מִזְמוֹר לְאָסָף אֱלֹהִים נִצָּב בַּעֲדַת אֵל בְּקֶרֶב אֱלֹהִים יִשְׁפֹּט:
نشيدٌ لآساف. الله قائمٌ في جماعة الله؛ في وسط القضاة يقضي.
עַד מָתַי תִּשְׁפְּטוּ עָוֶל וּפְנֵי רְשָׁעִים תִּשְׂאוּ סֶלָה:
حتى متى تقضون بالظلم وتُحابون الأشرار إلى الأبد؟
שִׁפְטוּ דַל וְיָתוֹם עָנִי וָרָשׁ הַצְדִּיקוּ:
اقضوا للمسكين واليتيم؛ أنصِفوا الذليل والبائس.
פַּלְּטוּ דַל וְאֶבְיוֹן מִיַּד רְשָׁעִים הַצִּילוּ:
نجّوا المسكين والمحتاج؛ أنقذوهم من أيدي الأشرار.
לֹא יָדְעוּ וְלֹא יָבִינוּ בַּחֲשֵׁכָה יִתְהַלָּכוּ יִמּוֹטוּ כָּל מוֹסְדֵי אָרֶץ:
لم يعرفوا ولا يفهمون [أنّهم] يسلكون في الظلمة؛ تتزعزع كلّ أسس الأرض.
אֲנִי אָמַרְתִּי אֱלֹהִים אַתֶּם וּבְנֵי עֶלְיוֹן כֻּלְּכֶם:
أنا قلتُ: «أنتم كائناتٌ سماويّة، وكلّكم ملائكة العليّ.»
אָכֵן כְּאָדָם תְּמוּתוּן וּכְאַחַד הַשָּׂרִים תִּפֹּלוּ:
حقّاً كالإنسان تموتون، وكأحد الرؤساء تسقطون.
קוּמָה אֱלֹהִים שָׁפְטָה הָאָרֶץ כִּי אַתָּה תִנְחַל בְּכָל הַגּוֹיִם:
قُمْ يا الله، اقضِ في الأرض، فإنّكَ ترث كلّ الأمم.