לְדָוִד אֵלֶיךָ יְהוָה אֶקְרָא צוּרִי אַל תֶּחֱרַשׁ מִמֶּנִּי פֶּן תֶּחֱשֶׁה מִמֶּנִּי וְנִמְשַׁלְתִּי עִם יוֹרְדֵי בוֹר:
لداود. إليك يا ربّ أدعو. يا صخرتي، لا تَصُمّ عنّي، لئلا تسكت عنّي فأُشبّه بالنازلين إلى الجبّ.
שְׁמַע קוֹל תַּחֲנוּנַי בְּשַׁוְּעִי אֵלֶיךָ בְּנָשְׂאִי יָדַי אֶל דְּבִיר קָדְשֶׁךָ:
اسمع صوت تضرّعاتي حين أصرخ إليك، حين أرفع يديّ نحو مقدسك الأقدس.
אַל תִּמְשְׁכֵנִי עִם רְשָׁעִים וְעִם פֹּעֲלֵי אָוֶן דֹּבְרֵי שָׁלוֹם עִם רֵעֵיהֶם וְרָעָה בִּלְבָבָם:
لا تجرّني مع الأشرار ولا مع فاعلي الإثم، الذين يتكلّمون بالسلام مع أصحابهم والشرّ في قلوبهم.
תֶּן לָהֶם כְּפָעֳלָם וּכְרֹעַ מַעַלְלֵיהֶם כְּמַעֲשֵׂה יְדֵיהֶם תֵּן לָהֶם הָשֵׁב גְּמוּלָם לָהֶם:
أعطهم بحسب أفعالهم وبحسب شرّ تدبيراتهم؛ بحسب عمل أيديهم أعطهم؛ ردّ عليهم جزاءهم.
כִּי לֹא יָבִינוּ אֶל פְּעֻלֹּת יְהוָה וְאֶל מַעֲשֵׂה יָדָיו יֶהֶרְסֵם וְלֹא יִבְנֵם:
لأنهم لا يفهمون أعمال الرّبّ ولا صنائع يديه. يهدمهم ولا يبنيهم.
בָּרוּךְ יְהוָה כִּי שָׁמַע קוֹל תַּחֲנוּנָי:
مبارك الرّبّ، لأنه سمع صوت تضرّعي.
יְהוָה עֻזִּי וּמָגִנִּי בּוֹ בָטַח לִבִּי וְנֶעֱזָרְתִּי וַיַּעֲלֹז לִבִּי וּמִשִּׁירִי אֲהוֹדֶנּוּ:
الرّبّ قوّتي وتُرسي؛ عليه اتّكل قلبي فأُعِنت؛ ابتهج قلبي، وبنشيدي أحمده.
יְהוָה עֹז לָמוֹ וּמָעוֹז יְשׁוּעוֹת מְשִׁיחוֹ הוּא:
الرّبّ قوّة لهم، وهو حصن خلاصات مسيحه.
הוֹשִׁיעָה אֶת עַמֶּךָ וּבָרֵךְ אֶת נַחֲלָתֶךָ וּרְעֵם וְנַשְּׂאֵם עַד הָעוֹלָם:
خلّص شعبك وبارك ميراثك، وارعهم وارفعهم إلى الأبد.