לַמְנַצֵּחַ לִבְנֵי קֹרַח מִזְמוֹר:
Przewodnikowi chóru, Korachidów, pieśń.
שִׁמְעוּ זֹאת כָּל הָעַמִּים הַאֲזִינוּ כָּל יֹשְׁבֵי חָלֶד:
Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.
גַּם בְּנֵי אָדָם גַּם בְּנֵי אִישׁ יַחַד עָשִׁיר וְאֶבְיוֹן:
Zarówno dzieci ludu jak synowie mężów, społem bogaty i biedny.
פִּי יְדַבֵּר חָכְמוֹת וְהָגוּת לִבִּי תְבוּנוֹת:
Usta moje głoszą mądrość, a myśl z serca mego roztropność.
אַטֶּה לְמָשָׁל אָזְנִי אֶפְתַּח בְּכִנּוֹר חִידָתִי:
Skłonię ku przypowieści ucho moje, wyłożę przy lutni zagadkę moję.
לָמָּה אִירָא בִּימֵי רָע עֲוֹן עֲקֵבַי יְסוּבֵּנִי:
Czemu bym się obawiał w dni złego, gdy grzech napastników moich mnie otacza.
הַבֹּטְחִים עַל חֵילָם וּבְרֹב עָשְׁרָם יִתְהַלָּלוּ:
Wy którzy polegacie na swojém mieniu i wielkiém bogactwem swojém się przechwalacie.
אָח לֹא פָדֹה יִפְדֶּה אִישׁ לֹא יִתֵּן לֵאלֹהִים כָּפְרוֹ:
Zaprawdę odkupić się nie odkupi nikt, nie złoży Panu okupu swego.
וְיֵקַר פִּדְיוֹן נַפְשָׁם וְחָדַל לְעוֹלָם:
Bo trudny okup duszy ich, a nie dokaże tego nigdy.
וִיחִי עוֹד לָנֶצַח לֹא יִרְאֶה הַשָּׁחַת:
A choćby żył jeszcze długo, czyż nie obaczy grobu?
כִּי יִרְאֶה חֲכָמִים יָמוּתוּ יַחַד כְּסִיל וָבַעַר יֹאבֵדוּ וְעָזְבוּ לַאֲחֵרִים חֵילָם:
Tak obaczy! Mędrcy umierają, społem głupi i ograniczeni giną, i zostawiają innym mienie swoje.
קִרְבָּם בָּתֵּימוֹ לְעוֹלָם מִשְׁכְּנֹתָם לְדֹר וָדֹר קָרְאוּ בִשְׁמוֹתָם עֲלֵי אֲדָמוֹת:
W myśli ich, domy ich wieczne, mieszkania ich od pokolenia do pokolenia, nazywają od swego imienia ziemie swoje.
וְאָדָם בִּיקָר בַּל יָלִין נִמְשַׁל כַּבְּהֵמוֹת נִדְמוּ:
Ale człowiek w świetności nie ostanie się, podobnym jest do zwierząt które giną.
זֶה דַרְכָּם כֵּסֶל לָמוֹ וְאַחֲרֵיהֶם בְּפִיהֶם יִרְצוּ סֶלָה:
Taką ich droga, w tém niedorzeczność ich, a postępujący w ich ślady mowom ich potakują., Sela.
כַּצֹּאן לִשְׁאוֹל שַׁתּוּ מָוֶת יִרְעֵם וַיִּרְדּוּ בָם יְשָׁרִים לַבֹּקֶר (וצירם) וְצוּרָם לְבַלּוֹת שְׁאוֹל מִזְּבֻל לוֹ:
Jako stado do grobu pędzą, śmierć pasterzy im, a panować tam będą prawi nazajutrz, a osoba ich będzie pastwą mogiły z pośród przybytku swojego.
אַךְ אֱלֹהִים יִפְדֶּה נַפְשִׁי מִיַּד שְׁאוֹל כִּי יִקָּחֵנִי סֶלָה:
Ale Pan wybawi duszę moję z mocy grobu, bo przyjmie mnie., Sela.
אַל תִּירָא כִּי יַעֲשִׁר אִישׁ כִּי יִרְבֶּה כְּבוֹד בֵּיתוֹ:
Nie zajrzyj, gdy się kto bogaci, gdy się mnoży chwała domu jego.
כִּי לֹא בְמוֹתוֹ יִקַּח הַכֹּל לֹא יֵרֵד אַחֲרָיו כְּבוֹדוֹ:
Bo przy zgonie swoim nie zabierze wszystkiego, nie zstąpi za nim chwała jego.
כִּי נַפְשׁוֹ בְּחַיָּיו יְבָרֵךְ וְיוֹדֻךָ כִּי תֵיטִיב לָךְ:
Bo duszy swojéj za życia jeszcze złorzeczyć będzie, a przyzna ci, żeś dobrze sobie uczynił.
תָּבוֹא עַד דּוֹר אֲבוֹתָיו עַד נֵצַח לֹא יִרְאוּ אוֹר:
Przejdzie ona do rodu ojców jego, którzy na wieki nie będą oglądali światła.
אָדָם בִּיקָר וְלֹא יָבִין נִמְשַׁל כַּבְּהֵמוֹת נִדְמוּ:
Człowiek w świetności gdy nie zrozumie, podobny do zwierząt które giną.