مَعَرِيب Amidah

אֲדנָי שפָתַי תִּפְתָּח וּפִי יַגִּיד תְּהִלָּתֶךָ:

يا ربّ افتح شفتيّ، فيُخبر فمي بتسبيحكَ:

בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. אֱלהֵי אַבְרָהָם. אֱלהֵי יִצְחָק. וֵאלהֵי יַעֲקב. הָאֵל הַגָּדול הַגִּבּור וְהַנּורָא אֵל עֶלְיון. גּומֵל חֲסָדִים טובִים. וְקונֵה הַכּל. וְזוכֵר חַסְדֵּי אָבות. וּמֵבִיא גואֵל לִבְנֵי בְנֵיהֶם לְמַעַן שְׁמו בְּאַהֲבָה:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ إلهنا وإله آبائنا، إله إبراهيم، وإله إسحاق، وإله يعقوب؛ الإله العظيم الجبّار المهوب، الإله العليّ، الذي يصنع المراحم الصالحة، ويملك الكلّ، ويذكر مراحم الآباء، ويأتي بفادٍ لأبناء أبنائهم لأجل اسمه بمحبّة:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

זָכְרֵנוּ לְחַיִּים. מֶלֶךְ חָפֵץ בַּחַיִּים. וְכָתְבֵנוּ בְּסֵפֶר הַחַיִּים. לְמַעַנְךָ אֱלהִים חַיִּים:

اذكرنا للحياة، أيّها الملك الراغب في الحياة، واكتبنا في سفر الحياة، لأجلكَ، أيّها الإله الحيّ:

מֶלֶךְ עוזֵר וּמושִׁיעַ וּמָגֵן: בָּרוּךְ אַתָּה ה', מָגֵן אַבְרָהָם:

ملكٌ معينٌ ومخلّصٌ ومجنٌّ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مجنّ إبراهيم:

אַתָּה גִּבּור לְעולָם אֲדנָי. מְחַיֵּה מֵתִים אַתָּה רַב לְהושִׁיעַ:

أنتَ جبّارٌ إلى الأبد، يا ربّ؛ تُحيي الموتى، وأنتَ كثير الخلاص:

בקיץ:

في الصيف:

מורִיד הַטָּל:

المُنزِل الندى:

בחורף:

في الشتاء:

מַשִּׁיב הָרוּחַ וּמורִיד הַגָּשֶּׁם:

المُهبّ الريح والمُنزِل المطر:

מְכַלְכֵּל חַיִּים בְּחֶסֶד. מְחַיֶּה מֵתִים בְּרַחֲמִים רַבִּים. סומֵךְ נופְלִים. וְרופֵא חולִים וּמַתִּיר אֲסוּרִים. וּמְקַיֵּם אֱמוּנָתו לִישֵׁנֵי עָפָר. מִי כָמוךָ בַּעַל גְּבוּרות וּמִי דומֶה לָּךְ. מֶלֶךְ מֵמִית וּמְחַיֶּה וּמַצְמִיחַ יְשׁוּעָה:

العائل للأحياء بالنعمة، المُحيي الموتى برحمةٍ غزيرة، السند للساقطين، الشافي للمرضى، المُطلِق للأسرى، الحافظ أمانته لراقدي التراب؛ من مثلكَ، يا صاحب الجبروت، ومن يشبهكَ، يا ملكاً يُميت ويُحيي ويُنبت الخلاص:

בעשי”ת

في أيّام التوبة العشرة:

מִי כָמוךָ אַב הָרַחֲמִים. זוכֵר יְצוּרָיו לְחַיִּים בְּרַחֲמִים:

من مثلكَ، يا أبا المراحم، الذاكر خلائقه للحياة برحمة:

וְנֶאֱמָן אַתָּה לְהַחֲיות מֵתִים: בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְחַיֵּה הַמֵּתִים:

وأنتَ أمينٌ في إحياء الموتى؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مُحيي الموتى:

אַתָּה קָדושׁ וְשִׁמְךָ קָדושׁ וּקְדושִׁים בְּכָל יום יְהַלְּלוּךָ סֶּלָה: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הָאֵל הַקָּדושׁ:

أنتَ قدّوسٌ، واسمكَ قدّوس، والقدّيسون يسبّحونكَ كلّ يومٍ، سِلاه؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الإله القدّوس:

אַתָּה חונֵן לְאָדָם דַּעַת. וּמְלַמֵּד לֶאֱנושׁ בִּינָה:

تمنح المعرفة للإنسان وتعلّم الفهم للبشر:

במוצאי שבת ויו”ט:

ليلة السبت وعند انقضاء الأعياد:

אַתָּה חונַנְתָּנוּ לְמַדַּע תּורָתֶךָ. וַתְּלַמְּדֵנוּ לַעֲשות חֻקֵּי רְצונֶךָ. וַתַּבְדֵּל ה' אֱלהֵינוּ בֵּין קדֶשׁ לְחל. בֵּין אור לְחשֶׁךְ. בֵּין יִשרָאֵל לָעַמִּים. בֵּין יום הַשְּׁבִיעִי לְשֵׁשֶׁת יְמֵי הַמַּעֲשה. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ הָחֵל עָלֵינוּ הַיָּמִים הַבָּאִים לִקְרָאתֵנוּ לְשָׁלום. חֲשוּכִים מִכָּל חֵטְא. וּמְנֻקִּים מִכָּל עָון. וּמְדֻבָּקִים בְּיִרְאָתֶךָ:

