לְדָוִד אוֹדְךָ בְכָל לִבִּי נֶגֶד אֱלֹהִים אֲזַמְּרֶךָּ:
لداود. أحمدكَ بكلّ قلبي، أمام الرؤساء أرنّم لكَ.
אֶשְׁתַּחֲוֶה אֶל הֵיכַל קָדְשְׁךָ וְאוֹדֶה אֶת שְׁמֶךָ עַל חַסְדְּךָ וְעַל אֲמִתֶּךָ כִּי הִגְדַּלְתָּ עַל כָּל שִׁמְךָ אִמְרָתֶךָ:
أسجد نحو هيكل قدسكَ، وأحمد اسمكَ على رحمتكَ وعلى حقّكَ، لأنّكَ عظّمتَ كلمتكَ فوق كلّ أسمائكَ.
בְּיוֹם קָרָאתִי וַתַּעֲנֵנִי תַּרְהִבֵנִי בְנַפְשִׁי עֹז:
في يوم دعوتُ فاستجبتَ لي، شجّعتني، أودعتَ قوّةً في نفسي.
יוֹדוּךָ יְהוָה כָּל מַלְכֵי אָרֶץ כִּי שָׁמְעוּ אִמְרֵי פִיךָ:
يا ربُّ يحمدكَ كلّ ملوك الأرض، لأنّهم سمعوا كلمات فمكَ.
וְיָשִׁירוּ בְּדַרְכֵי יְהוָה כִּי גָדוֹל כְּבוֹד יְהוָה:
ويرنّمون بطرق الربّ، لأنّ مجد الربّ عظيم.
כִּי רָם יְהוָה וְשָׁפָל יִרְאֶה וְגָבֹהַּ מִמֶּרְחָק יְיֵדָע:
لأنَّ الرّبَّ عالٍ ولكنَّه يرى الوضيعَ، ويؤدّبُ المتكبّرَ من بعيد.
אִם אֵלֵךְ בְּקֶרֶב צָרָה תְּחַיֵּנִי עַל אַף אֹיְבַי תִּשְׁלַח יָדֶךָ וְתוֹשִׁיעֵנִי יְמִינֶךָ:
إنْ سرتُ في وسطِ الضيقِ تُحييني؛ على غضبِ أعدائي تمدُّ يدَكَ ويمينُكَ تخلّصُني.
יְהוָה יִגְמֹר בַּעֲדִי יְהוָה חַסְדְּךָ לְעוֹלָם מַעֲשֵׂי יָדֶיךָ אַל תֶּרֶף:
ليرضَ عنّي الرّبُّ؛ يا ربُّ، لتكنْ رحمتُكَ أبديّة. لا تتخلَّ عن أعمالِ يدَيكَ.