شَحَرِيت Shema Blessings

בָּרוּךְ אַתָּה ה', אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם, יוצֵר אור וּבורֵא חשֶׁךְ. עֹשֶׂה שָׁלום וּבורֵא אֶת הַכּל.

مبارك أنتَ يا رّبّ إلهنا ملك العالم، المصوّر النور والخالق الظلمة، الصانع السلام والخالق كلّ شيء.

הַמֵּאִיר לָאָרֶץ וְלַדָּרִים עָלֶיהָ בְּרַחֲמִים. וּבְטוּבו מְחַדֵּשׁ בְּכָל יום תָּמִיד מַעֲשֵׂה בְרֵאשִׁית. מָה רַבּוּ מַעֲשיךָ ה'. כֻּלָּם בְּחָכְמָה עָשיתָ. מָלְאָה הָאָרֶץ קִנְיָנֶךָ. הַמֶּלֶךְ הַמְרומָם לְבַדּו מֵאָז. הַמְשֻׁבָּח וְהַמְפאָר וְהַמִּתְנַשּא מִימות עולָם. אֱלהֵי עולָם. בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים רַחֵם עָלֵינוּ. אֲדון עֻזֵּנוּ. צוּר מִשגַּבֵּנוּ. מָגֵן יִשְׁעֵנוּ. מִשגָּב בַּעֲדֵנוּ. אֵל בָּרוּךְ גְּדול דֵּעָה. הֵכִין וּפָעַל זָהֳרֵי חַמָּה. טוב יָצַר כָּבוד לִשְׁמו. מְאורות נָתַן סְבִיבות עֻזּו. פִּנּות צְבָאָיו קְדושִׁים. רומְמֵי שַׁדַּי. תָּמִיד מְסַפְּרִים כְּבוד אֵל וּקְדֻשָּׁתו. תִּתְבָּרַךְ ה' אֱלהֵינוּ עַל שֶׁבַח מַעֲשי יָדֶיךָ. וְעַל מְאורֵי אור שֶׁעָשיתָ. יְפָאֲרוּךָ סֶּלָה.

المنير الأرض وساكنيها برحمة، وفي جوده يجدّد كلّ يوم دائماً عمل الخليقة؛ ما أكثر أعمالك يا رّبّ؛ كلّها بحكمة صنعت؛ امتلأت الأرض من مقتنياتك؛ الملك، المتعالي وحده منذ القدم، المسبَّح والممجَّد والمرفَّع منذ أيام الأزل؛ يا إله العالم، برحمتك الجزيلة ارحمنا؛ يا سيّد قوّتنا، يا صخرة حصننا، يا ترس خلاصنا، يا حصناً لنا؛ الله المبارك، العظيم في المعرفة، هيّأ وصنع شعاع الشمس؛ الصالح صنع مجداً لاسمه؛ وضع النيّرات حول قوّته؛ رؤساء جنوده، القدّيسون، المعظّمون القدير، يحكون دائماً مجد الله وقداسته؛ لتكن مباركاً يا رّبّ إلهنا، على تسبيح عمل يديك، وعلى نيّرات النور التي صنعت؛ هم يمجّدونك، سِلاه.

תִּתְבָּרַךְ צוּרֵנוּ מַלְכֵּנוּ וְגואֲלֵנוּ בּורֵא קְדושִׁים. יִשְׁתַּבַּח שִׁמְךָ לָעַד מַלְכֵּנוּ יוצֵר מְשָׁרְתִים וַאֲשֶׁר מְשָׁרְתָיו כֻּלָּם עומְדִים בְּרוּם עולָם. וּמַשְׁמִיעִים בְּיִרְאָה יַחַד בְּקול. דִּבְרֵי אֱלהִים חַיִּים וּמֶלֶךְ עולָם. כֻּלָּם אֲהוּבִים. כֻּלָּם בְּרוּרִים. כֻּלָּם גִּבּורִים. וְכֻלָּם עושים בְּאֵימָה וּבְיִרְאָה רְצון קונָם. וְכֻלָּם פּותְחִים אֶת פִּיהֶם בִּקְדֻשָּׁה וּבְטָהֳרָה. בְּשִׁירָה וּבְזִמְרָה. וּמְבָרְכִים וּמְשַׁבְּחִים וּמְפָאֲרִים וּמַעֲרִיצִים וּמַקְדִּישִׁים וּמַמְלִיכִים.

