רַנְּנוּ צַדִּיקִים בַּיהוָה לַיְשָׁרִים נָאוָה תְהִלָּה:
رنّموا للرّبّ أيّها الصدّيقون؛ بالمستقيمينَ يليقُ التسبيح.
הוֹדוּ לַיהוָה בְּכִנּוֹר בְּנֵבֶל עָשׂוֹר זַמְּרוּ לוֹ:
احمدوا الرّبّ بالعود؛ بقيثارةٍ ذاتِ عشرِ نغماتٍ اعزفوا له.
שִׁירוּ לוֹ שִׁיר חָדָשׁ הֵיטִיבוּ נַגֵּן בִּתְרוּעָה:
غنّوا له أنشودةً جديدة؛ أحسِنوا العزفَ بهتافِ الفرح.
כִּי יָשָׁר דְּבַר יְהוָה וְכָל מַעֲשֵׂהוּ בֶּאֱמוּנָה:
لأنّ كلمةَ الرّبّ مستقيمة، وكلُّ أعماله بالأمانة.
אֹהֵב צְדָקָה וּמִשְׁפָּט חֶסֶד יְהוָה מָלְאָה הָאָרֶץ:
يحبُّ البرَّ والعدل؛ امتلأت الأرضُ من رحمةِ الرّبّ.
בִּדְבַר יְהוָה שָׁמַיִם נַעֲשׂוּ וּבְרוּחַ פִּיו כָּל צְבָאָם:
بكلمةِ الرّبّ صُنِعت السماوات، وبنَفَسِ فمه كلُّ جنودها.
כֹּנֵס כַּנֵּד מֵי הַיָּם נֹתֵן בְּאֹצָרוֹת תְּהוֹמוֹת:
يجمعُ مياهَ البحرِ كرَّكام؛ يجعلُ الأعماقَ في خزائن.
יִירְאוּ מֵיְהוָה כָּל הָאָרֶץ מִמֶּנּוּ יָגוּרוּ כָּל יֹשְׁבֵי תֵבֵל:
لتخفِ الأرضُ كلُّها من الرّبّ؛ منه ليرتعدْ كلُّ سكّانِ المعمورة.
כִּי הוּא אָמַר וַיֶּהִי הוּא צִוָּה וַיַּעֲמֹד:
لأنّه قالَ فكان؛ أمرَ فثبت.
יְהוָה הֵפִיר עֲצַת גּוֹיִם הֵנִיא מַחְשְׁבוֹת עַמִּים:
أبطلَ الرّبّ مشورةَ الأمم؛ جعلَ أفكارَ الشعوبِ لا شيء.
עֲצַת יְהוָה לְעוֹלָם תַּעֲמֹד מַחְשְׁבוֹת לִבּוֹ לְדֹר וָדֹר:
مشورةُ الرّبّ تثبتُ إلى الأبد؛ أفكارُ قلبه إلى جميعِ الأجيال.
אַשְׁרֵי הַגּוֹי אֲשֶׁר יְהוָה אֱלֹהָיו הָעָם בָּחַר לְנַחֲלָה לוֹ:
طوبى للأمّةِ التي الرّبُّ إلهُها، الشعبِ الذي اختاره ميراثاً له.
מִשָּׁמַיִם הִבִּיט יְהוָה רָאָה אֶת כָּל בְּנֵי הָאָדָם:
أشرفَ الرّبّ من السماء؛ رأى جميعَ بني البشر.
מִמְּכוֹן שִׁבְתּוֹ הִשְׁגִּיחַ אֶל כָּל יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ:
من مقامِ سُكناه يُراقبُ جميعَ سكّانِ الأرض.
הַיֹּצֵר יַחַד לִבָּם הַמֵּבִין אֶל כָּל מַעֲשֵׂיהֶם:
هو مصوّرُ قلوبِهم جميعاً، الفاهمُ كلَّ أعمالهم.
אֵין הַמֶּלֶךְ נוֹשָׁע בְּרָב חָיִל גִּבּוֹר לֹא יִנָּצֵל בְּרָב כֹּחַ:
لا يخلُصُ المَلِكُ بكثرةِ الجيش؛ ولا يُنقَذُ الجبّارُ بعظيمِ القوّة.
שֶׁקֶר הַסּוּס לִתְשׁוּעָה וּבְרֹב חֵילוֹ לֹא יְמַלֵּט:
الفرسُ رجاءٌ كاذبٌ للنصر، وبعظيمِ قوّته لا ينجو.
הִנֵּה עֵין יְהוָה אֶל יְרֵאָיו לַמְיַחֲלִים לְחַסְדּוֹ:
هوذا عينُ الرّبّ على خائفيه، على الراجينَ رحمتَه،
לְהַצִּיל מִמָּוֶת נַפְשָׁם וּלְחַיּוֹתָם בָּרָעָב:
لينقِذَ من الموتِ نفوسَهم وليُحييَهم في المجاعة.
נַפְשֵׁנוּ חִכְּתָה לַיהוָה עֶזְרֵנוּ וּמָגִנֵּנוּ הוּא:
نفسُنا تنتظرُ الرّبّ؛ هو عوننا وتُرسنا.
כִּי בוֹ יִשְׂמַח לִבֵּנוּ כִּי בְשֵׁם קָדְשׁוֹ בָטָחְנוּ:
لأنّ به يفرحُ قلبنا، لأنّنا على اسمه القدّوسِ توكّلنا.
יְהִי חַסְדְּךָ יְהוָה עָלֵינוּ כַּאֲשֶׁר יִחַלְנוּ לָךְ:
لتكنْ رحمتُك يا ربُّ علينا، كما توكّلنا عليك.