أنتَ منحتنا معرفة توراتكَ، وعلّمتنا أن نعمل فرائض مشيئتكَ؛ وأنتَ، أيّها الرّبّ إلهنا، ميّزتَ بين المقدّس والمحلَّل، وبين النور والظلمة، وبين إسرائيل والأمم، وبين اليوم السابع وأيّام العمل الستّة؛ أبانا، ملكنا، ابدأ لنا الأيّام المقبلة علينا بسلام، خاليةً من كلّ خطيّة، نقيّةً من كلّ إثم، متعلّقةً بخشيتكَ:

חָנֵּנוּ מֵאִתְּךָ דֵעָה בִּינָה וְהַשכֵּל בָּרוּךְ אַתָּה ה', חונֵן הַדָּעַת:

امنحنا من لدنكَ معرفةً وفهماً وإدراكاً؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مانح المعرفة:

הֲשִׁיבֵנוּ אָבִינוּ לְתורָתֶךָ. וְקָרְבֵנוּ מַלְכֵּנוּ לַעֲבודָתֶךָ וְהַחֲזִירֵנוּ בִּתְשׁוּבָה שְׁלֵמָה לְפָנֶיךָ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', הָרוצֶה בִּתְשׁוּבָה:

أرجِعنا، أبانا، إلى توراتكَ؛ وقرّبنا، ملكنا، إلى خدمتكَ؛ وردّنا بتوبةٍ كاملةٍ أمامكَ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الراغب في التوبة:

סְלַח לָנוּ אָבִינוּ כִּי חָטָאנוּ. מְחַל לָנוּ מַלְכֵּנוּ כִּי פָשָׁעְנוּ. כִּי מוחֵל וְסולֵחַ אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', חַנּוּן הַמַּרְבֶּה לִסְלחַ:

اغفر لنا، أبانا، فإنّنا أخطأنا؛ اصفح عنّا، ملكنا، فإنّنا تجاوزنا؛ لأنّكَ تصفح وتغفر؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الحنّان الكثير المغفرة:

רְאֵה בְעָנְיֵנוּ. וְרִיבָה רִיבֵנוּ. וּגְאָלֵנוּ מְהֵרָה לְמַעַן שְׁמֶךָ. כִּי גּואֵל חָזָק אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', גּואֵל יִשרָאֵל:

انظر إلى مذلّتنا، وخاصِم خصومتنا، وافدِنا سريعاً لأجل اسمكَ، لأنّكَ فادٍ قويّ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، فادي إسرائيل:

רְפָאֵנוּ ה' וְנֵרָפֵא. הושִׁיעֵנוּ וְנִוָּשֵׁעָה כִּי תְהִלָּתֵנוּ אָתָּה. וְהַעֲלֵה רְפוּאָה שְׁלֵמָה לְכָל מַכּותֵינוּ.

اشفنا، يا ربّ، فنُشفى؛ خلّصنا، فنُخلَص، لأنّكَ تسبيحنا؛ وهات شفاءً كاملاً لكلّ جروحنا:

תפילה בעד החולה:

صلاةٌ للمريض:

יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהַי וֵאלהֵי אֲבותַי. שֶׁתִּשְׁלַח מְהֵרָה רְפוּאָה שְׁלֵמָה מִן הַשָּׁמַיִם. רְפוּאַת הַנֶּפֶשׁ וּרְפוּאַת הַגּוּף לְחולֶה פב"פ בְּתוךְ שְׁאָר חולֵי יִשרָאֵל:

ليكن مرضاةً أمامكَ، أيّها الرّبّ إلهي وإله آبائي، أن تُرسِل سريعاً شفاءً كاملاً من السماء، شفاء النفس وشفاء الجسد، للمريض [يُذكَر الاسم] بين سائر مرضى إسرائيل:

כִּי אֵל מֶלֶךְ רופֵא נֶאֱמָן וְרַחֲמָן אָתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', רופֵא חולֵי עַמּו יִשרָאֵל:

لأنّكَ ملكٌ وإلهٌ شافٍ أمينٌ ورحيم؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، شافي مرضى شعبه إسرائيل:

בָּרֵךְ עָלֵינוּ ה' אֱלהֵינוּ אֶת הַשָּׁנָה הַזּאת וְאֶת כָּל מִינֵי תְבוּאָתָהּ לְטובָה. וְתֵן

بارِك لنا، أيّها الرّبّ إلهنا، هذه السنة وكلّ أصناف غلّتها للخير؛ وأعطِ

בקיץ:

في الصيف:

בְּרָכָה

بركةً:

בחורף:

في الشتاء:

טַל וּמָטָר לִבְרָכָה

ندى ومطراً للبركة:

לִבְרָכָה עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה וְשבְּעֵנוּ מִטּוּבָהּ. וּבָרֵךְ שְׁנָתֵנוּ כַּשָּׁנִים הַטּובות. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְבָרֵךְ הַשָּׁנִים:

للبركة على وجه الأرض، وأشبعنا من خيرها؛ وبارِك سنتنا كالسنين الصالحة؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مبارك السنين:

תְּקַע בְּשׁופָר גָּדול לְחֵרוּתֵנוּ. וְשא נֵס לְקַבֵּץ גָּלֻיּותֵינוּ. וְקַבְּצֵנוּ יַחַד מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מְקַבֵּץ נִדְחֵי עַמּו יִשרָאֵל:

انفخ في البوق العظيم لحرّيّتنا؛ وارفع رايةً لجمع مسبيّينا؛ واجمعنا معاً من أربعة أطراف الأرض؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، جامع شتات شعبه إسرائيل:

הָשִׁיבָה שׁופְטֵינוּ כְּבָרִאשׁונָה וְיועֲצֵינוּ כְּבַתְּחִלָּה. וְהָסֵר מִמֶּנּוּ יָגון וַאֲנָחָה. וּמְלךְ עָלֵינוּ אַתָּה ה' לְבַדְּךָ בְּחֶסֶד וּבְרַחֲמִים. וְצַדְּקֵנוּ בַּמִשְׁפָּט. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מֶלֶךְ אוהֵב צְדָקָה וּמִשְׁפָּט:

أرجِع قضاتنا كما في الأوّل، ومستشارينا كما في البدء؛ وأزِل عنّا الحزن والتنهّد؛ واملك علينا، أنتَ، أيّها الرّبّ، وحدكَ، بالنعمة والرحمة؛ وبرّرنا في الحكم؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الملك المحبّ للبرّ والعدل:

בעשי”ת

في أيّام التوبة العشرة:

הַמֶּלֶךְ הַמִשְׁפָּט

الملك القاضي:

וְלַמַּלְשִׁינִים אַל תְּהִי תִקְוָה. וְכָל הָרִשְׁעָה כְּרֶגַע תּאבֵד. וְכָל אויְבֵי עַמְּךָ מְהֵרָה יִכָּרֵתוּ. וְהַזֵדִים מְהֵרָה תְעַקֵּר וּתְשַׁבֵּר וּתְמַגֵּר וְתַכְנִיעַ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', שׁובֵר אויְבִים וּמַכְנִיעַ זֵדִים:

وللمفترين لا يكن رجاء؛ ولينعدم كلّ شرٍّ في لحظة؛ وليُقطَع كلّ أعداء شعبكَ سريعاً؛ والمتكبّرين سريعاً اقتلع واسحق واطرح وأخضع عاجلاً في أيّامنا؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، كاسر الأعداء ومُخضِع المتكبّرين:

עַל הַצַּדִּיקִים וְעַל הַחֲסִידִים. וְעַל זִקְנֵי עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. וְעַל פְּלֵיטַת סופְרֵיהֶם. וְעַל גֵּרֵי הַצֶּדֶק. וְעָלֵינוּ. יֶהֱמוּ רַחֲמֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ. וְתֵן שכָר טוב לְכָל הַבּוטְחִים בְּשִׁמְךָ בֶּאֱמֶת. וְשים חֶלְקֵנוּ עִמָּהֶם לְעולָם וְלא נֵבושׁ כִּי בְךָ בָטָחְנוּ. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מִשְׁעָן וּמִבְטָח לַצַּדִּיקִים:

على الصدّيقين والأتقياء، وعلى شيوخ شعبكَ بيت إسرائيل، وعلى بقيّة كتبتهم، وعلى الدخلاء الصدّيقين، وعلينا، لتثُر رحمتكَ، أيّها الرّبّ إلهنا؛ وأعطِ أجراً صالحاً لكلّ من يتّكلون على اسمكَ بالحقّ؛ واجعل نصيبنا معهم إلى الأبد، فلا نخزى، لأنّنا توكّلنا عليكَ؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، سند الصدّيقين ومتّكلهم:

וְלִירוּשָׁלַיִם עִירְךָ בְּרַחֲמִים תָּשׁוּב. וְתִשְׁכּן בְּתוכָהּ כַּאֲשֶׁר דִּבַּרְתָּ. וּבְנֵה אותָהּ בְּקָרוב בְּיָמֵינוּ בִּנְיַן עולָם. וְכִסֵּא דָוִד מְהֵרָה לְתוכָהּ תָּכִין:

وإلى أورشليم مدينتكَ ارجع برحمة؛ واسكن في وسطها كما تكلّمتَ؛ وابنِها قريباً في أيّامنا بناءً أبديّاً؛ وأقِم سريعاً عرش داود في وسطها:

בָּרוּךְ אַתָּה ה', בּונֵה יְרוּשָׁלָיִם:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، باني أورشليم:

אֶת צֶמַח דָּוִד עַבְדְּךָ מְהֵרָה תַצְמִיחַ. וְקַרְנו תָּרוּם בִּישׁוּעָתֶךָ. כִּי לִישׁוּעָתְךָ קִוִּינוּ כָּל הַיּום. בָּרוּךְ אַתָּה ה', מַצְמִיחַ קֶרֶן יְשׁוּעָה:

نسل داود عبدكَ، سريعاً أنبِته؛ وارفع قرنه بخلاصكَ؛ لأنّنا نرجو خلاصكَ كلّ اليوم؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مُنبِت قرن الخلاص:

שְׁמַע קולֵנוּ. ה' אֱלהֵינוּ חוּס וְרַחֵם עָלֵינוּ. וְקַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצון אֶת תְּפִלָּתֵנוּ. כִּי אֵל שׁומֵעַ תְּפִלּות וְתַחֲנוּנִים אָתָּה. וּמִלְּפָנֶיךָ מַלְכֵּנוּ. רֵיקָם אַל תְּשִׁיבֵנוּ:

اسمع صوتنا، أيّها الرّبّ إلهنا؛ أشفِق علينا وارحمنا؛ واقبل صلاتنا برحمةٍ ورضى؛ لأنّكَ إلهٌ يسمع الصلوات والتضرّعات؛ ومن أمامكَ، ملكنا، لا تردّنا فارغين:

תפלה לעצירת הגשמים בשומע תפלה:

صلاةٌ لوقف المطر في «اسمع صلاتنا»:

וַעֲנֵנוּ בּורֵא עולָם בְּמִדַּת הָרַחֲמִים, בּוחֵר בְּעַמּו יִשרָאֵל לְהודִיעַ גָּדְלו וְהַדְרַת כְּבודו, שׁומֵעַ תְּפִלָּה תֵּן טַל וּמָטָר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה, וְתַשבִּיעַ אֶת הָעולָם כֻּלּו מִטּוּבֶךָ, וּמַלֵּא יָדֵינוּ מִבִּרְכותֶיךָ וּמֵעשֶׁר מַתְּנַת יָדֶךָ, שְׁמור וְהַצֵל שָׁנָה זו מִכָּל דָּבָר רָע, וּמִכָּל מִינֵי מַשְׁחִית, וּמִכָּל מִינֵי פֻּרְעָנִיּות, וַעֲשה לָהּ תִּקְוָה וְאַחֲרִית שָׁלום, חוּס וְרַחֵם עָלֵינוּ וְעַל כָּל תְּבוּאָתֵנוּ וּפֵרותֵינוּ, וּבָרְכֵנוּ בְּגִשְׁמֵי בְרָכָה וְנִזְכֶּה לְחַיִּים וָשׁובַע וְשָׁלום, כַּשָׁנִים הַטּובות, וְהָסֵר מִמֶּנּוּ דֶּבֶר וְחֶרֶב וְרָעָב, וְחַיָּה רָעָה וּשְׁבִי וּבִזָה, וְיֵצֶר הָרָע וְחָלָיִים רָעִים וְקָשִׁים, וּמְאורָעות רָעיִם וְקָשִׁים, וּגְזור עָלֵינוּ גְּזֵרות טובות מִלְּפָנֶיךָ, וְיִגּלּוּ רַחֲמֶיךָ עַל מִדּותֶיךָ, וְתִתְנַהֵג עִם בָּנֶיךָ בְּמִדַּת הָרַחֲמִים, וְקַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצון אֶת תְּפִלָּתֵנוּ:

وأجبنا، يا خالق العالم، بصفة الرحمة؛ يا من اخترتَ شعبكَ إسرائيل ليُعلِنوا عظمتكَ وبهاء مجدكَ؛ يا سامع الصلاة، هات ندى ومطراً على وجه الأرض، وأشبِع العالم كلّه من خيركَ، واملأ أيدينا من بركاتكَ ومن غنى عطيّة يدكَ؛ احفظ هذه السنة وأنقِذها من كلّ الأمور الشرّيرة، ومن كلّ أنواع الدمار، ومن كلّ أنواع الكوارث، واجعل لها رجاءً ونهايةً مسالمة؛ أشفِق علينا وارحمنا، نحن وكلّ غلّتنا وثمارنا، وبارِكنا بأمطار البركة، ولنستحقّ الحياة والشبع والسلام كالسنين الصالحة؛ وأزِل عنّا الوباء والسيف والمجاعة والوحوش الضارية والسبي والنهب والميل الشرّير والأمراض الصعبة القاسية، والأحداث الشرّيرة الصعبة؛ واقضِ لنا أقضيةً صالحةً من أمامكَ، ولتغلب رحمتكَ على صفاتكَ، وعامِل بنيكَ بصفة الرحمة، واقبل صلاتنا برحمةٍ ورضى:

כִּי אַתָּה שׁומֵעַ תְּפִלַּת עַמְּךָ יִשרָאֵל בְּרַחֲמִים. בָּרוּךְ אַתָּה ה', שׁומֵעַ תְּפִלָּה:

لأنّكَ تسمع صلاة شعبكَ إسرائيل برحمة؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، سامع الصلاة:

רְצֵה ה' אֱלהֵינוּ בְּעַמְּךָ יִשרָאֵל וּבִתְפִלָּתָם וְהָשֵׁב אֶת הָעֲבודָה לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וְאִשֵּׁי יִשרָאֵל וּתְפִלָּתָם. בְּאַהֲבָה תְקַבֵּל בְּרָצון. וּתְהִי לְרָצון תָּמִיד עֲבודַת יִשרָאֵל עַמֶּךָ:

ارتضِ، أيّها الرّبّ إلهنا، بشعبكَ إسرائيل وصلاتهم؛ وأرجِع الخدمة إلى محراب بيتكَ؛ وقرابين إسرائيل وصلاتهم، اقبلها بمحبّةٍ ورضى؛ ولتكن خدمة شعبكَ إسرائيل دائماً مرضيّةً لكَ:

בראש חודש ובחול המועד אומרים זה:

في رأس الشهر وأيّام الموعد (حول هَموعِد)، يُقال هذا:

אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. יַעֲלֶה וְיָבוא וְיַגִּיעַ. וְיֵרָאֶה וְיֵרָצֶה וְיִשָּׁמַע. וְיִפָּקֵד וְיִזָּכֵר זִכְרונֵנוּ וּפִקְדונֵנוּ וְזִכְרון אֲבותֵינוּ. וְזִכְרון מָשִׁיחַ בֶּן דָּוִד עַבְדֶּךָ. וְזִכְרון יְרוּשָׁלַיִם עִיר קָדְשֶׁךָ. וְזִכְרון כָּל עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. לְפָנֶיךָ. לִפְלֵיטָה לְטובָה. לְחֵן וּלְחֶסֶד וּלְרַחֲמִים. לְחַיִּים וּלְשָׁלום בְּיום:

إلهنا وإله آبائنا، ليصعد، وليأتِ، وليبلغ، وليُرَ، وليُقبَل، وليُسمَع، وليُذكَر، ولْتُذكَر ذكرانا وافتقادنا، وذكر آبائنا، وذكر المسيح ابن داود عبدكَ، وذكر أورشليم مدينتكَ المقدّسة، وذكر كلّ شعبكَ بيت إسرائيل، أمامكَ، للنجاة، للخير، للنعمة، للحنان، وللرحمة، للحياة، وللسلام، في هذا اليوم:

בראש חדש:

في رأس الشهر:

ראשׁ הַחדֶשׁ:

رأس الشهر:

בפסח:

في الفصح:

חַג הַמַּצּות:

عيد الفطير:

בסוכות:

في سوكوت:

חַג הַסֻּכּות:

عيد المظالّ (سوكوت):

הַזֶּה. זָכְרֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ בו לְטובָה. וּפָקְדֵנוּ בו לִבְרָכָה. וְהושִׁיעֵנוּ בו לְחַיִּים. וּבִדְבַר יְשׁוּעָה וְרַחֲמִים חוּס וְחָנֵּנוּ וְרַחֵם עָלֵינוּ וְהושִׁיעֵנוּ. כִּי אֵלֶיךָ עֵינֵינוּ. כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם אָתָּה:

هذا اليوم؛ اذكرنا، أيّها الرّبّ إلهنا، فيه للخير؛ وافتقدنا فيه بالبركة؛ وخلّصنا فيه للحياة؛ وبكلمة خلاصٍ ورحمةٍ، أشفِق علينا، وتحنّن علينا، وارحمنا، وخلّصنا؛ لأنّ عيوننا متّجهةٌ إليكَ، لأنّكَ ملكٌ وإلهٌ حنّانٌ ورحيم:

וְתֶחֱזֶינָה עֵינֵינוּ בְּשׁוּבְךָ לְצִיּון בְּרַחֲמִים: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַמַּחֲזִיר שְׁכִינָתו לְצִיּון:

ولتنظر عيوننا رجوعكَ إلى صهيون برحمة؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، رادّ حضوره إلى صهيون:

מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ לְעולָם וָעֶד. צוּר חַיֵּינוּ. מָגֵן יִשְׁעֵנוּ אַתָּה הוּא לְדור וָדור: נודֶה לְּךָ וּנְסַפֵּר תְּהִלָּתֶךָ עַל חַיֵּינוּ הַמְּסוּרִים בְּיָדֶךָ. וְעַל נִשְׁמותֵינוּ הַפְּקוּדות לָךְ. וְעַל נִסֶּיךָ שֶׁבְּכָל יום עִמָּנוּ. וְעַל נִפְלְאותֶיךָ וְטובותֶיךָ שֶׁבְּכָל עֵת. עֶרֶב וָבקֶר וְצָהֳרָיִם: הַטּוב כִּי לא כָלוּ רַחֲמֶיךָ. וְהַמְרַחֵם כִּי לא תַמּוּ חֲסָדֶיךָ. מֵעולָם קִוִּינוּ לָךְ:

نحمدكَ، لأنّكَ أنتَ الرّبّ إلهنا وإله آبائنا إلى الأبد وأبد الآبدين؛ صخرة حياتنا، مجنّ خلاصنا، أنتَ هو من جيلٍ إلى جيل؛ نحمدكَ ونُحدّث بتسبيحكَ، على حياتنا المستودَعة في يدكَ، وعلى نفوسنا المؤتمَنة عندكَ، وعلى عجائبكَ التي معنا كلّ يوم، وعلى آياتكَ وخيراتكَ التي في كلّ حين، مساءً وصباحاً وظهراً؛ أيّها الصالح، فإنّ مراحمكَ لم تنقطع، وأيّها الرحيم، فإنّ نعمكَ لم تنتهِ، لأنّنا دائماً رجوناكَ:

בחנוכה ופורים אומרים כאן ועל הנסים:

في حانوكا وبوريم، يُقال هنا «على العجائب»:

עַל הַנִּסִּים וְעַל הַפֻּרְקָן וְעַל הַגְּבוּרות וְעַל הַתְּשׁוּעות וְעַל הַמִּלְחָמות שֶׁעָשיתָ לַאֲבותֵינוּ בַּיָּמִים הָהֵם בִּזְּמַן הַזֶּה:

على العجائب، وعلى الفداء، وعلى الجبروت، وعلى الخلاص، وعلى الحروب التي صنعتَها لآبائنا في تلك الأيّام في هذا الوقت:

לחנוכה:

لحانوكا:

בִּימֵי מַתִּתְיָהוּ בֶּן יוחָנָן כּהֵן גָּדול חַשְׁמונַאִי וּבָנָיו. כְּשֶׁעָמְדָה מַלְכוּת יָוָן הָרְשָׁעָה עַל עַמְּךָ יִשרָאֵל לְהַשְׁכִּיחָם תּורָתֶךָ וּלְהַעֲבִירָם מֵחֻקֵּי רְצונֶךָ:
וְאַתָּה בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים עָמַדְתָּ לָהֶם בְּעֵת צָרָתָם. רַבְתָּ אֶת רִיבָם. דַנְתָּ אֶת דִּינָם. נָקַמְתָּ אֶת נִקְמָתָם. מָסַרְתָּ גִבּורִים בְּיַד חַלָּשִׁים. וְרַבִּים בְּיַד מְעַטִּים. וּטְמֵאִים בְּיַד טְהורִים. וּרְשָׁעִים בְּיַד צַדִּיקִים. וְזֵדִים בְּיַד עוסְקֵי תורָתֶךָ. וּלְךָ עָשיתָ שֵׁם גָּדול וְקָדושׁ בְּעולָמֶךָ. וּלְעַמְּךָ יִשרָאֵל עָשיתָ תְּשׁוּעָה גְדולָה וּפֻרְקָן כְּהַיּום הַזֶּה:
וְאַחַר כֵּן בָּאוּ בָנֶיךָ לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וּפִנּוּ אֶת הֵיכָלֶךָ. וְטִהֲרוּ אֶת מִקְדָּשֶׁךָ. וְהִדְלִיקוּ נֵרות בְּחַצְרות קָדְשֶׁךָ. וְקָבְעוּ שְׁמונַת יְמֵי חֲנֻכָּה אֵלּוּ. לְהודות וּלְהַלֵּל לְשִׁמְךָ הַגָּדול:

في أيّام متتياهو بن يوحانان رئيس الكهنة الحشموني وبنيه، حين قامت مملكة اليونان الشرّيرة على شعبكَ إسرائيل لتُنسيهم توراتكَ وتُحيدهم عن فرائض مشيئتكَ:
وأنتَ، برحمتكَ الغزيرة، وقفتَ معهم في زمن ضيقهم؛ خاصمتَ خصومتهم، حكمتَ حكمهم، انتقمتَ انتقامهم؛ أسلمتَ الأقوياء بأيدي الضعفاء، والكثيرين بأيدي القليلين، والأنجاس بأيدي الأطهار، والأشرار بأيدي الصدّيقين، والمتكبّرين بأيدي العاكفين على توراتكَ؛ ولنفسكَ صنعتَ اسماً عظيماً وقدّوساً في عالمكَ، ولشعبكَ إسرائيل صنعتَ خلاصاً وفداءً عظيماً كهذا اليوم:
وبعد ذلك، جاء بنوكَ إلى محراب بيتكَ، وأخلوا هيكلكَ، وطهّروا مقدسكَ، وأوقدوا أنواراً في أفنية قدسكَ، ورتّبوا أيّام حانوكا الثمانية هذه لحمد اسمكَ العظيم وتسبيحه:

לפורים:

لبوريم:

בִּימֵי מָרְדְּכַי וְאֶסְתֵּר בְּשׁוּשַׁן הַבִּירָה. כְּשֶׁעָמַד עֲלֵיהֶם הָמָן הָרָשָׁע. בִּקֵּשׁ לְהַשְׁמִיד לַהֲרוג וּלְאַבֵּד אֶת כָּל הַיְּהוּדִים מִנַּעַר וְעַד זָקֵן טַף וְנָשִׁים בְּיום אֶחָד. בִּשְׁלשָׁה עָשר לְחדֶשׁ שְׁנֵים עָשר. הוּא חדֶשׁ אֲדָר. וּשְׁלָלָם לָבוז:
וְאַתָּה בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים. הֵפַרְתָּ אֶת עֲצָתו. וְקִלְקַלְתָּ אֶת מַחֲשַׁבְתּו. וַהֲשֵׁבותָ לּו גְּמוּלו בְּראשׁו. וְתָלוּ אותו וְאֶת בָּנָיו עַל הָעֵץ. (וְעָשיתָ עִמָּהֶם נֵס וָפֶלֶא וְנודֶה לְשִׁמְךָ הַגָּדול סֶלָה):

