לַמְנַצֵּחַ בִּנְגִינוֹת עַל הַשְּׁמִינִית מִזְמוֹר לְדָוִד:
لقائد المنشدين على الأوتار على الثمانية، مزمور لداود.
יְהוָה אַל בְּאַפְּךָ תוֹכִיחֵנִי וְאַל בַּחֲמָתְךָ תְיַסְּרֵנִי:
يا ربّ، لا توبّخني بغضبكَ، ولا تؤدّبني بسخطكَ.
חָנֵּנִי יְהוָה כִּי אֻמְלַל אָנִי רְפָאֵנִי יְהוָה כִּי נִבְהֲלוּ עֲצָמָי:
تراءف عليّ يا ربّ لأنّي ذابل، اشفني يا ربّ لأنّ عظامي قد فزعت.
וְנַפְשִׁי נִבְהֲלָה מְאֹד (ואת) וְאַתָּה יְהוָה עַד מָתָי:
ونفسي قد فزعت جدّاً، وأنتَ يا ربّ، إلى متى؟
שׁוּבָה יְהוָה חַלְּצָה נַפְשִׁי הוֹשִׁיעֵנִי לְמַעַן חַסְדֶּךָ:
ارجع يا ربّ، نجِّ نفسي، خلّصني من أجل رحمتكَ.
כִּי אֵין בַּמָּוֶת זִכְרֶךָ בִּשְׁאוֹל מִי יוֹדֶה לָּךְ:
فإنّه ليس في الموت ذكرٌ لكَ، وفي القبر من يحمدكَ؟
יָגַעְתִּי בְּאַנְחָתִי אַשְׂחֶה בְכָל לַיְלָה מִטָּתִי בְּדִמְעָתִי עַרְשִׂי אַמְסֶה:
تعبتُ من تنهّدي، في كلّ ليلة أعوّم فراشي، بدموعي أبلّل مضجعي.
עָשְׁשָׁה מִכַּעַס עֵינִי עָתְקָה בְּכָל צוֹרְרָי:
كلّت عيني من الغمّ، وشاخت بسبب كلّ مضايقيّ.
סוּרוּ מִמֶּנִּי כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן כִּי שָׁמַע יְהוָה קוֹל בִּכְיִי:
ابعدوا عنّي يا جميع فاعلي الإثم، فإنّ الرّبّ قد سمع صوت بكائي.
שָׁמַע יְהוָה תְּחִנָּתִי יְהוָה תְּפִלָּתִי יִקָּח:
سمع الرّبّ تضرّعي، الرّبّ قبل صلاتي.
יֵבֹשׁוּ וְיִבָּהֲלוּ מְאֹד כָּל אֹיְבָי יָשֻׁבוּ יֵבֹשׁוּ רָגַע:
يخزى كلّ أعدائي ويفزعون جدّاً، يرجعون ويخزون في لحظة.