Megilat Ester: Kompletny przewodnik po czytaniu purimowym

Megilat Ester (Zwój Estery) to jeden z pięciu zwojów (megilot) w Biblii Hebrajskiej, opowiadający historię o tym, jak królowa Ester i jej kuzyn Mordechaj uratowali naród żydowski przed zagładą w starożytnej Persji. Czytany jest publicznie w Purim, zarówno wieczorem, jak i rano. Megila jest wyjątkowa wśród ksiąg biblijnych, ponieważ imię Boga nie pojawia się w niej wprost, a jednak ukryta ręka Boga prowadzi wydarzenia przez całą opowieść.

Megilę czyta się dwa razy w Purim: raz wieczorem po zapadnięciu nocy i raz w ciągu dnia. Czytanie dzienne jest uważane za ważniejsze. W miastach otoczonych murami istniejącymi w czasach Jozuego (jak Jerozolima) Purim obchodzi się 15. Adar (Szuszan Purim). W większości innych miejsc obchodzi się go 14. Adar. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety są zobowiązani do słuchania czytania Megili.

Aby wypełnić micwę, trzeba usłyszeć każde słowo Megili. Jeśli pominiesz choćby jedno słowo, nie wypełniłeś obowiązku. Czytający używa koszernego zwoju napisanego na pergaminie. Zgromadzenie powinno śledzić tekst w milczeniu, w drukowanym egzemplarzu lub z pamięci, podczas gdy czytający śpiewa na głos. Cztery wersety (2:5, 8:15–16, 10:3) są tradycyjnie recytowane głośno przez zgromadzenie, zanim czytający je powtórzy.

Jest zwyczaj robienia hałasu (grzechotkami/ra'aszanim lub tupaniem) za każdym razem, gdy wymieniane jest imię Hamana, aby 'wymazać' jego pamięć. Opiera się to na przykazaniu wymazania pamięci o Amaleku, przodku Hamana. Dzieci szczególnie lubią ten zwyczaj, ale należy uważać, aby nie robić zbyt dużo hałasu i nie przegapić słów czytania. Wiele społeczności ogranicza hałas do określonych wzmianek imienia Hamana.

Megila opowiada, jak król Achaszwerosz z Persji wybrał Ester na swoją królową, nie wiedząc, że jest Żydówką. Gdy niegodzwy Haman uknuł spisek, aby zniszczyć wszystkich Żydów, kuzyn Estery, Mordechaj, nalegał, aby interweniowała. Ryzykując życie, Ester ujawniła swoją tożsamość królowi i zdemaskowała spisek Hamana. Haman został powieszony na szubienicy, którą przygotował dla Mordechaja, a Żydzi zostali uratowani. Nazwa Purim pochodzi od 'pur' (losu), który Haman rzucił, aby wybrać datę zagłady.

Przed czytaniem Megili odmawia się trzy błogosławieństwa: za przykazanie czytania Megili, za cuda uczynione dla naszych przodków i Szehechejanu (podczas czytania wieczornego lub dziennego, jeśli nie słyszało się wieczorem). Po czytaniu mówimy 'HaRaw et Riwejnu', dziękując Bogu za walkę w naszych bitwach. Zwój Megili jest tradycyjnie rozwinięty i złożony jak list przed czytaniem, ponieważ Ester wysłała 'listy', aby ustanowić Purim.