מִזְמוֹר שִׁיר חֲנֻכַּת הַבַּיִת לְדָוִד:
En psalm; en sång vid husets invigning, av David.
אֲרוֹמִמְךָ יְהוָה כִּי דִלִּיתָנִי וְלֹא שִׂמַּחְתָּ אֹיְבַי לִי:
Jag vill upphöja Dig, Evige, ty Du har lyft upp mig, och Du har inte låtit mina fiender glädja sig över mig.
יְהוָה אֱלֹהָי שִׁוַּעְתִּי אֵלֶיךָ וַתִּרְפָּאֵנִי:
Evige, min Gud, jag ropade till Dig, och Du helade mig.
יְהוָה הֶעֱלִיתָ מִן שְׁאוֹל נַפְשִׁי חִיִּיתַנִי (מיורדי) מִיָּרְדִי בוֹר:
Evige, Du förde min själ upp ur dödsriket; Du gav mig liv på nytt från min nedfärd i graven.
זַמְּרוּ לַיהוָה חֲסִידָיו וְהוֹדוּ לְזֵכֶר קָדְשׁוֹ:
Lovsjung den Evige, ni Hans fromma, och tacka Hans heliga Namn.
כִּי רֶגַע בְּאַפּוֹ חַיִּים בִּרְצוֹנוֹ בָּעֶרֶב יָלִין בֶּכִי וְלַבֹּקֶר רִנָּה:
Ty Hans vrede varar blott ett ögonblick; liv följer av Hans välvilja; om kvällen kan gråt dröja, men om morgonen kommer jubel.
וַאֲנִי אָמַרְתִּי בְשַׁלְוִי בַּל אֶמּוֹט לְעוֹלָם:
Och jag sade i min trygghet: Jag ska aldrig vackla.
יְהוָה בִּרְצוֹנְךָ הֶעֱמַדְתָּה לְהַרְרִי עֹז הִסְתַּרְתָּ פָנֶיךָ הָיִיתִי נִבְהָל:
Evige, med Din välvilja gjorde Du mitt berg fast som en fästning, Du dolde Ditt ansikte och jag blev förskräckt.
אֵלֶיךָ יְהוָה אֶקְרָא וְאֶל אֲדֹנָי אֶתְחַנָּן:
Till Dig, Evige, ropade jag, och till den Evige bönföll jag.
מַה בֶּצַע בְּדָמִי בְּרִדְתִּי אֶל שָׁחַת הֲיוֹדְךָ עָפָר הֲיַגִּיד אֲמִתֶּךָ:
Vad vinns med mitt blod, med min nedfärd i graven? Ska stoftet tacka Dig; ska det förkunna Din sanning?
שְׁמַע יְהוָה וְחָנֵּנִי יְהוָה הֱיֵה עֹזֵר לִי:
Hör, Evige, och var mig nådig; Evige, var min hjälpare.
הָפַכְתָּ מִסְפְּדִי לְמָחוֹל לִי פִּתַּחְתָּ שַׂקִּי וַתְּאַזְּרֵנִי שִׂמְחָה:
Du förvandlade min klagan till dans för mig; Du löste min sorgdräkt och omgjordade mig med glädje.
לְמַעַן יְזַמֶּרְךָ כָבוֹד וְלֹא יִדֹּם יְהוָה אֱלֹהַי לְעוֹלָם אוֹדֶךָּ:
Så att min själ ska lovsjunga Dig och inte tiga. Evige, min Gud, jag ska tacka Dig för evigt.