Tasjlich: Het symbolisch wegwerpen van zonden op Rosj Hasjana

Tasjlich (wat 'U zult werpen' betekent) is een ceremonie die op Rosj Hasjana wordt uitgevoerd waarbij Joden symbolisch hun zonden in een waterpartij werpen. De naam komt van Micha 7:19: 'U zult (tasjlich) al hun zonden in de diepten van de zee werpen.' Staand bij water reciteren we gebeden en schudden vaak de hoeken van onze kleding uit, als symbool voor het wegwerpen van zonde. Het is een krachtige visuele representatie van tesjoeva (berouw).

Tasjlich wordt traditioneel uitgevoerd op de eerste middag van Rosj Hasjana, na Mincha. Als de eerste dag op Sjabbat valt, wordt het uitgesteld naar de tweede dag. Als je het niet op Rosj Hasjana kunt doen, mag het op elk moment tot Jom Kipoer, of volgens sommige gebruiken tot Hosjana Rabba. De ceremonie wordt uitgevoerd bij een natuurlijke waterpartij - een rivier, meer, oceaan of beek. Idealiter bevat het water vis.

De voorkeur voor water met vis heeft verschillende verklaringen: Vissen hebben geen oogleden en hun ogen zijn altijd open, wat ons herinnert aan Gods immer waakzame voorzienigheid. Vissen kunnen plotseling in netten worden gevangen, wat ons eraan herinnert dat het leven kwetsbaar is en we moeten berouwen zolang we kunnen. Vissen vermenigvuldigen zich snel, wat onze hoop op zegens en toename symboliseert. De vissen vertegenwoordigen de zegeningen die we hopen te ontvangen in het nieuwe jaar.

De Tasjlich-dienst omvat het lezen van Micha 7:18-20 ('Wie is een God als U, die ongerechtigheid vergeeft...'), gevolgd door Psalmen (meestal Psalm 118 en/of 130) en aanvullende gebeden waarin God wordt gevraagd onze zonden te vergeven. De gebeden benadrukken Gods barmhartigheid en Zijn bereidheid om te vergeven wie oprecht berouw heeft. Verschillende gemeenschappen hebben uiteenlopende gebruiken over welke extra gebeden worden opgenomen.

Velen hebben het gebruik om de hoeken of zakken van hun kleding boven het water uit te schudden, als symbolisch uitschudden van zonden. Sommigen gooien broodkruimels in het water, hoewel dit gebruik door veel rabbinale autoriteiten wordt afgeraden omdat het kan lijken alsof je zonden aan de vissen 'voert' in plaats van ze weg te werpen. De focus moet liggen op de innerlijke daad van berouw, niet alleen op het uiterlijke ritueel.

Tasjlich is geen magie - het wist niet automatisch zonden uit. Het is eerder een krachtige meditatie over tesjoeva. Staan voor stromend water herinnert ons eraan dat, net zoals water stroomt en zich vernieuwt, wij ook kunnen veranderen en ons vernieuwen. De ceremonie maakt het innerlijke proces van het herkennen van onze tekortkomingen en de toewijding om het beter te doen zichtbaar. Het is een fysieke handeling die helpt het abstracte proces van berouw echt en concreet te laten voelen.