لتكن مباركاً، يا صخرتنا، يا ملكنا، ويا فادينا، يا خالق القدّيسين؛ ليُسبَّح اسمك إلى الأبد، يا ملكنا، يا مصوّر الخدّام، والذين خدّامه كلّهم يقفون في علوّ العالم، ويعلنون معاً بخشوع كلمات الله الحيّ وملك العالم؛ كلّهم محبوبون، كلّهم أطهار، كلّهم أقوياء، وكلّهم يصنعون بهيبة وخشوع مشيئة صانعهم؛ وكلّهم يفتحون أفواههم بقداسة وطهارة، بأنشودة ولحن، ويباركون ويسبّحون ويمجّدون ويهابون ويقدّسون ويعلنون ملك

אֶת שֵׁם הָאֵל הַמֶּלֶךְ הַגָּדול הַגִּבּור וְהַנּורָא. קָדושׁ הוּא. וְכֻלָּם מְקַבְּלִים עֲלֵיהֶם על מַלְכוּת שָׁמַיִם זֶה מִזֶּה. וְנותְנִים בְּאַהֲבָה רְשׁוּת זֶה לָזֶה לְהַקְדִּישׁ לְיוצְרָם בְּנַחַת רוּחַ. בְּשפָה בְרוּרָה וּבִנְעִימָה. קְדֻשָׁה כֻּלָּם כְּאֶחָד. עונִים וְאומְרִים בְּיִרְאָה:
קָדושׁ קָדושׁ קָדושׁ ה' צְבָאות. מְלא כָל הָאָרֶץ כְּבודו
וְהָאופַנִּים וְחַיּות הַקּדֶשׁ בְּרַעַשׁ גָּדול מִתְנַשּאִים לְעֻמַּת שרָפִים. לְעֻמָּתָם מְשַׁבְּחִים וְאומְרִים:
בָּרוּךְ כְּבוד ה’ מִמְּקומו.

اسم الله، الملك، العظيم، الجبّار، المهيب؛ قدّوس هو؛ وكلّهم يأخذون على أنفسهم نير ملكوت السماء واحد من الآخر، ويأذن بعضهم لبعض بمحبّة ليقدّسوا خالقهم بطمأنينة روح، بكلام صافٍ وعذوبة؛ القداسة يعلنونها جميعاً كواحد، مجيبين قائلين بخشوع:
قدّوس، قدّوس، قدّوس، ربّ الجنود؛ كلّ الأرض مملوءة من مجده.
والأوفانيم والكائنات المقدّسة، بصخب عظيم، ترتفع مقابل السرافيم؛ مقابلها تسبّح وتقول:
مبارك مجد الرّبّ من مكانه.

לְאֵל בָּרוּךְ נְעִימות יִתֵּנוּ. לְמֶּלֶךְ אֵל חַי וְקַיָּם זְמִירות יאמֵרוּ וְתִשְׁבָּחות יַשְׁמִיעוּ. כִּי הוּא לְבַדּו פּועֵל גְּבוּרות. עושה חֲדָשׁות. בַּעַל מִלְחָמות. זורֵעַ צְדָקות. מַצְמִיחַ יְשׁוּעות. בּורֵא רְפוּאות. נורָא תְהִלּות. אֲדון הַנִּפְלָאות. הַמְחַדֵּשׁ בְּטוּבו בְּכָל יום תָּמִיד מַעֲשה בְרֵאשִׁית. כָּאָמוּר לְעשה אורִים גְּדלִים. כִּי לְעולָם חַסְדּו. אור חָדָשׁ עַל צִיּון תָּאִיר וְנִזְכֶּה כֻלָּנוּ מְהֵרָה לְאורו. בָּרוּךְ אַתָּה ה', יוצֵר הַמְּאורות.

