Tehilim

142

מַשְׂכִּיל לְדָוִד בִּהְיוֹתוֹ בַמְּעָרָה תְפִלָּה:

Dumanie Dawida, gdy zostawał w jaskini; modlitwa.

קוֹלִי אֶל יְהוָה אֶזְעָק קוֹלִי אֶל יְהוָה אֶתְחַנָּן:

Głosem moim do Boga wołam, głosem moim Boga błagam.

אֶשְׁפֹּךְ לְפָנָיו שִׂיחִי צָרָתִי לְפָנָיו אַגִּיד:

Wylewam przed Nim żal mój, niedolę moję przed Nim wypowiadam.

בְּהִתְעַטֵּף עָלַי רוּחִי וְאַתָּה יָדַעְתָּ נְתִיבָתִי בְּאֹרַח זוּ אֲהַלֵּךְ טָמְנוּ פַח לִי:

Gdy zwątpił we mnie duch mój, a Ty znasz ścieżkę moję, na drodze téj którą chodzę, ukryli sidła na mnie.

הַבֵּיט יָמִין וּרְאֵה וְאֵין לִי מַכִּיר אָבַד מָנוֹס מִמֶּנִּי אֵין דּוֹרֵשׁ לְנַפְשִׁי:

Spójrz na prawo i zobacz; niemasz, ktoby mnie znał, znikło schronienie dla mnie, nikt nie pyta o duszę moję.

זָעַקְתִּי אֵלֶיךָ יְהוָה אָמַרְתִּי אַתָּה מַחְסִי חֶלְקִי בְּאֶרֶץ הַחַיִּים:

Wołam do Ciebie, Boże, rzekłem: Tyś ucieczką moją, udziałem moim w krainie żywota.

הַקְשִׁיבָה אֶל רִנָּתִי כִּי דַלּוֹתִי מְאֹד הַצִּילֵנִי מֵרֹדְפַי כִּי אָמְצוּ מִמֶּנִּי:

Zważ na błaganie moje, bom biedny bardzo; ocal mnie od prześladowców moich, bo silniejsi odemnie.

הוֹצִיאָה מִמַּסְגֵּר נַפְשִׁי לְהוֹדוֹת אֶת שְׁמֶךָ בִּי יַכְתִּרוּ צַדִּיקִים כִּי תִגְמֹל עָלָי:

Wywiedź z zamknięcia duszę moję, bym sławił imię Twoje; mną się uwieńczą cnotliwi, gdy zmiłujesz się nademną.