Taszlich: symboliczne odrzucenie grzechów w Rosz Haszana

Taszlich (oznaczający 'Wrzucisz') to ceremonia odprawiana w Rosz Haszana, podczas której Żydzi symbolicznie wrzucają swoje grzechy do zbiornika wodnego. Nazwa pochodzi z Księgi Micheasza 7:19: 'Wrzucisz (taszlich) wszystkie ich grzechy w głębiny morza'. Stojąc nad wodą, odmawiamy modlitwy i często wytrząsamy rogi naszych szat, symbolizując odrzucenie grzechu. To potężna wizualna reprezentacja tszuwy (pokuty).

Taszlich tradycyjnie odprawia się pierwszego dnia Rosz Haszana po południu, po Mincha. Jeśli pierwszy dzień wypada w Szabat, odkłada się go na drugi dzień. Jeśli nie można odprawić go w Rosz Haszana, można to zrobić do Jom Kipur, a według niektórych zwyczajów do Hoszana Raba. Ceremonię odprawia się nad naturalnym zbiornikiem wodnym – rzeką, jeziorem, oceanem lub strumieniem. Najlepiej, aby w wodzie były ryby.

Preferencja wody z rybami ma kilka wyjaśnień: Ryby nie mają powiek, a ich oczy są zawsze otwarte, przypominając nam o nieustannej opatrzności Bożej. Ryby mogą zostać nagle złapane w sieci, przypominając nam, że życie jest kruche i powinniśmy się pokajać, póki możemy. Ryby szybko się rozmnażają, symbolizując naszą nadzieję na błogosławieństwa i obfitość. Ryby reprezentują błogosławieństwa, których spodziewamy się w nowym roku.

Nabożeństwo Taszlich obejmuje czytanie Micheasza 7:18–20 ('Któż jest Bogiem jak Ty, który przebaczasz nieprawość…'), a następnie psalmy (zwykle Psalm 118 i/lub 130) oraz dodatkowe modlitwy proszące Boga o przebaczenie grzechów. Modlitwy podkreślają Boże miłosierdzie i Jego gotowość do przebaczenia tym, którzy się szczerze kajają. Różne społeczności mają odmienne zwyczaje dotyczące dodatkowych modlitw.

Wielu ma zwyczaj wytrząsania rogów lub kieszeni szat nad wodą, symbolicznie wytrząsając grzechy. Niektórzy wrzucają okruchy chleba do wody, choć ten zwyczaj jest odradzany przez wielu autorytetów rabinicznych, gdyż może sprawiać wrażenie 'karmienia' grzechami ryb, zamiast ich odrzucania. Nacisk powinien być położony na wewnętrzny akt pokuty, a nie jedynie na zewnętrzny rytuał.

Taszlich nie jest magią – nie wymazuje automatycznie grzechów. Jest raczej potężną medytacją nad tszuwą. Stanie nad płynącą wodą przypomina nam, że tak jak woda płynie i się odnawia, tak i my możemy się zmieniać i odnawiać. Ceremonia uzewnętrznia wewnętrzny proces rozpoznawania naszych słabości i zobowiązywania się do poprawy. To fizyczny akt, który pomaga uczynić abstrakcyjny proces pokuty realnym i konkretnym.