Tehilim

107

הֹדוּ לַיהוָה כִּי טוֹב כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

Dziękujcie Bogu bo dobry, bo na wieki łaska Jego.

יֹאמְרוּ גְּאוּלֵי יְהוָה אֲשֶׁר גְּאָלָם מִיַּד צָר:

Niech powiedzą wyswobodzeni przez Boga, których wyzwolił z ręki ciemięzcy.

וּמֵאֲרָצוֹת קִבְּצָם מִמִּזְרָח וּמִמַּעֲרָב מִצָּפוֹן וּמִיָּם:

I z ziem zgromadził ich, od Wschodu i Zachodu, od Północy i od morza.

תָּעוּ בַמִּדְבָּר בִּישִׁימוֹן דָּרֶךְ עִיר מוֹשָׁב לֹא מָצָאוּ:

Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym; miasta osiadłego nie znaleźli.

רְעֵבִים גַּם צְמֵאִים נַפְשָׁם בָּהֶם תִּתְעַטָּף:

Głodni i spragnieni, dusza w nich omdlewała.

וַיִּצְעֲקוּ אֶל יְהוָה בַּצַּר לָהֶם מִמְּצוּקוֹתֵיהֶם יַצִּילֵם:

I wołali do Boga w niedoli swojéj, z utrapień wybawił ich.

וַיַּדְרִיכֵם בְּדֶרֶךְ יְשָׁרָה לָלֶכֶת אֶל עִיר מוֹשָׁב:

I poprowadził ich drogą prostą, by doszli do miasta osiadłego.

יוֹדוּ לַיהוָה חַסְדּוֹ וְנִפְלְאוֹתָיו לִבְנֵי אָדָם:

Niech sławią Bogu łaskę Jego, i Jego cuda względem synów Adama.

כִּי הִשְׂבִּיעַ נֶפֶשׁ שֹׁקֵקָה וְנֶפֶשׁ רְעֵבָה מִלֵּא טוֹב:

Albowiem zasycił duszę spragnioną, a duszę zgłodniałą napełnił dobrém.

יֹשְׁבֵי חֹשֶׁךְ וְצַלְמָוֶת אֲסִירֵי עֳנִי וּבַרְזֶל:

Przebywających w mroku i w cieniu śmierci, więzionych nędzą i żelazem.

כִּי הִמְרוּ אִמְרֵי אֵל וַעֲצַת עֶלְיוֹן נָאָצוּ:

Bo przekorni byli słowom Pana, i radom Najwyższego urągali.

וַיַּכְנַע בֶּעָמָל לִבָּם כָּשְׁלוּ וְאֵין עֹזֵר:

Przeto zgnębił biedą ich serce, upadli, a nie było wybawcy.

וַיִּזְעֲקוּ אֶל יְהוָה בַּצַּר לָהֶם מִמְּצֻקוֹתֵיהֶם יוֹשִׁיעֵם:

I wołali do Boga w niedoli swojéj, z utrapień wybawił ich.

יוֹצִיאֵם מֵחֹשֶׁךְ וְצַלְמָוֶת וּמוֹסְרוֹתֵיהֶם יְנַתֵּק:

Wywiódł ich z mroku i z cienia śmierci, a więzy ich zerwał.

יוֹדוּ לַיהוָה חַסְדּוֹ וְנִפְלְאוֹתָיו לִבְנֵי אָדָם:

Niech sławią Bogu łaskę Jego, i Jego cuda względem synów Adama.

כִּי שִׁבַּר דַּלְתוֹת נְחֹשֶׁת וּבְרִיחֵי בַרְזֶל גִּדֵּעַ:

Bo skruszył wrota spiżowe, a zawory żelazne połamał.

אֱוִלִים מִדֶּרֶךְ פִּשְׁעָם וּמֵעֲוֹנֹתֵיהֶם יִתְעַנּוּ:

Niebaczni za drogę grzeszną swoję, i za występki swoje cierpieli.

כָּל אֹכֶל תְּתַעֵב נַפְשָׁם וַיַּגִּיעוּ עַד שַׁעֲרֵי מָוֶת:

Wszelką strawą gardziła ich dusza, i doszli do bram śmierci.

וַיִּזְעֲקוּ אֶל יְהוָה בַּצַּר לָהֶם מִמְּצֻקוֹתֵיהֶם יוֹשִׁיעֵם:

I wołali do Boga w niedoli swojéj, z utrapień wybawił ich.

יִשְׁלַח דְּבָרוֹ וְיִרְפָּאֵם וִימַלֵּט מִשְּׁחִיתוֹתָם:

I zesłał słowo Swoje i wyleczył ich, ocalił ich od zaguby.

יוֹדוּ לַיהוָה חַסְדּוֹ וְנִפְלְאוֹתָיו לִבְנֵי אָדָם:

Niech sławią Bogu łaskę Jego, i Jego cuda względem synów Adama.

וְיִזְבְּחוּ זִבְחֵי תוֹדָה וִיסַפְּרוּ מַעֲשָׂיו בְּרִנָּה:

Niech ofiarują ofiary dziękczynne, i opowiadają dzieła Jego w radości.

(פ) יוֹרְדֵי הַיָּם בָּאֳנִיּוֹת עֹשֵׂי מְלָאכָה בְּמַיִם רַבִּים:

Zstępujący na morze w okrętach, pracujący na wodach szerokich,

הֵמָּה רָאוּ מַעֲשֵׂי יְהוָה וְנִפְלְאוֹתָיו בִּמְצוּלָה:

Oni widzieli sprawy Boże, i cuda Jego w głębinie.

וַיֹּאמֶר וַיַּעֲמֵד רוּחַ סְעָרָה וַתְּרוֹמֵם גַּלָּיו:

I rzekł, i wzniecił wicher gwałtowny, który podniósł bałwany jego.

יַעֲלוּ שָׁמַיִם יֵרְדוּ תְהוֹמוֹת נַפְשָׁם בְּרָעָה תִתְמוֹגָג:

Piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny, dusza ich w niebezpieczeństwie mięknie.

יָחוֹגּוּ וְיָנוּעוּ כַּשִּׁכּוֹר וְכָל חָכְמָתָם תִּתְבַּלָּע:

Potaczają się, chwieją jak pijany, a wszystka umiejętność ich zniweczona.

וַיִּצְעֲקוּ אֶל יְהוָה בַּצַּר לָהֶם וּמִמְּצוּקֹתֵיהֶם יוֹצִיאֵם:

I wołali do Boga w niedoli swojéj, a z utrapień wyprowadził ich.

יָקֵם סְעָרָה לִדְמָמָה וַיֶּחֱשׁוּ גַּלֵּיהֶם:

Zamienił burzę na ciszę, i uśmierzyły się ich fale.

וַיִּשְׂמְחוּ כִי יִשְׁתֹּקוּ וַיַּנְחֵם אֶל מְחוֹז חֶפְצָם:

I ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.

יוֹדוּ לַיהוָה חַסְדּוֹ וְנִפְלְאוֹתָיו לִבְנֵי אָדָם:

Niech sławią Bogu łaskę Jego, i Jego cuda względem synów Adama.

וִירֹמְמוּהוּ בִּקְהַל עָם וּבְמוֹשַׁב זְקֵנִים יְהַלְלוּהוּ:

Niech wywyższają Go w zborze ludu, i na radzie starszych niech Go chwalą.

יָשֵׂם נְהָרוֹת לְמִדְבָּר וּמֹצָאֵי מַיִם לְצִמָּאוֹן:

Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę spiekłą.

אֶרֶץ פְּרִי לִמְלֵחָה מֵרָעַת יֹשְׁבֵי בָהּ:

Ziemię płodną w glebę solną, dla niegodziwości jéj mieszkańców.

יָשֵׂם מִדְבָּר לַאֲגַם מַיִם וְאֶרֶץ צִיָּה לְמֹצָאֵי מָיִם:

Obrócił pustynie w jeziora, a ziemię suchą w źródła wód.

וַיּוֹשֶׁב שָׁם רְעֵבִים וַיְכוֹנְנוּ עִיר מוֹשָׁב:

I usadowił tam zgłodniałych, i założyli miasto osiadłe.

וַיִּזְרְעוּ שָׂדוֹת וַיִּטְּעוּ כְרָמִים וַיַּעֲשׂוּ פְּרִי תְבוּאָה:

I obsieli pola, i nasadzili winnice, i przyniosły owoc, plon coroczny.

וַיְבָרֲכֵם וַיִּרְבּוּ מְאֹד וּבְהֶמְתָּם לֹא יַמְעִיט:

I błogosławił im, i rozmnożyli się bardzo, a dobytku ich nie umniejszył.

וַיִּמְעֲטוּ וַיָּשֹׁחוּ מֵעֹצֶר רָעָה וְיָגוֹן:

Umniejszeni byli i pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

שֹׁפֵךְ בּוּז עַל נְדִיבִים וַיַּתְעֵם בְּתֹהוּ לֹא דָרֶךְ:

Wylał hańbę na dostojników, i zabłąkał ich po stepie bezdrożnym.

וַיְשַׂגֵּב אֶבְיוֹן מֵעוֹנִי וַיָּשֶׂם כַּצֹּאן מִשְׁפָּחוֹת:

A wyniósł ubogiego z nędzy, i rozmnożył jak trzodę rodziny.

יִרְאוּ יְשָׁרִים וְיִשְׂמָחוּ וְכָל עַוְלָה קָפְצָה פִּיהָ:

Widzą to prawi i cieszą się, a wszelkie bezprawie zamyka swe usta.

מִי חָכָם וְיִשְׁמָר אֵלֶּה וְיִתְבּוֹנְנוּ חַסְדֵי יְהוָה:

Kto mądry, zachowa to wszystko, i rozważy łaski Boga.