في أيّام مردخاي وأستير في شوشن العاصمة، حين قام عليهم هامان الشرّير، طالباً أن يُهلك ويقتل ويُبيد كلّ اليهود، من الصغير إلى الكبير، الأطفال والنساء، في يومٍ واحد، في الثالث عشر من الشهر الثاني عشر، وهو شهر آذار، وأن ينهب أسلابهم:
وأنتَ، برحمتكَ الغزيرة، أبطلتَ مشورته وأفسدتَ خطّته، وردَدتَ جزاءه على رأسه، فعلّقوه وبنيه على الخشبة؛ (وصنعتَ معهم معجزةً وعجباً، ونحمد اسمكَ العظيم، سِلاه):

וְעַל כֻּלָּם יִתְבָּרַךְ וְיִתְרומַם שִׁמְךָ מַלְכֵּנוּ תָּמִיד לְעולָם וָעֶד:

وعلى هذا كلّه، ليتبارك ويتعالَ اسمكَ، ملكنا، دائماً إلى الأبد وأبد الآبدين:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

וּכְתב לְחַיִּים טובִים כָּל בְּנֵי בְרִיתֶךָ:

واكتب كلّ أبناء عهدكَ لحياةٍ صالحة:

וְכל הַחַיִּים יודוּךָ סֶּלָה. וִיהַלְלוּ אֶת שִׁמְךָ בֶּאֱמֶת. הָאֵל יְשׁוּעָתֵנוּ וְעֶזְרָתֵנוּ סֶלָה. בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַטּוב שִׁמְךָ וּלְךָ נָאֶה לְהודות:

وكلّ الأحياء يحمدونكَ، سِلاه، ويسبّحون اسمكَ بالحقّ، يا إله خلاصنا وعوننا، سِلاه؛ مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، الذي اسمه صالحٌ، وله يليق الحمد:

שָׁלוֹם רָב עַל יִשְׂרָאֵל עַמְּךָ תָּשִׂים לְעוֹלָם כִּי אַתָּה הוּא מֶלֶךְ אָדוֹן לְכָל הַשָּׁלוֹם וְטוֹב בְּעֵינֶיךָ לְבָרֵךְ אֶת עַמְּךָ יִשְׂרָאֵל בְּכָל עֵת וּבְכָל שָׁעָה בִּשְׁלוֹמֶךָ.

امنح سلاماً وفيراً لإسرائيل شعبكَ إلى الأبد، لأنّكَ أنتَ السيّد الرّبّ، ربّ كلّ سلام؛ وليكن صالحاً في عينيكَ أن تبارك شعبكَ إسرائيل في كلّ وقتٍ وفي كلّ ساعةٍ بسلامكَ:

בעשי”ת:

في أيّام التوبة العشرة:

בְּסֵפֶר חַיִּים. בְּרָכָה וְשָׁלום. וּפַרְנָסָה טובָה. נִזָּכֵר וְנִכָּתֵב לְפָנֶיךָ. אֲנַחְנוּ וְכָל עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. לְחַיִּים טובִים וּלְשָׁלום:

في سفر الحياة، والبركة، والسلام، والرزق الصالح، لنُذكَر ونُكتَب أمامكَ، نحن وكلّ شعبكَ بيت إسرائيل، لحياةٍ صالحةٍ وللسلام:

בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַמְבָרֵךְ אֶת עַמּו יִשרָאֵל בַּשָּׁלום:

مبارك أنتَ، أيّها الرّبّ، مبارك شعبه إسرائيل بالسلام:

יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:

لتكن أقوال فمي وفكر قلبي مرضيّةً أمامكَ، أيّها الرّبّ، صخرتي وفاديّ:

אֱלהַי. נְצר לְשׁונִי מֵרָע וּשפָתַי מִדַּבֵּר מִרְמָה. וְלִמְקַלְלַי נַפְשִׁי תִדּם. וְנַפְשִׁי כֶּעָפָר לַכּל תִּהְיֶה. פְּתַח לִבִּי בְּתורָתֶךָ. וּבְמִצְותֶיךָ תִּרְדּף נַפְשִׁי. וְכָל הַחושְׁבִים עָלַי רָעָה. מְהֵרָה הָפֵר עֲצָתָם וְקַלְקֵל מַחֲשַׁבְתָּם: עֲשה לְמַעַן שְׁמֶךָ. עֲשה לְמַעַן יְמִינֶךָ. עֲשה לְמַעַן קְדֻשָּׁתֶךָ. עֲשה לְמַעַן תּורָתֶךָ. לְמַעַן יֵחָלְצוּן יְדִידֶיךָ הושִׁיעָה יְמִינְךָ וַעֲנֵנִי:

إلهي، احفظ لساني من الشرّ وشفتيّ من النطق بالغشّ؛ وللذين يلعنونني لتصمت نفسي، ولتكن نفسي كالتراب للكلّ؛ افتح قلبي لتوراتكَ، ولتسعَ نفسي وراء وصاياكَ؛ وكلّ من يدبّرون عليّ شرّاً، أبطِل سريعاً مشورتهم وأفسِد مكائدهم؛ افعل لأجل اسمكَ؛ افعل لأجل يمينكَ؛ افعل لأجل قداستكَ؛ افعل لأجل توراتكَ؛ لكي ينجو أحبّاؤكَ، خلّص بيمينكَ وأجبني:

יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:

لتكن أقوال فمي وفكر قلبي مرضيّةً أمامكَ، أيّها الرّبّ، صخرتي وفاديّ:

עשה שָׁלום בִּמְרומָיו. הוּא יַעֲשה שָׁלום עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן:

صانع السلام في أعاليه، هو يصنع السلام علينا وعلى كلّ إسرائيل، وقولوا، آمين:

יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. וְתֵן חֶלְקֵנוּ בְּתורָתֶךָ: וְשָׁם נַעֲבָדְךָ בְּיִרְאָה כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות: וְעָרְבָה לה' מִנְחַת יְהוּדָה וִירוּשָׁלָיִם. כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות:

ليكن مرضاةً أمامكَ، أيّها الرّبّ إلهنا وإله آبائنا، أن يُبنى الهيكل المقدّس سريعاً في أيّامنا، وأعطنا نصيبنا في توراتكَ؛ وهناك نعبدكَ بخشيةٍ كأيّام القدم وكالسنين الأولى؛ ولتكن قربان يهوذا وأورشليم مرضيّةً للرّبّ، كأيّام القدم وكالسنين الأولى:

קדיש שלם

القدّيش الكامل:

יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ גרסת הגר"א: יִתְגַּדֵּל וְיִתְקַדֵּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. ועונים: אמן בְּעָלְמָא דִי בְרָא כִּרְעוּתֵהּ. וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ, בְּחַיֵיכוֹן וּבְיוֹמֵיכוֹן וּבְחַיֵי דְּכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל, בַּעֲגַלָא וּבִזְמַן קָרִיב וְאִמְרוּ אָמֵן:
הקהל עונה: אמן. יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָא:
יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָא: יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרוֹמַם וְיִתְנַשֵּׂא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל , שְׁמֵהּ דְּקוּדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא ועונים: בְּרִיךְ הוּא
לְעֵילָא מִן כָּל בעשרת ימי תשובה במקום לְעֵילָא מִן כָּל: לְעֵילָא וּלְעֵילָא מִכָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא, תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחָמָתָא, דַאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן: ועונים: אמן
קהל: קַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצון אֶת תְּפִלָּתֵנוּ:
תִּתְקַבַּל צְלוֹתְהוֹן וּבָעוּתְהוֹן דְּכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל קֳדָם אֲבוּהוֹן דִּי בִשְׁמַיָּא , וְאִמְרוּ אָמֵן. ועונים: אמן
קהל: יְהִי שֵׁם יְהוָה מְבֹרָךְ מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם:
יְהֵא שְׁלָמָא רַבָּא מִן שְׁמַיָא וְחַיִּים עָלֵינו וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל וְאִמְרוּ אָמֵן: ועונים: אמן
קהל: עֶזְרִי מֵעִם יְהוָה עֹשֵׂה שָׁמַיִם וָאָרֶץ:
עוֹשֶׂה שָׁלוֹם בעשרת ימי תשובה: השלום בִּמְרוֹמָיו הוּא יַעֲשֶׂה שָׁלוֹם עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל, וְאִמְרוּ אָמֵן: ועונים: אמן

ليتعظّم ويتقدّس اسمه العظيم (حسب نصّ الغاؤون من فيلنا: ليتعظّم ويتقدّس اسمه العظيم)؛ ويجيبون: آمين؛ في العالم الذي خلقه حسب مشيئته؛ وليُقم مُلكه في حياتكم وفي أيّامكم، وفي حياة كلّ بيت إسرائيل، عاجلاً وقريباً، وقولوا، آمين:
تجيب الجماعة: آمين؛ ليكن اسمه العظيم مباركاً إلى الأبد وأبد الآبدين:
ليكن اسمه العظيم مباركاً إلى الأبد وأبد الآبدين؛ ليكن مباركاً ومُسبّحاً ومُمجّداً ومُعلًّى ومُمدَّحاً ومُكرّماً ومرفوعاً ومُلَقَّباً، اسم القدّوس تبارك هو؛ ويجيبون: تبارك هو؛
فوق كلّ (في أيّام التوبة العشرة، بدلاً من «فوق كلّ»: أعلى بكثير من كلّ) البركات والتسابيح، والتمجيدات والتعزيات التي تُقال في العالم، وقولوا، آمين؛ ويجيبون: آمين
الجماعة: اقبل صلاتنا برحمةٍ ورضى:
لتُقبَل صلوات كلّ بيت إسرائيل وتضرّعاتهم أمام أبيهم الذي في السماء؛ وقولوا، آمين؛ ويجيبون: آمين
الجماعة: ليكن اسم الرّبّ مباركاً من الآن وإلى الأبد:
ليكن سلامٌ وفيرٌ من السماء وحياةٌ علينا وعلى كلّ إسرائيل؛ وقولوا، آمين؛ ويجيبون: آمين
الجماعة: عوني من عند الرّبّ صانع السماء والأرض:
صانع السلام (في أيّام التوبة العشرة: السلام) في أعاليه، هو يصنع السلام علينا وعلى كلّ إسرائيل؛ وقولوا، آمين؛ ويجيبون: آمين