּה. זָכְרֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ בּו לְטובָה. וּפָקְדֵנוּ בו לִבְרָכָה. וְהושִׁיעֵנוּ בו לְחַיִּים. וּבִדְבַר יְשׁוּעָה וְרַחֲמִים חוּס וְחָנֵּנוּ וְרַחֵם עָלֵינוּ וְהושִׁיעֵנוּ. כִּי אֵלֶיךָ עֵינֵינוּ. כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם אָתָּה:

هذا اليومَ؛ اذكُرنا، يا ربُّ إلهَنا، فيه للخيرِ؛ وافتَقِدنا فيه بالبركةِ؛ وخلِّصنا فيه للحياةِ؛ وبكلمةِ خلاصٍ ورحمةٍ أشفِق علينا، وتحنَّن علينا، وارحَمنا، وخلِّصنا؛ فإنّ أعيُنَنا إليكَ مُتَّجِهةٌ، لأنّكَ مَلِكٌ وإلهٌ حنّانٌ رحيمٌ:

וְתֶחֱזֶינָה עֵינֵינוּ בְּשׁוּבְךָ לְצִיּון בְּרַחֲמִים: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַמַּחֲזִיר שְׁכִינָתו לְצִיּון:

ولتنظر عيوننا رجوعكَ إلى صهيون برحمة؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، رادّ حضوره إلى صهيون:

מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ לְעולָם וָעֶד. צוּר חַיֵּינוּ. מָגֵן יִשְׁעֵנוּ אַתָּה הוּא לְדור וָדור: נודֶה לְּךָ וּנְסַפֵּר תְּהִלָּתֶךָ עַל חַיֵּינוּ הַמְּסוּרִים בְּיָדֶךָ. וְעַל נִשְׁמותֵינוּ הַפְּקוּדות לָךְ. וְעַל נִסֶּיךָ שֶׁבְּכָל יום עִמָּנוּ. וְעַל נִפְלְאותֶיךָ וְטובותֶיךָ שֶׁבְּכָל עֵת. עֶרֶב וָבקֶר וְצָהֳרָיִם: הַטּוב כִּי לא כָלוּ רַחֲמֶיךָ. וְהַמְרַחֵם כִּי לא תַמּוּ חֲסָדֶיךָ. מֵעולָם קִוִּינוּ לָךְ:

نحمدكَ، لأنّكَ أنتَ الرّبّ إلهنا وإله آبائنا إلى الأبد وأبد الآبدين؛ صخرة حياتنا، مجنّ خلاصنا، أنتَ هو من جيلٍ إلى جيل؛ نحمدكَ ونُحدّث بتسبيحكَ، على حياتنا المستودَعة في يدكَ، وعلى نفوسنا المؤتمَنة عندكَ، وعلى عجائبكَ التي معنا كلّ يوم، وعلى آياتكَ وخيراتكَ التي في كلّ حين، مساءً وصباحاً وظهراً؛ أيّها الصالح، فإنّ مراحمكَ لم تنقطع، وأيّها الرحيم، فإنّ نعمكَ لم تنتهِ، لأنّنا دائماً رجوناكَ:

מודים דרבנן:

شكرُ الحاخاماتِ:

מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. אֱלהֵי כָל בָּשר. יוצְרֵנוּ יוצֵר בְּרֵאשִׁית. בְּרָכות וְהודָאות לְשִׁמְךָ הַגָּדול וְהַקָּדושׁ. עַל שֶׁהֶחֱיִיתָנוּ וְקִיַּמְתָּנוּ. כֵּן תְּחַיֵּנוּ וּתְקַיְּמֵנוּ. וְתֶאֱסוף גָּלֻיּותֵינוּ לְחַצְרות קָדְשֶׁךָ. לִשְׁמור חֻקֶּיךָ. וְלַעֲשות רְצונֶךָ. וּלְעָבְדְךָ בְּלֵבָב שָׁלֵם. עַל שֶׁאֲנַחְנוּ מודִים לָךְ. בָּרוּךְ אֵל הַהודָאות:

نشكُرُكَ، لأنّكَ أنتَ الربُّ إلهُنا وإلهُ آبائِنا، إلهُ كلِّ ذي جسدٍ، خالقُنا، خالقُ البدءِ؛ بركاتٌ وشكرٌ لاسمِكَ العظيمِ القدّوسِ، لأنّكَ أحيَيتَنا وأعَلتَنا؛ كذلكَ أحيِنا وأعِلنا، واجمَع جالِيَتَنا إلى ديارِ قدسِكَ، لنحفَظَ فرائضَكَ، ونعمَلَ مشيئتَكَ، ونعبُدَكَ بقلبٍ كاملٍ؛ لأجلِ هذا نشكُرُكَ؛ مباركٌ إلهُ الشكرِ:

בחנוכה ופורים אומרים כאן ועל הנסים:

في حانوكا وبوريم، يُقال هنا «على العجائب»:

עַל הַנִּסִּים וְעַל הַפֻּרְקָן וְעַל הַגְּבוּרות וְעַל הַתְּשׁוּעות וְעַל הַמִּלְחָמות שֶׁעָשיתָ לַאֲבותֵינוּ בַּיָּמִים הָהֵם בִּזְּמַן הַזֶּה:

على العجائب، وعلى الفداء، وعلى الجبروت، وعلى الخلاص، وعلى الحروب التي صنعتَها لآبائنا في تلك الأيّام في هذا الوقت:

לחנוכה:

لحانوكا:

בִּימֵי מַתִּתְיָהוּ בֶּן יוחָנָן כּהֵן גָּדול חַשְׁמונַאִי וּבָנָיו. כְּשֶׁעָמְדָה מַלְכוּת יָוָן הָרְשָׁעָה עַל עַמְּךָ יִשרָאֵל לְהַשְׁכִּיחָם תּורָתֶךָ וּלְהַעֲבִירָם מֵחֻקֵּי רְצונֶךָ:
וְאַתָּה בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים עָמַדְתָּ לָהֶם בְּעֵת צָרָתָם. רַבְתָּ אֶת רִיבָם. דַנְתָּ אֶת דִּינָם. נָקַמְתָּ אֶת נִקְמָתָם. מָסַרְתָּ גִבּורִים בְּיַד חַלָּשִׁים. וְרַבִּים בְּיַד מְעַטִּים. וּטְמֵאִים בְּיַד טְהורִים. וּרְשָׁעִים בְּיַד צַדִּיקִים. וְזֵדִים בְּיַד עוסְקֵי תורָתֶךָ. וּלְךָ עָשיתָ שֵׁם גָּדול וְקָדושׁ בְּעולָמֶךָ. וּלְעַמְּךָ יִשרָאֵל עָשיתָ תְּשׁוּעָה גְדולָה וּפֻרְקָן כְּהַיּום הַזֶּה:
וְאַחַר כֵּן בָּאוּ בָנֶיךָ לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וּפִנּוּ אֶת הֵיכָלֶךָ. וְטִהֲרוּ אֶת מִקְדָּשֶׁךָ. וְהִדְלִיקוּ נֵרות בְּחַצְרות קָדְשֶׁךָ. וְקָבְעוּ שְׁמונַת יְמֵי חֲנֻכָּה אֵלּוּ. לְהודות וּלְהַלֵּל לְשִׁמְךָ הַגָּדול:

في أيّام متتياهو بن يوحانان رئيس الكهنة الحشموني وبنيه، حين قامت مملكة اليونان الشرّيرة على شعبكَ إسرائيل لتُنسيهم توراتكَ وتُحيدهم عن فرائض مشيئتكَ:
وأنتَ، برحمتكَ الغزيرة، وقفتَ معهم في زمن ضيقهم؛ خاصمتَ خصومتهم، حكمتَ حكمهم، انتقمتَ انتقامهم؛ أسلمتَ الأقوياء بأيدي الضعفاء، والكثيرين بأيدي القليلين، والأنجاس بأيدي الأطهار، والأشرار بأيدي الصدّيقين، والمتكبّرين بأيدي العاكفين على توراتكَ؛ ولنفسكَ صنعتَ اسماً عظيماً وقدّوساً في عالمكَ، ولشعبكَ إسرائيل صنعتَ خلاصاً وفداءً عظيماً كهذا اليوم:
وبعد ذلك، جاء بنوكَ إلى محراب بيتكَ، وأخلوا هيكلكَ، وطهّروا مقدسكَ، وأوقدوا أنواراً في أفنية قدسكَ، ورتّبوا أيّام حانوكا الثمانية هذه لحمد اسمكَ العظيم وتسبيحه:

לפורים:

لبوريم:

בִּימֵי מָרְדְּכַי וְאֶסְתֵּר בְּשׁוּשַׁן הַבִּירָה. כְּשֶׁעָמַד עֲלֵיהֶם הָמָן הָרָשָׁע. בִּקֵּשׁ לְהַשְׁמִיד לַהֲרוג וּלְאַבֵּד אֶת כָּל הַיְּהוּדִים מִנַּעַר וְעַד זָקֵן טַף וְנָשִׁים בְּיום אֶחָד. בִּשְׁלשָׁה עָשר לְחדֶשׁ שְׁנֵים עָשר. הוּא חדֶשׁ אֲדָר. וּשְׁלָלָם לָבוז:
וְאַתָּה בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים. הֵפַרְתָּ אֶת עֲצָתו. וְקִלְקַלְתָּ אֶת מַחֲשַׁבְתּו. וַהֲשֵׁבותָ לּו גְּמוּלו בְּראשׁו. וְתָלוּ אותו וְאֶת בָּנָיו עַל הָעֵץ. (וְעָשיתָ עִמָּהֶם נֵס וָפֶלֶא וְנודֶה לְשִׁמְךָ הַגָּדול סֶלָה):

في أيّام مردخاي وأستير في شوشن العاصمة، حين قام عليهم هامان الشرّير، طالباً أن يُهلك ويقتل ويُبيد كلّ اليهود، من الصغير إلى الكبير، الأطفال والنساء، في يومٍ واحد، في الثالث عشر من الشهر الثاني عشر، وهو شهر آذار، وأن ينهب أسلابهم:
وأنتَ، برحمتكَ الغزيرة، أبطلتَ مشورته وأفسدتَ خطّته، وردَدتَ جزاءه على رأسه، فعلّقوه وبنيه على الخشبة؛ (وصنعتَ معهم معجزةً وعجباً، ونحمد اسمكَ العظيم، سِلاه):

וְעַל כֻּלָּם יִתְבָּרַךְ וְיִתְרומַם שִׁמְךָ מַלְכֵּנוּ תָּמִיד לְעולָם וָעֶד:

وعلى هذا كلّه، ليتبارك ويتعالَ اسمكَ، ملكنا، دائماً إلى الأبد وأبد الآبدين:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

וּכְתב לְחַיִּים טובִים כָּל בְּנֵי בְרִיתֶךָ:

واكتب كلّ أبناء عهدكَ لحياةٍ صالحة:

וְכל הַחַיִּים יודוּךָ סֶּלָה. וִיהַלְלוּ אֶת שִׁמְךָ בֶּאֱמֶת. הָאֵל יְשׁוּעָתֵנוּ וְעֶזְרָתֵנוּ סֶלָה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַטּוב שִׁמְךָ וּלְךָ נָאֶה לְהודות:

وكلّ الأحياء يحمدونكَ، سِلاه، ويسبّحون اسمكَ بالحقّ، يا إله خلاصنا وعوننا، سِلاه؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الذي اسمه صالحٌ، وله يليق الحمد:

ברכת כהנים בחזרת התפלה

البركةُ الكهنوتيّةُ في أثناءِ تكرارِ الصلاةِ:

אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. בָּרְכֵנוּ בַּבְּרָכָה הַמְשֻׁלֶּשֶׁת בַּתּורָה הַכְּתוּבָה עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ. הָאֲמוּרָה מִפִּי אַהֲרן וּבָנָיו כּהֲנִים עַם קְדושֶׁךָ. כָּאָמוּר:

إلهَنا وإلهَ آبائِنا، بارِكنا بالبركةِ الثلاثيّةِ في التوراةِ، المكتوبةِ بيدِ موسى عبدِكَ، المنطوقةِ من فمِ هارونَ وبنيهِ الكهنةِ، شعبِكَ المقدَّسِ، كما قيلَ:

יְבָרֶכְךָ ה' וְיִשְׁמְרֶךָ:
יָאֵר ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וִיחֻנֶּךָּ:
יִשּא ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וְיָשם לְךָ שָׁלום:

يُبارِكُكَ الربُّ ويحفَظُكَ:
يُضيءُ الربُّ بوجهِهِ عليكَ ويتحنَّنُ عليكَ:
يرفَعُ الربُّ وجهَهُ إليكَ ويمنَحُكَ السلامَ:

שים שָׁלום טובָה וּבְרָכָה. חֵן וָחֶסֶד וְרַחֲמִים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל עַמֶּךָ. בָּרְכֵנוּ אָבִינוּ כֻּלָּנוּ כְּאֶחָד בְּאור פָּנֶיךָ. כִּי בְאור פָּנֶיךָ נָתַתָּ לָּנוּ ה' אֱלהֵינוּ תּורַת חַיִּים וְאַהֲבַת חֶסֶד. וּצְדָקָה וּבְרָכָה וְרַחֲמִים וְחַיִּים וְשָׁלום. וְטוב בְּעֵינֶיךָ לְבָרֵךְ אֶת כָּל עַמְּךָ יִשרָאֵל בְּכָל עֵת וּבְכָל שָׁעָה בִּשְׁלומֶךָ:

هَب سلاماً وخيراً وبركةً، ونعمةً ولطفاً ورحمةً علينا وعلى كلِّ إسرائيلَ شعبِكَ؛ بارِكنا، يا أبانا، كلَّنا كواحدٍ، بنورِ وجهِكَ، فإنّكَ بنورِ وجهِكَ أعطَيتَنا، يا ربُّ إلهَنا، توراةَ الحياةِ ومحبّةَ اللطفِ، والبرَّ، والبركةَ، والرحمةَ، والحياةَ، والسلامَ؛ وليَطِب في عينيكَ أن تُبارِكَ كلَّ شعبِكَ إسرائيلَ في كلِّ حينٍ وفي كلِّ ساعةٍ بسلامِكَ:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

בְּסֵפֶר חַיִּים. בְּרָכָה וְשָׁלום. וּפַרְנָסָה טובָה. נִזָּכֵר וְנִכָּתֵב לְפָנֶיךָ. אֲנַחְנוּ וְכָל עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. לְחַיִּים טובִים וּלְשָׁלום:

في سفر الحياة، والبركة، والسلام، والرزق الصالح، لنُذكَر ونُكتَب أمامكَ، نحن وكلّ شعبكَ بيت إسرائيل، لحياةٍ صالحةٍ وللسلام:

בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַמְבָרֵךְ אֶת עַמּו יִשרָאֵל בַּשָּׁלום:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مبارك شعبه إسرائيل بالسلام:

יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:

لتكن أقوال فمي وفكر قلبي مرضيّةً أمامكَ، أيّها الرّبّ، صخرتي وفاديّ:

אֱלהַי. נְצר לְשׁונִי מֵרָע וּשפָתַי מִדַּבֵּר מִרְמָה. וְלִמְקַלְלַי נַפְשִׁי תִדּם. וְנַפְשִׁי כֶּעָפָר לַכּל תִּהְיֶה. פְּתַח לִבִּי בְּתורָתֶךָ. וּבְמִצְותֶיךָ תִּרְדּף נַפְשִׁי. וְכָל הַחושְׁבִים עָלַי רָעָה. מְהֵרָה הָפֵר עֲצָתָם וְקַלְקֵל מַחֲשַׁבְתָּם: עֲשה לְמַעַן שְׁמֶךָ. עֲשה לְמַעַן יְמִינֶךָ. עֲשה לְמַעַן קְדֻשָּׁתֶךָ. עֲשה לְמַעַן תּורָתֶךָ. לְמַעַן יֵחָלְצוּן יְדִידֶיךָ הושִׁיעָה יְמִינְךָ וַעֲנֵנִי:

إلهي، احفظ لساني من الشرّ وشفتيّ من النطق بالغشّ؛ وللذين يلعنونني لتصمت نفسي، ولتكن نفسي كالتراب للكلّ؛ افتح قلبي لتوراتكَ، ولتسعَ نفسي وراء وصاياكَ؛ وكلّ من يدبّرون عليّ شرّاً، أبطِل سريعاً مشورتهم وأفسِد مكائدهم؛ افعل لأجل اسمكَ؛ افعل لأجل يمينكَ؛ افعل لأجل قداستكَ؛ افعل لأجل توراتكَ؛ لكي ينجو أحبّاؤكَ، خلّص بيمينكَ وأجبني:

יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:

لتكن أقوال فمي وفكر قلبي مرضيّةً أمامكَ، أيّها الرّبّ، صخرتي وفاديّ:

עשה שָׁלום בִּמְרומָיו. הוּא יַעֲשה שָׁלום עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן:

صانع السلام في أعاليه، هو يصنع السلام علينا وعلى كلّ إسرائيل، وقولوا، آمين:

יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. וְתֵן חֶלְקֵנוּ בְּתורָתֶךָ: וְשָׁם נַעֲבָדְךָ בְּיִרְאָה כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות: וְעָרְבָה לה' מִנְחַת יְהוּדָה וִירוּשָׁלָיִם. כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות:

ليكن مرضاةً أمامكَ، أيّها الرّبّ إلهنا وإله آبائنا، أن يُبنى الهيكل المقدّس سريعاً في أيّامنا، وأعطنا نصيبنا في توراتكَ؛ وهناك نعبدكَ بخشيةٍ كأيّام القدم وكالسنين الأولى؛ ولتكن قربان يهوذا وأورشليم مرضيّةً للرّبّ، كأيّام القدم وكالسنين الأولى: