בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אֲשֶׁר נָתַן לַשּכְוִי בִינָה לְהַבְחִין בֵּין יום וּבֵין לָיְלָה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który dałeś kogutowi rozum, aby odróżniał dzień od nocy.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. שֶׁלּא עָשנִי גּוי.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który nie uczynił mnie poganinem.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. שֶׁלּא עָשנִי עָבֶד.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który nie uczynił mnie niewolnikiem.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם, גברים אומרים: שֶׁלֹּא עָשַׂנִי אשָּׁה נשים אומרות: שֶׁעָשַׂנִי כִּרְצוֹנוֹ.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata; mężzyźni mówią: który nie uczynił mnie kobietą; kobiety mówią: który uczynił mnie według Swojej woli.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. פּוקֵחַ עִוְרִים.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który daje wzrok ślepym.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. מַלְבִּישׁ עֲרֻמִּים.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który przyodziewa nagich.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. מַתִּיר אֲסוּרִים.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który rozwiązuje skrępowanych.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. זוקֵף כְּפוּפִים.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który prostuje pochylonych.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. רוקַע הָאָרֶץ עַל הַמָּיִם.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który rozpościera ziemię nad wodami.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. שֶׁעָשה לִּי כָּל צָרְכִּי.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który zaopatrzył mnie we wszystkie moje potrzeby.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. הַמֵּכִין מִצְעֲדֵי גָבֶר.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który kieruje krokami człowieka.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אוזֵר יִשרָאֵל בִּגְבוּרָה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który przepasuje Izraela mocą.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. עוטֵר יִשרָאֵל בְּתִפְאָרָה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który wieńczy Izraela chwałą.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. הַנּותֵן לַיָּעֵף כּחַ.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który daje siłę znużonym.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. הַמַּעֲבִיר שֵׁנָה מֵעֵינַי וּתְנוּמָה מֵעַפְעַפָּי.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który usuwa sen z moich oczu i drzem/kę z powiek moich.
וִיהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁתַּרְגִּילֵנוּ בְּתורָתֶךָ. וְדַבְּקֵנוּ בְּמִצְותֶיךָ. וְאַל תְּבִיאֵנוּ לא לִידֵי חֵטְא. וְלא לִידֵי עֲבֵרָה וְעָון. וְלא לִידֵי נִסָּיון. וְלא לִידֵי בִזָּיון. וְאַל תַּשְׁלֶט בָּנוּ יֵצֶר הָרָע. וְהַרְחִיקֵנוּ מֵאָדָם רָע וּמֵחָבֵר רָע. וְדַבְּקֵנוּ בְּיֵצֶר הַטוב וּבְמַעֲשים טובִים. וְכף אֶת יִצְרֵנוּ לְהִשְׁתַּעְבֶּד לָךְ. וּתְנֵנוּ הַיּום וּבְכָל יום לְחֵן וּלְחֶסֶד וּלְרַחֲמִים בְּעֵינֶיךָ וּבְעֵינֵי כָל רואֵינוּ. וְתִגְמְלֵנוּ חֲסָדִים טובִים. בָּרוּךְ אַתָּה ה' הַגּומֵל חֲסָדִים טובִים לְעַמּו יִשרָאֵל.
Niechaj będzie Twoją wolą, Wiekuisty, Boże nasz i Boże naszych ojców, abyś przyzwyczaił nas do Twojej Tory i przywiązał nas do Twoich przykazań. Nie wprowadzaj nas w grzech ani w nieprawość, ani w pokusę, ani w hańbę. Niech nie panuje nad nami złe skłonności. Trzymaj nas z dala od złego człowieka i złego towarzysza. Przywiąż nas do dobrej skłonności i do dobrych uczyn/ków, i skłoń nasze popędy, aby podlegały Tobie. Udziel nam dziś i każdego dnia łaski, dobroci i miłosierdzia w Twoich oczach i w oczach wszystkich, którzy nas widzą, i obdarzaj nas dobrymi łaskami. Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, który obdarza dobrymi łaskami Swój lud Izraela.
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהַי וֵאלהֵי אֲבותַי שֶׁתַּצִּילֵנִי הַיּום וּבְכָל יום מֵעַזֵּי פָנִים וּמֵעַזּוּת פָּנִים. מֵאָדָם רָע. וּמֵחָבֵר רָע. וּמִשָּׁכֵן רָע. וּמִפֶּגַע רָע. וּמִשּטָן הַמַּשְׁחִית. מִדִּין קָשֶׁה וּמִבַּעַל דִּין קָשֶׁה. בֵּין שֶׁהוּא בֶן בְּרִית וּבֵין שֶׁאֵינו בֶן בְּרִית.
Niechaj będzie Twoją wolą, Wiekuisty, Boże mój i Boże moich ojców, abyś wybawił mnie dziś i każdego dnia od zuchwalców i od zuchwalości, od złego człowieka, od złego towarzysza, od złego sąsiada, od nieszczęścia, od niszczącego Oskarżyciela, od surowego sądu i od surowego sędziego, niezależnie od tego, czy jest członkiem przymierza, czy nie.
וַיְהִי אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וְהָאֱלהִים נִסָּה אֶת אַבְרָהָם וַיּאמֶר אֵלָיו אַבְרָהָם וַיּאמֶר הִנֵּנִי. וַיּאמֶר קַח נָא אֶת בִּנְךָ אֶת יְחִידְךָ אֲשֶׁר אָהַבְתָּ אֶת יִצְחָק וְלֶךְ לְךָ אֶל אֶרֶץ הַמּרִיָּה וְהַעֲלֵהוּ שָׁם לְעלָה עַל אַחַד הֶהָרִים אֲשֶׁר אמַר אֵלֶיךָ. וַיַּשְׁכֵּם אַבְרָהָם בַּבּקֶר וַיַּחֲבשׁ אֶת חֲמרו וַיִּקַּח אֶת שְׁנֵי נְעָרָיו אִתּו וְאֵת יִצְחָק בְּנו וַיְבַקַּע עֲצֵי עלָה וַיָּקָם וַיֵּלֶךְ אֶל הַמָּקום אֲשֶׁר אָמַר לו הָאֱלהִים. בַּיּום הַשְּׁלִישִׁי וַיִּשּא אַבְרָהָם אֶת עֵינָיו וַיַּרְא אֶת הַמָּקום מֵרָחוק. וַיּאמֶר אַבְרָהָם אֶל נְעָרָיו שְׁבוּ לָכֶם פּה עִם הַחֲמור וַאֲנִי וְהַנַּעַר נֵלְכָה עַד כּה וְנִשְׁתַּחֲוֶה וְנָשׁוּבָה אֲלֵיכֶם. וַיִּקַּח אַבְרָהָם אֶת עֲצֵי הָעלָה וַיָּשם עַל יִצְחָק בְּנו וַיִּקַּח בְּיָדו אֶת הָאֵשׁ וְאֶת הַמַּאֲכֶלֶת וַיֵּלְכוּ שְׁנֵיהֶם יַחְדָּו. וַיּאמֶר יִצְחָק אֶל אַבְרָהָם אָבִיו וַיּאמֶר אָבִי וַיּאמֶר הִנֶּנִּי בְנִי וַיּאמֶר הִנֵּה הָאֵשׁ וְהָעֵצִים וְאַיֵּה הַשּה לְעלָה. וַיּאמֶר אַבְרָהָם אֱלהִים יִרְאֶה לּו הַשּה לְעלָה בְּנִי וַיֵּלְכוּ שְׁנֵיהֶם יַחְדָּו. וַיָּבאוּ אֶל הַמָּקום אֲשֶׁר אָמַר לו הָאֱלהִים וַיִּבֶן שָׁם אַבְרָהָם אֶת הַמִּזְבֵּחַ וַיַּעֲרךְ אֶת הָעֵצִים וַיַּעֲקד אֶת יִצְחָק בְּנו וַיָּשם אתו עַל הַמִּזְבֵּחַ מִמַּעַל לָעֵצִים. וַיִּשְׁלַח אַבְרָהָם אֶת יָדו וַיִּקַּח אֶת הַמַּאֲכֶלֶת לִשְׁחט אֶת בְּנו. וַיִּקְרָא אֵלָיו מַלְאַךְ ה' מִן הַשָּׁמַיִם וַיּאמֶר אַבְרָהָם אַבְרָהָם וַיּאמֶר הִנֵּנִי. וַיּאמֶר אַל תִּשְׁלַח יָדְךָ אֶל הַנַּעַר וְאַל תַּעַש לו מְאוּמָה כִּי עַתָּה יָדַעְתִּי כִּי יְרֵא אֱלהִים אַתָּה וְלא חָשכְתָּ אֶת בִּנְךָ אֶת יְחִידְךָ מִמֶּנִּי. וַיִּשּא אַבְרָהָם אֶת עֵינָיו וַיַּרְא וְהִנֵּה אַיִל אַחַר נֶאֱחַז בַּסְּבַךְ בְּקַרְנָיו וַיֵּלֶךְ אַבְרָהָם וַיִּקַּח אֶת הָאַיִל וַיַּעֲלֵהוּ לְעלָה תַּחַת בְּנו. וַיִּקְרָא אַבְרָהָם שֵׁם הַמָּקום הַהוּא ה' יִרְאֶה אֲשֶׁר יֵאָמֵר הַיּום בְּהַר ה' יֵרָאֶה. וַיִּקְרָא מַלְאַךְ ה' אֶל אַבְרָהָם שֵׁנִית מִן הַשָּׁמָיִם. וַיּאמֶר בִּי נִשְׁבַּעְתִּי נְאֻם ה' כִּי יַעַן אֲשֶׁר עָשיתָ אֶת הַדָּבָר הַזֶּה וְלא חָשכְתָּ אֶת בִּנְךָ אֶת יְחִידֶךָ. כִּי בָרֵךְ אֲבָרֶכְךָ וְהַרְבָּה אַרְבֶּה אֶת זַרְעֲךָ כְּכוכְבֵי הַשָּׁמַיִם וְכַחול אֲשֶׁר עַל שפַת הַיָּם וְיִרַשׁ זַרְעֲךָ אֵת שַׁעַר איְבָיו. וְהִתְבָּרֲכוּ בְזַרְעֲךָ כּל גּויֵי הָאָרֶץ עֵקֶב אֲשֶׁר שָׁמַעְתָּ בְּקלִי. וַיָּשָׁב אַבְרָהָם אֶל נְעָרָיו וַיָּקֻמוּ וַיֵּלְכוּ יַחְדָּו אֶל בְּאֵר שָׁבַע וַיֵּשֶׁב אַבְרָהָם בִּבְאֵר שָׁבַע.
Po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: "Abrahamie!", a on odpowiedział: "Oto jestem." Rzekł: "Weź, proszę, syna swego, jedynaka swego, którego miłujesz, Izaaka, i idź do ziemi Moria, i złóż go tam jako ofiarę całopalną na jednej z gór, o której ci powiem." Abraham wstał wczesnym rankiem, osiodłał osła swego i wziął ze sobą dwóch sług swoich oraz syna swego Izaaka. Narabął drwa na ofiarę całopalną, wstał i poszedł na miejsce, o którym Bóg mu powiedział. Na trzeci dzień Abraham podniósł oczy i ujrzał owe miejsce z daleka. Abraham rzekł do sług swoich: "Pozostańcie tu z osłem, a ja i chłopiec pójdziemy tam; oddamy pokłon i wrócimy do was." Abraham wziął drwa na ofiarę całopalną i włożył je na syna swego Izaaka, a sam wziął w rękę ogień i nóż; i szli obaj razem. Izaak odezwał się do ojca swego Abrahama: "Ojcze mój!", a on odpowiedział: "Oto jestem, synu mój." Rzekł: "Oto ogień i drwa, lecz gdzieby jagniec na ofiarę całopalną?" Abraham odpowiedział: "Bóg upatrzy sobie jagniec na ofiarę całopalną, synu mój." I szli obaj razem. Przyszli na miejsce, o którym Bóg mu powiedział; Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył drwa, związał syna swego Izaaka i położył go na ołtarzu, na wierzchu drew. Abraham wyciągnął rękę i wziął nóż, by zarżnać syna swego. Lecz anioł Wiekuistego zawołał do niego z nieba: "Abrahamie, Abrahamie!", a on odpowiedział: "Oto jestem." Rzekł: "Nie wkładaj ręki na chłopca i nie czyń mu nic, bo teraz wiem, że się boisz Boga, skoro nie odmówiłeś Mi syna swego, jedynaka swego." Wtedy Abraham podniósł oczy i ujrzał: oto za nim baran uwikłany w gąstwinie rogami. Abraham poszedł, wziął barana i złożył go jako ofiarę całopalną zamiast syna swego. Abraham nadał temu miejscu nazwę "Wiekuisty upatrzy"; stąd mówi się po dzień dzisiejszy: "Na górze Wiekuistego będzie upatrzone." Po raz drugi zawołał anioł Wiekuistego do Abrahama z nieba i rzekł: "Przysiągłem na siebie samego, wyrocznia Wiekuistego, że ponieważ uczyniłeś to i nie odmówiłeś syna swego, jedynaka swego, błogosławić ci będę błogosławieństwem i rozmnażać potomstwo twoje jak gwiazdy nieba i jak piasek na brzegu morza. Potomstwo twoje zdobyędzie bramy swoich nieprzyjacieł, i w potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi, dlatego że usłuchałeś głosu Mego." Wtedy Abraham wrócił do sług swoich, i ruszyli razem do Beer-Szewy, i Abraham zamieszkał w Beer-Szewie.
ביו"ט אין תפלה זו:
W święta nie mówi się tej modlitwy:
רִבּונו שֶׁל עולָם כְּמו שֶׁכָּבַשׁ אַבְרָהָם אָבִינוּ אֶת רַחֲמָיו לַעֲשות רְצונְךָ בְּלֵבָב שָׁלֵם. כֵּן יִכְבְּשׁוּ רַחֲמֶיךָ אֶת כַּעַסְךָ מֵעָלֵינוּ וְיָגלּוּ רַחֲמֶיךָ עַל מִדּותֶיךָ. וְתִתְנַהֵג עִמָּנוּ ה' אֱלהֵינוּ בְּמִדַּת הַחֶסֶד וּבְמִדַּת הָרַחֲמִים. וּבְטוּבְךָ הַגָּדול יָשׁוּב חֲרון אַפְּךָ מֵעַמְּךָ וּמֵעִירְךָ וּמֵאַרְצְךָ וּמִנַּחֲלָתֶךָ. וְקַיֶּם לָנוּ ה' אֱלהֵינוּ אֶת הַדָּבָר שֶׁהִבְטַחְתָּנוּ בְּתורָתֶךָ עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ כָּאָמוּר. וְזָכַרְתִּי אֶת בְּרִיתִי יַעֲקוב וְאַף אֶת בְּרִיתִי יִצְחָק וְאַף אֶת בְּרִיתִי אַבְרָהָם אֶזְכּר. וְהָאָרֶץ אֶזְכּר.
Panie świata, tak jak Abraham, ojciec nasz, pohamówał swoje miłosierdzie, by wypełnić wolę Twoją całym sercem, tak niech miłosierdzie Twoje pohamówać gniew Twój na nas, i niech litość Twoja góruje nad właściwościami Twoimi. Postępuj z nami, Wiekuisty, Boże nasz, według właściwości dobroci i właściwości miłosierdzia. W wielkiej dobroci Twojej odwróć gniew Twój od ludu Twojego, od miasta Twojego, od ziemi Twojej i od dziedzictwa Twojego. Spełnij dla nas, Wiekuisty, Boże nasz, słowo, które nam przyrzekłeś w Torze Twojej przez Mojżesza, sługę Twojego, jak jest powiedziane: "I wspomnę przymierze Moje z Jakubem, i przymierze Moje z Izaakiem, i przymierze Moje z Abrahamem wspomnę, i ziemię wspomnę."
לְעולָם יְהֵא אָדָם יְרֵא שָׁמַיִם בְּסֵּתֶר וּמודֶה עַל הָאֱמֶת וְדובֵר אֱמֶת בִּלְבָבו וְיַשְׁכֵּם וְיאמַר: רִבּון כָּל הָעולָמִים לא עַל צִדְקותֵינוּ אֲנַחְנוּ מַפִּילִים תַּחֲנוּנֵינוּ לְפָנֶיךָ כִּי עַל רַחֲמֶיךָ הָרַבִּים. מָה אֲנַחְנוּ מֶה חַיֵּינוּ מֶה חַסְדֵּנוּ מַה צִּדְקֵנוּ מַה יְשְׁעֵנוּ מַה כּחֵנוּ מַה גְּבוּרָתֵנוּ. מַה נּאמַר לְפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ הֲלא כָל הַגִּבּורִים כְּאַיִן לְפָנֶיךָ וְאַנְשֵׁי הַשֵּׁם כְּלא הָיוּ וַחֲכָמִים כִּבְלִי מַדָּע וּנְבונִים כִּבְלִי הַשכֵּל כִּי רב מַעֲשיהֶם תּהוּ וִימֵי חַיֵּיהֶם הֶבֶל לְפָנֶיךָ. וּמותַר הָאָדָם מִן הַבְּהֵמָה אָיִן כִּי הַכּל הָבֶל. אֲבָל אֲנַחְנוּ עַמְּךָ בְּנֵי בְרִיתֶךָ. בְּנֵי אַבְרָהָם אהַבְךָ שֶׁנִּשְׁבַּעְתָּ לּו בְּהַר הַמּורִיָּה. זֶרַע יִצְחָק יְחִידו. שֶׁנֶּעֱקַד עַל גַּבֵּי הַמִּזְבֵּחַ. עֲדַת יַעֲקב בִּנְךָ בְּכורֶךָ. שֶׁמֵּאַהֲבָתְךָ שֶׁאָהַבְתָּ אותו וּמִשּמְחָתְךָ שֶׁשּמַחְתָּ בּו. קָרָאתָ אֶת שְׁמו יִשרָאֵל וִישֻׁרוּן.
Człowiek powinien zawsze bać się Boga na osobności, przyznawać do prawdy i mówić prawdę w sercu swoim. Niech wstanie i powie: Panie wszystkich światów, nie ze względu na sprawiedliwość naszą zanosimy błagania nasze przed Tobą, lecz ze względu na wielkie miłosierdzie Twoje. Czymże my jesteśmy? Czym jest życie nasze? Czym jest dobroc nasza? Czym jest sprawiedliwość nasza? Czym jest zbawienie nasze? Czym jest siła nasza? Czym jest moc nasza? Cóż możemy powiedzieć przed Tobą, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych? Zaprawdę, wszyscy możni są nicością przed Tobą, ludzie sławni jakby nigdy nie istnieli, mędrcy jakby pozbawieni wiedzy, a rozumni jakby pozbawieni rozsądku, bo większość czynów ich jest próżna, a dni życia ich są puste przed Tobą. Przewaga człowieka nad zwierzęciem jest niczym, bo wszystko jest marnością. Lecz my jesteśmy ludem Twoim, uczestnikami przymierza Twojego, dziećmi Abrahama, umiłowanego Twojego, któremu przysiągłeś na górze Moria, potomstwem Izaaka, jedynaka jego, który był związany na ołtarzu, zgromadzeniem Jakuba, pierworodnego syna Twojego, którego ze względu na miłość Swoją ku niemu i upodobanie w nim nazwałeś Izraelem i Jeszurunem.
לְפִיכָךְ אֲנַחְנוּ חַיָּבִים לְהודות לְךָ וּלְשַׁבֵּחֲךָ וּלְפָאֶרְךָ וּלְבָרֵךְ וּלְקַדֵּשׁ וְלָתֵת שֶׁבַח וְהודָיָה לִשְׁמֶךָ. אַשְׁרֵינוּ מַה טּוב חֶלְקֵנוּ וּמַה נָּעִים גּורָלֵנוּ וּמַה יָּפָה יְרֻשָּׁתֵנוּ. אַשְׁרֵינוּ שֶׁאֲנַחְנוּ מַשְׁכִּימִים וּמַעֲרִיבִים עֶרֶב וָבקֶר וְאומְרִים פַּעֲמַיִם בְּכָל יום.
Dlatego jesteśmy zobowiązani składać Ci podziękowanie, wielbić Cię, sławić Cię, błogosławić, uświęcać i oddawać chwałę imieniu Twojemu. Szczęśliwi my; jakeż dobra jest cząstka nasza, jakeż miły los nasz i jakeż piękne dziedzictwo nasze. Szczęśliwi my, że wstajemy wcześnie i powrócamy późno, wieczorem i rano, mówiąc dwa razy każdego dnia:
שְׁמַע יִשרָאֵל ה' אֱלהֵינוּ ה’ אֶחָד.
Słuchaj, Izraelu, Wiekuisty jest Bogiem naszym, Wiekuisty jest Jeden.
בלחש:
בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד.
Szeptem:
Niech będzie błogosławione imię chwały królestwa Jego na wieki wieków.
וְאָהַבְתָּ אֵת ה' אֱלהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאדֶךָ: וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוְּךָ הַיּום עַל לְבָבֶךָ: וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ:
I będziesz miłował Wiekuistego, Boga twojego, z całego serca twojego, i z całej duszy twojej, i z całej siły twojej. I będą te słowa, które Ja nakazuję ci dzisiaj, w sercu twoim. I będziesz je wpajał dzieciom swoim, i będziesz o nich mówił, gdy będziesz siedział w domu swoim i gdy będziesz szedł drogą, i gdy będziesz się kładł, i gdy będziesz wstawał. I przywiążesz je jako znak na ręce swojej, i będą jako przepaski między oczami twojymi. I napiszesz je na odrzwiach domu twojego i na bramach twoich.
אַתָּה הוּא עַד שֶׁלּא נִבְרָא הָעולָם אַתָּה הוּא מִשֶּׁנִּבְרָא הָעולָם. אַתָּה הוּא בָּעולָם הַזֶּה וְאַתָּה הוּא לָעולָם הַבָּא: קַדֵּשׁ אֶת שִׁמְךָ עַל מַקְדִּישֵׁי שְׁמֶךָ וְקַדֵּשׁ אֶת שִׁמְךָ בְּעולָמֶךָ. וּבִישׁוּעָתְךָ תָּרִים וְתַגְבִּיהַּ קַרְנֵנוּ: ברוּךְ אַתָּה ה', הַמְקַדֵּשׁ אֶת שְׁמו בָּרַבִּים:
Byłeś Ten sam, zanim świat był stworzony; jesteś Ten sam, odkąd świat istnieje. Jesteś Ten sam na tym świecie i będziesz Ten sam na świecie przyszłym. Uświęć imię Swoje przez tych, którzy uświęcają imię Twoje, i uświęć imię Swoje w świecie Swoim. W zbawieniu Swoim wywyżsż i wznięś potegę naszą. Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, który uświęca imię Swoje wśród rzesz.
אַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ וּבִשְׁמֵי הַשָּׁמַיִם הָעֶלְיונִים. אֱמֶת אַתָּה הוּא רִאשׁון וְאַתָּה הוּא אַחֲרון וּמִבַּלְעָדֶיךָ אֵין אֱלהִים: קַבֵּץ קוֶיךָ מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. יַכִּירוּ וְיֵדְעוּ כָּל בָּאֵי עולָם כִּי אַתָּה הוּא הָאֱלהִים לְבַדְּךָ לְכל מַמְלְכות הָאָרֶץ: אַתָּה עָשיתָ אֶת הַשָּׁמַיִם וְאֶת הָאָרֶץ אֶת הַיָּם וְאֶת כָּל אֲשֶׁר בָּם וּמִי בְּכָל מַעֲשי יָדֶיךָ בָּעֶלְיונִים או בַתַּחְתּונִים שֶׁיּאמַר לְךָ מַה תַּעֲשה אָבִינוּ שֶׁבַּשָּׁמַיִם עֲשה עִמָּנוּ חֶסֶד בַּעֲבוּר שִׁמְךָ הַגָּדול שֶׁנִּקְרָא עָלֵינוּ. וְקַיֶּם לָנוּ ה' אֱלהֵינוּ מַה שֶׁכָּתוּב בָּעֵת הַהִיא אָבִיא אֶתְכֶם וּבָעֵת קַבְּצִי אֶתְכֶם. כִּי אֶתֵּן אֶתְכֶם לְשֵׁם וְלִתְהִלָּה בְּכל עַמֵּי הָאָרֶץ. בְּשׁוּבִי אֶת שְׁבוּתֵיכֶם לְעֵינֵיכֶם. אָמַר ה':
Ty jesteś Wiekuistym, Bogiem naszym, na niebiosach i na ziemi, i na niebiosach niebios najwyższych. Prawdziwie Ty jesteś Pierwszy i Ty jesteś Ostatni, i oprócz Ciebie nie ma Boga. Zgromadź rozproszonych Twoich z czterech stron ziemi. Niech wszyscy mieszkańcy świata poznają i wiedzą, że Ty jeden jesteś Bogiem nad wszystkimi królestwami ziemi. Ty stworzyłeś nieba i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, i kto spośród wszystkich dzieł rąk Twoich, czy to niebiańskich, czy to ziemskich, może powiedzieć Ci, co masz czynić? Ojcze nasz w niebie, postępuj z nami dobrze dla imienia Twojego wielkiego, wezwanego nad nami. I spełnij dla nas, Wiekuisty, Boże nasz, to, co jest napisane: W owym czasie was przyblizę, a w czasie zgromadzenia was zbiorę. Bo uczynię was sławą i chwałą wśród wszystkich ludów ziemi, gdy przywrócę wasze jeństwo na oczach waszych, mówi Wiekuisty.