لله المبارك يقدّمون ألحاناً عذبة؛ للملك، الله الحيّ القائم، ينطقون أناشيد ويُسمِعون تسابيح؛ لأنه وحده يصنع جبروتاً، يصنع أموراً جديدة، سيّد الحروب، يزرع البرّ، يُنبت الخلاص، يخلق الشفاء، مرهوب في التسابيح، ربّ العجائب، المجدّد في جوده كلّ يوم دائماً عمل الخليقة؛ كما قيل: للصانع أنواراً عظيمة، لأن لطفه إلى الأبد؛ نوراً جديداً على صهيون لتُشرق، ولنستحقّ كلّنا سريعاً نوره؛ مبارك أنتَ يا رّبّ، خالق النيّرات.

אַהֲבָה רַבָּה אֲהַבְתָּנוּ, ה' אֱלהֵינוּ. חֶמְלָה גְּדולָה וִיתֵרָה חָמַלְתָּ עָלֵינוּ: אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ. בַּעֲבוּר אֲבותֵינוּ שֶׁבָּטְחוּ בְךָ. וַתְּלַמְּדֵם חֻקֵּי חַיִּים כֵּן תְּחָנֵּנוּ וּתְלַמְּדֵנוּ: אָבִינוּ הָאָב הָרַחֲמָן. הַמְרַחֵם. רַחֵם עָלֵינוּ. וְתֵן בְּלִבֵּנוּ לְהָבִין וּלְהַשכִּיל. לִשְׁמעַ. לִלְמד וּלְלַמֵּד. לִשְׁמר וְלַעֲשות וּלְקַיֵּם אֶת כָּל דִּבְרֵי תַלְמוּד תּורָתֶךָ בְּאַהֲבָה: וְהָאֵר עֵינֵינוּ בְּתורָתֶךָ. וְדַבֵּק לִבֵּנוּ בְּמִצְותֶיךָ. וְיַחֵד לְבָבֵנוּ לְאַהֲבָה וּלְיִרְאָה אֶת שְׁמֶךָ. וְלא נֵבושׁ לְעולָם וָעֶד: כִּי בְשֵׁם קָדְשְׁךָ הַגָּדול וְהַנּורָא בָּטָחְנוּ. נָגִילָה וְנִשמְחָה בִּישׁוּעָתֶךָ: וַהֲבִיאֵנוּ לְשָׁלום מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. וְתולִיכֵנוּ קומְמִיּוּת לְאַרְצֵנוּ: כִּי אֵל פּועֵל יְשׁוּעות אָתָּה. וּבָנוּ בָחַרְתָּ מִכָּל עַם וְלָשׁון. וְקֵרַבְתָּנוּ לְשִׁמְךָ הַגָּדול סֶלָה בֶּאֱמֶת: לְהודות לְךָ וּלְיַחֶדְךָ בְּאַהֲבָה: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַבּוחֵר בְּעַמּו יִשרָאֵל בְּאַהֲבָה:

بمحبّة جزيلة أحببتنا، يا رّبّ إلهنا؛ برأفة عظيمة ومفرطة رحمتنا؛ يا أبانا، يا ملكنا، من أجل آبائنا الذين توكّلوا عليك، والذين علّمتهم فرائض الحياة، كذلك تحنّن علينا وعلّمنا؛ يا أبانا، الأب الرحيم، أيها الحنون، ارحمنا، واجعل في قلوبنا فهماً وبصيرة، لنسمع ونتعلّم ونعلّم، ونحفظ ونصنع ونوفي كلّ كلمات درس توراتك بمحبّة؛ وأنر أعيننا بتوراتك، وألصق قلوبنا بوصاياك، ووحّد قلوبنا لمحبّة اسمك وتقواه، فلا نخزى إلى الدهر والأبد؛ لأننا على اسمك القدّوس العظيم المهيب توكّلنا؛ نفرح ونبتهج بخلاصك؛ وأحضرنا بسلام من أربعة أطراف الأرض، وقُدنا منتصبين إلى أرضنا؛ لأنك إله صانع للخلاص، وأنتَ اخترتنا من كلّ شعب ولسان، وقرّبتنا إلى اسمك العظيم، سِلاه، بالحقّ، لنحمدك ونعلن وحدانيّتك بمحبّة؛ مبارك أنتَ يا رّبّ، المختار شعبه إسرائيل بمحبّة:

