שִׁיר הַמַּעֲלוֹת לְדָוִד הִנֵּה מַה טּוֹב וּמַה נָּעִים שֶׁבֶת אַחִים גַּם יָחַד:
ترنيمة المصاعد لداود. هوذا ما أحسن وما أجمل أن يسكن الإخوة معاً!
כַּשֶּׁמֶן הַטּוֹב עַל הָרֹאשׁ יֹרֵד עַל הַזָּקָן זְקַן אַהֲרֹן שֶׁיֹּרֵד עַל פִּי מִדּוֹתָיו:
كالزيت الطيّب على الرأس النازل على اللحية، لحية هارون، النازل على أطراف ثيابه.
כְּטַל חֶרְמוֹן שֶׁיֹּרֵד עַל הַרְרֵי צִיּוֹן כִּי שָׁם צִוָּה יְהוָה אֶת הַבְּרָכָה חַיִּים עַד הָעוֹלָם:
كندى حرمون النازل على جبال صهيون، لأنّ هناك أمر الربّ بالبركة، بالحياة إلى الأبد.