Tehilim

112

הַלְלוּיָהּ אַשְׁרֵי אִישׁ יָרֵא אֶת יְהוָה בְּמִצְוֹתָיו חָפֵץ מְאֹד:

Halleluja. Szczęsny mąż który boi się Boga, w Jego przykazaniach podobał sobie wielce.

גִּבּוֹר בָּאָרֶץ יִהְיֶה זַרְעוֹ דּוֹר יְשָׁרִים יְבֹרָךְ:

Potężnym na ziemi będzie ród jego, pokolenie zacnych błogosławione będzie.

הוֹן וָעֹשֶׁר בְּבֵיתוֹ וְצִדְקָתוֹ עֹמֶדֶת לָעַד:

Dostatek i bogactwo w domu jego, a zasługa jego ostoi się na wieki.

זָרַח בַּחֹשֶׁךְ אוֹר לַיְשָׁרִים חַנּוּן וְרַחוּם וְצַדִּיק:

Świecić będzie w ciemności światło zacnym, litościwemu, miłosiernemu i sprawiedliwemu.

טוֹב אִישׁ חוֹנֵן וּמַלְוֶה יְכַלְכֵּל דְּבָרָיו בְּמִשְׁפָּט:

Szczęsny mąż miłosierny i uczynny, urządzający sprawy swoje wedle prawa.

כִּי לְעוֹלָם לֹא יִמּוֹט לְזֵכֶר עוֹלָם יִהְיֶה צַדִּיק:

Albowiem nigdy się nie potknie, w pamięci wiecznéj będzie cnotliwy.

מִשְּׁמוּעָה רָעָה לֹא יִירָא נָכוֹן לִבּוֹ בָּטֻחַ בַּיהוָה:

Przed wieścią złą się nie zatrwoży, spokojném jego serce, ufne w Bogu.

סָמוּךְ לִבּוֹ לֹא יִירָא עַד אֲשֶׁר יִרְאֶה בְצָרָיו:

Niewzruszone serce jego, nie zna obawy, dopóki się nie napoi widokiem ciemięzców swoich.

פִּזַּר נָתַן לָאֶבְיוֹנִים צִדְקָתוֹ עֹמֶדֶת לָעַד קַרְנוֹ תָּרוּם בְּכָבוֹד:

Szczodrze daje ubogim, cnota jego ostoi się na wieki, róg jego rośnie w sławę.

רָשָׁע יִרְאֶה וְכָעָס שִׁנָּיו יַחֲרֹק וְנָמָס תַּאֲוַת רְשָׁעִים תֹּאבֵד:

Niegodziwy to widzi i złości się, zębami zgrzyta i ginie; pragnienie niegodziwych omyli.