שְׁמַע יִשרָאֵל ה' אֱלהֵינוּ ה' אֶחָד:

اسمع يا إسرائيل، الرّبّ إلهنا، الرّبّ واحد:

וְאָהַבְתָּ אֵת ה' אֱלהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאדֶךָ: וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוְּךָ הַיּום עַל לְבָבֶךָ: וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ:

وتُحبّ الربَّ إلهكَ بكلّ قلبكَ وبكلّ نفسكَ وبكلّ قوّتكَ؛ ولتكن هذه الكلماتُ التي أوصيكَ بها اليوم على قلبكَ؛ وتُلقّنها بنيكَ وتتكلّمُ بها حين تجلسُ في بيتكَ، وحين تمشي في الطريق، وحين تنامُ وحين تقومُ؛ وتربطها علامةً على يدكَ، وتكون عصائبَ بين عينيكَ؛ وتكتبها على قوائم أبواب بيتكَ وعلى بوّاباتكَ:

וְהָיָה אִם שָׁמעַ תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְותַי אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּום לְאַהֲבָה אֶת ה' אֱלהֵיכֶם וּלְעָבְדו בְּכָל לְבַבְכֶם וּבְכָל נַפְשְׁכֶם: וְנָתַתִּי מְטַר אַרְצְכֶם בְּעִתּו יורֶה וּמַלְקושׁ וְאָסַפְתָּ דְגָנֶךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ: וְנָתַתִּי עֵשב בְּשדְךָ לִבְהֶמְתֶּךָ וְאָכַלְתָּ וְשבָעְתָּ: הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן יִפְתֶּה לְבַבְכֶם וְסַרְתֶּם וַעֲבַדְתֶּם אֱלהִים אֲחֵרִים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶם לָהֶם: וְחָרָה אַף ה' בָּכֶם וְעָצַר אֶת הַשָּׁמַיִם וְלא יִהְיֶה מָטָר וְהָאֲדָמָה לא תִתֵּן אֶת יְבוּלָהּ וַאֲבַדְתֶּם מְהֵרָה מֵעַל הָאָרֶץ הַטּבָה אֲשֶׁר ה' נתֵן לָכֶם: וְשמְתֶּם אֶת דְּבָרַי אֵלֶּה עַל לְבַבְכֶם וְעַל נַפְשְׁכֶם וּקְשַׁרְתֶּם אתָם לְאות עַל יֶדְכֶם וְהָיוּ לְטוטָפת בֵּין עֵינֵיכֶם: וְלִמַּדְתֶּם אתָם אֶת בְּנֵיכֶם לְדַבֵּר בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזוּזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: לְמַעַן יִרְבּוּ יְמֵיכֶם וִימֵי בְנֵיכֶם עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם כִּימֵי הַשָּׁמַיִם עַל הָאָרֶץ:

ويكون، إن سمعتم سمعاً لوصاياي التي أوصيكم بها اليوم، أن تُحبّوا الربَّ إلهكم وتعبدوه بكلّ قلوبكم وبكلّ نفوسكم؛ فأعطي مطرَ أرضكم في حينه، المطرَ المبكّرَ والمتأخّر، فتجمعون حنطتكم وخمركم وزيتكم؛ وأعطي عشباً في حقلكم لبهائمكم، فتأكلون وتشبعون؛ احترزوا لئلّا يُغوى قلبكم، فتزيغوا وتعبدوا آلهةً أخرى وتسجدوا لها؛ فيشتدّ غضبُ الربّ عليكم، فيُمسكَ السماءَ فلا يكون مطر، ولا تُعطي الأرضُ غلّتها، فتبيدون سريعاً عن الأرض الطيّبة التي يُعطيكم الربُّ إيّاها؛ فضعوا هذه الكلماتِ لي على قلوبكم وعلى نفوسكم، واربطوها علامةً على أيديكم، فتكون عصائبَ بين أعينكم؛ وعلّموها بنيكم لتتكلّموا بها حين تجلسون في بيوتكم، وحين تمشون في الطريق، وحين تنامون وحين تقومون؛ واكتبوها على قوائم أبواب بيوتكم وعلى بوّاباتكم؛ لكي تكثرَ أيّامكم وأيّامُ بنيكم على الأرض التي أقسمَ الربُّ لآبائكم أن يُعطيهم إيّاها، كأيّام السماء على الأرض:

וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: דַּבֵּר אֶל בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם וְעָשוּ לָהֶם צִיצִת עַל כַּנְפֵי בִגְדֵיהֶם לְדרתָם וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: וְהָיָה לָכֶם לְצִיצִת וּרְאִיתֶם אתו וּזְכַרְתֶּם אֶת כָּל מִצְות ה' וַעֲשיתֶם אתָם וְלא תָתוּרוּ אַחֲרֵי לְבַבְכֶם וְאַחֲרֵי עֵינֵיכֶם אֲשֶׁר אַתֶּם זנִים אַחֲרֵיהֶם: לְמַעַן תִּזְכְּרוּ וַעֲשיתֶם אֶת כָּל מִצְותָי וִהְיִיתֶם קְדשִׁים לֵאלהֵיכֶם: אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם אֲשֶׁר הוצֵאתִי אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם לִהְיות לָכֶם לֵאלהִים אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם. אֱמֶת:

وقال الربُّ لموسى قائلاً: كلّمْ بني إسرائيل وقُل لهم أن يصنعوا لأنفسهم أهداباً على أطراف ثيابهم في أجيالهم، ويجعلوا على هدب كلّ طرفٍ خيطاً أزرق؛ فيكون لكم هدباً تنظرون إليه فتذكرون جميعَ وصايا الربّ وتعملون بها، ولا تتبعون قلوبكم وأعينكم التي تزنون وراءها؛ لكي تذكروا وتعملوا بجميع وصاياي وتكونوا قدّيسين لإلهكم؛ أنا الربُّ إلهكم الذي أخرجكم من أرض مصر لأكون لكم إلهاً؛ أنا الربُّ إلهكم؛ حقّ:

וְיַצִּיב וְנָכון וְקַיָּם וְיָשָׁר וְנֶאֱמָן וְאָהוּב וְחָבִיב וְנֶחְמָד וְנָעִים וְנורָא וְאַדִּיר וּמְתֻקָּן וּמְקֻבָּל וְטוב וְיָפֶה הַדָּבָר הַזֶּה עָלֵינוּ לְעולָם וָעֶד: אֱמֶת. אֱלהֵי עולָם מַלְכֵּנוּ. צוּר יַעֲקב מָגֵן יִשְׁעֵנוּ. לְדר וָדר הוּא קַיָּם וּשְׁמו קַיָּם. וְכִסְאו נָכון. וּמַלְכוּתו וֶאֱמוּנָתו לָעַד קַיֶּמֶת: וּדְבָרָיו חָיִים וְקַיָּמִים. נֶאֱמָנִים וְנֶחֱמָדִים לָעַד וּלְעולְמֵי עולָמִים. ינשק הציצית ויניחם מידיו עַל אֲבותֵינוּ וְעָלֵינוּ. עַל בָּנֵינוּ וְעַל דּורותֵינוּ. וְעַל כָּל דּורות זֶרַע יִשרָאֵל עֲבָדֶיךָ:

وثابتة، وصحيحة، وقائمة، ومستقيمة، وأمينة، ومحبوبة، وعزيزة، ومرغوبة، ولطيفة، ومهيبة، وقويّة، ومرتّبة، ومقبولة، وحسنة، وجميلة هذه الكلمة لنا إلى الدهر والأبد؛ حقّ؛ إله العالم، ملكنا، صخرة يعقوب، ترس خلاصنا؛ فهو لجيل بعد جيل قائم، واسمه قائم، وعرشه ثابت، وملكوته وأمانته قائمة إلى الأبد؛ وكلماته حيّة قائمة، أمينة ومرغوبة إلى الدهر وإلى أبد الآبدين؛ [يقبّل الأهداب ويطلقها من يديه] لآبائنا ولنا، لأولادنا ولأجيالنا، ولكلّ أجيال نسل إسرائيل عبيدك:

עַל הָרִאשׁונִים וְעַל הָאַחֲרונִים. דָּבָר טוב וְקַיָּם לְעולָם וָעֶד. אֱמֶת וֶאֱמוּנָה. חק וְלא יַעֲבר. אֱמֶת. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. מַלְכֵּנוּ מֶלֶךְ אֲבותֵינוּ. גּואֲלֵנוּ גּואֵל אֲבותֵינוּ. יוצְרֵנוּ צוּר יְשׁוּעָתֵנוּ. פּודֵנוּ וּמַצִּילֵנוּ מֵעולָם שְׁמֶךָ. אֵין אֱלהִים זוּלָתֶךָ:

للأوّلين وللآخرين، كلمة صالحة قائمة إلى الدهر والأبد؛ حقّ وأمانة، فريضة لا تزول؛ حقّ؛ أنك أنتَ الرّبّ إلهنا وإله آبائنا، ملكنا، ملك آبائنا، فادينا، فادي آبائنا، صانعنا، صخرة خلاصنا، منقذنا ومخلّصنا؛ منذ القدم اسمك؛ لا إله سواك:

עֶזְרַת אֲבותֵינוּ אַתָּה הוּא מֵעולָם. מָגֵן וּמושִׁיעַ לִבְנֵיהֶם אַחֲרֵיהֶם בְּכָל דּור וָדור. בְּרוּם עולָם מושָׁבֶךָ. וּמִשְׁפָּטֶיךָ וְצִדְקָתְךָ עַד אַפְסֵי אָרֶץ: אַשְׁרֵי אִישׁ שֶׁיִּשְׁמַע לְמִצְותֶיךָ וְתורָתְךָ וּדְבָרְךָ יָשים עַל לִבּו: אֱמֶת. אַתָּה הוּא אָדון לְעַמֶּךָ. וּמֶלֶךְ גִּבּור לָרִיב רִיבָם: אֱמֶת. אַתָּה הוּא רִאשׁון וְאַתָּה הוּא אַחֲרון. וּמִבַּלְעָדֶיךָ אֵין לָנוּ מֶלֶךְ גּואֵל וּמושִׁיעַ: מִמִּצְרַיִם גְּאַלְתָּנוּ ה' אֱלהֵינוּ. וּמִבֵּית עֲבָדִים פְּדִיתָנוּ. כָּל בְּכורֵיהֶם הָרָגְתָּ. וּבְכורְךָ גָּאָלְתָּ. וְיַם סוּף בָּקַעְתָּ. וְזֵדִים טִבַּעְתָּ. וִידִידִים הֶעֱבַרְתָּ. וַיְכַסּוּ מַיִם צָרֵיהֶם. אֶחָד מֵהֶם לא נותָר: עַל זאת שִׁבְּחוּ אֲהוּבִים וְרומְמוּ אֵל. וְנָתְנוּ יְדִידִים זְמִירות שִׁירות וְתִשְׁבָּחות. בְּרָכות וְהודָאות לְמֶּלֶךְ אֵל חַי וְקַיָּם: רָם וְנִשּא. גָּדול וְנורָא. מַשְׁפִּיל גֵּאִים. וּמַגְבִּיהַּ שְׁפָלִים. מוצִיא אֲסִירִים. וּפודֶה עֲנָוִים. וְעוזֵר דַּלִּים. וְעונֶה לְעַמּו בְּעֵת שַׁוְּעָם אֵלָיו:

كنت عون آبائنا منذ القدم، ترساً ومخلّصاً لأبنائهم بعدهم في كلّ جيل؛ في علوّ العالم مسكنك، وأحكامك وبرّك تبلغ أقاصي الأرض؛ طوبى للإنسان الذي يصغي لوصاياك ويضع توراتك وكلمتك على قلبه؛ حقّ؛ أنتَ سيّد شعبك، وملك جبّار يدافع عن قضيّتهم؛ حقّ؛ أنتَ الأوّل وأنتَ الآخر، وسواك ليس لنا ملك ولا فادٍ ولا مخلّص؛ من مصر فديتنا، يا رّبّ إلهنا، ومن بيت العبوديّة أنقذتنا؛ كلّ أبكارهم قتلت، وبكرك فديت؛ وبحر سوف شققت، والمتكبّرين أغرقت، والمحبوبين عبّرت؛ والمياه غطّت خصومهم؛ لم يبقَ منهم واحد؛ لأجل هذا سبّح المحبوبون ورفّعوا الله، والأعزّاء قدّموا أناشيد وأغانيَ وتسابيح وبركات وأشكاراً للملك، الله الحيّ القائم؛ المتعالي والمرفَّع، العظيم والمهيب، المُذلّ المتكبّرين والرافع الوضعاء، المُطلق المقيّدين، الفادي المتواضعين، المُعين الفقراء، والمجيب شعبه حين يصرخون إليه:

תְּהִלּות לְאֵל עֶלְיון. בָּרוּךְ הוּא וּמְברָךְ. משֶׁה וּבְנֵי יִשרָאֵל לְךָ עָנוּ שִׁירָה בְּשמְחָה רַבָּה. וְאָמְרוּ כֻלָּם:
מִי כָמכָה בָּאֵלִים ה'. מִי כָּמכָה נֶאְדָּר בַּקּדֶשׁ. נורָא תְהִלּת. עשה פֶלֶא:
שִׁירָה חֲדָשָׁה שִׁבְּחוּ גְאוּלִים לְשִׁמְךָ עַל שפַת הַיָּם. יַחַד כֻּלָּם הודוּ וְהִמְלִיכוּ וְאְָמְרוּ:
ה' יִמְלךְ לְעולָם וָעֶד:

تسابيح لله العليّ؛ مبارك هو ومبارك؛ موسى وبنو إسرائيل أجابوك بأنشودة بفرح عظيم، وقالوا جميعاً:
من مثلك بين الآلهة يا رّبّ؛ من مثلك جليلاً في القداسة، مرهوباً في التسابيح، صانعاً للعجائب:
أنشودة جديدة سبّح بها المفديّون اسمك على شاطئ البحر؛ معاً حمدوا جميعاً وأعلنوا ملكك وقالوا:
الرّبّ يملك إلى الدهر والأبد:

צוּר יִשרָאֵל. קוּמָה בְּעֶזְרַת יִשרָאֵל. וּפְדֵה כִנְאֻמֶךָ יְהוּדָה וְיִשרָאֵל. גּאֲלֵנוּ ה' צְבָאות שְׁמו קְדושׁ יִשרָאֵל: בָּרוּךְ אַתָּה ה', גָּאַל יִשרָאֵל:

يا صخرة إسرائيل، قم لعون إسرائيل، وافدِ كما قلت، يهوذا وإسرائيل؛ فادينا، ربّ الجنود اسمه، قدّوس إسرائيل؛ مبارك أنتَ يا رّبّ، فادي إسرائيل: