לַמְנַצֵּחַ מַשְׂכִּיל לִבְנֵי קֹרַח: כְּאַיָּל תַּעֲרֹג עַל אֲפִיקֵי מָיִם כֵּן נַפְשִׁי תַעֲרֹג אֵלֶיךָ אֱלֹהִים: צָמְאָה נַפְשִׁי לֵאלֹהִים לְאֵל חָי מָתַי אָבוֹא וְאֵרָאֶה פְּנֵי אֱלֹהִים: הָיְתָה לִּי דִמְעָתִי לֶחֶם יוֹמָם וָלָיְלָה בֶּאֱמֹר אֵלַי כָּל הַיּוֹם אַיֵּה אֱלֹהֶיךָ: אֵלֶּה אֶזְכְּרָה וְאֶשְׁפְּכָה עָלַי נַפְשִׁי כִּי אֶעֱבֹר בַּסָּךְ אֶדַּדֵּם עַד בֵּית אֱלֹהִים בְּקוֹל רִנָּה וְתוֹדָה הָמוֹן חוֹגֵג: מַה תִּשְׁתּוֹחֲחִי נַפְשִׁי וַתֶּהֱמִי עָלָי הוֹחִילִי לֵאלֹהִים כִּי עוֹד אוֹדֶנּוּ יְשׁוּעוֹת פָּנָיו: אֱלֹהַי עָלַי נַפְשִׁי תִשְׁתּוֹחָח עַל כֵּן אֶזְכָּרְךָ מֵאֶרֶץ יַרְדֵּן וְחֶרְמוֹנִים מֵהַר מִצְעָר: תְּהוֹם אֶל תְּהוֹם קוֹרֵא לְקוֹל צִנּוֹרֶיךָ כָּל מִשְׁבָּרֶיךָ וְגַלֶּיךָ עָלַי עָבָרוּ: יוֹמָם יְצַוֶּה יְהֹוָה חַסְדּוֹ וּבַלַּיְלָה שִׁירוֹ עִמִּי תְּפִלָּה לְאֵל חַיָּי: אוֹמְרָה לְאֵל סַלְעִי לָמָה שְׁכַחְתָּנִי לָמָּה קֹדֵר אֵלֵךְ בְּלַחַץ אוֹיֵב: בְּרֶצַח בְּעַצְמוֹתַי חֵרְפוּנִי צוֹרְרָי בְּאָמְרָם אֵלַי כָּל הַיּוֹם אַיֵּה אֱלֹהֶיךָ: מַה תִּשְׁתּוֹחֲחִי נַפְשִׁי וּמַה תֶּהֱמִי עָלָי הוֹחִילִי לֵאלֹהִים כִּי עוֹד אוֹדֶנּוּ יְשׁוּעֹת פָּנַי וֵאלֹהָי:
Dyrygentowi chóru, Maskil, synów Koracha: Jak łania łaknie strumieni wodnych, tak dusza moja łaknie Ciebie, Boże. Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego; kiedyż przyjdę i ukażę się przed Bogiem? Łzy moje są mi pokarmem dniem i nocą, gdy mówią mi bez przerwy: Gdzie jest Bóg twój? Gdy to wspominam, wylewa się we mnie dusza moja; bo chodziłem w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego, z głosem radości i chwały, wśród mnóstwa świętującego. Dlaczego jesteś przygnębiona, duszo moja, i czemu się we mnie trwożysz? Miej nadzieję w Bogu, bo jeszcze będę Go chwalić za pomoc oblicza Jego. Boże mój, dusza moja jest przygnębiona we mnie; dlatego wspomnę Cię z ziemi Jordanu i z Hermonów, z góry Micar. Głębia przyzywa głębię przy huku wodospadów Twoich; wszystkie bałwany Twoje i fale Twoje przeszły nade mną. Za dnia Wiekuisty zsyła łaskę Swoją, a nocą pieśń Jego jest ze mną i modlitwa moja do Boga życia mego. Mówię do Boga, skały mojej: Dlaczego zapomniałeś o mnie? Dlaczego chodzę w żałobie z powodu ucisku wroga? Jak miecz w kościach moich, wrogowie moi mi urągają; gdy mówią mi dzień w dzień: Gdzie jest Bóg twój? Dlaczego jesteś przygnębiona, duszo moja, i czemu się we mnie niepokoisz? Miej nadzieję w Bogu, bo jeszcze będę Go chwalić, zbawienie oblicza mego i Bóg mój.
שָׁפְטֵנִי אֱלֹהִים וְרִיבָה רִיבִי מְגּוֹי לֹא חָסִיד מֵאִישׁ מִרְמָה וְעַוְלָה תְפַלְּטֵנִי: כִּי אַתָּה אֱלֹהֵי מָעוּזִּי לָמָה זְנַחְתָּנִי לָמָּה קֹדֵר אֶתְהַלֵּךְ בְּלַחַץ אוֹיֵב: שְׁלַח אוֹרְךָ וַאֲמִתְּךָ הֵמָּה יַנְחוּנִי יְבִיאוּנִי אֶל הַר קָדְשְׁךָ וְאֶל מִשְׁכְּנוֹתֶיךָ: וְאָבוֹאָה אֶל מִזְבַּח אֱלֹהִים אֶל אֵל שִׂמְחַת גִּילִי וְאוֹדְךָ בְכִנּוֹר אֱלֹהִים אֱלֹהָי: מַה תִּשְׁתּוֹחֲחִי נַפְשִׁי וּמַה תֶּהֱמִי עָלָי הוֹחִילִי לֵאלֹהִים כִּי עוֹד אוֹדֶנּוּ יְשׁוּעֹת פָּנַי וֵאלֹהָי:
Sądź mnie, Boże, i broń sprawy mojej przeciwko narodowi bezbożnemu; wybaw mnie od człowieka podstępnego i niesprawiedliwego. Bo Ty jesteś Bogiem mocy mojej; dlaczego mnie odrzucasz? Dlaczego chodzę w żałobie z powodu ucisku wroga? Ześlij światło Twoje i prawdę Twoją: niech mnie prowadzą, niech mnie przywiodą do świętej góry Twojej i do przybytków Twoich. I pójdę do ołtarza Bożego, do Boga radości i wesela mojego; i na harfie będę Cię chwalić, Boże, Boże mój. Dlaczego jesteś przygnębiona, duszo moja, i czemu się we mnie niepokoisz? Miej nadzieję w Bogu, bo jeszcze będę Go chwalić, zbawienie oblicza mego i Bóg mój.
בימים שאומרים תחנון:
W dniach, w których odmawia się Tachanun:
לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִד: יַעַנְךָ יְהֹוָה בְּיוֹם צָרָה יְשַׂגֶּבְךָ שֵׁם אֱלֹהֵי יַעֲקֹב: יִשְׁלַח עֶזְרְךָ מִקֹּדֶשׁ וּמִצִּיּוֹן יִסְעָדֶךָּ: יִזְכֹּר כָּל מִנְחֹתֶךָ וְעוֹלָתְךָ יְדַשְּׁנֶה סֶלָה: יִתֶּן לְךָ כִלְבָבֶךָ וְכָל עֲצָתְךָ יְמַלֵּא: נְרַנְּנָה בִּישׁוּעָתֶךָ וּבְשֵׁם אֱלֹהֵינוּ נִדְגֹּל יְמַלֵּא יְהֹוָה כָּל מִשְׁאֲלוֹתֶיךָ: עַתָּה יָדַעְתִּי כִּי הוֹשִׁיעַ יְהֹוָה מְשִׁיחוֹ יַעֲנֵהוּ מִשְּׁמֵי קָדְשׁוֹ בִּגְבֻרוֹת יֵשַׁע יְמִינוֹ: אֵלֶּה בָרֶכֶב וְאֵלֶּה בַסּוּסִים וַאֲנַחְנוּ בְּשֵׁם יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ נַזְכִּיר: הֵמָּה כָּרְעוּ וְנָפָלוּ וַאֲנַחְנוּ קַּמְנוּ וַנִּתְעוֹדָד: יְהֹוָה הוֹשִׁיעָה הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיוֹם קָרְאֵנוּ:
Dyrygentowi chóru, Psalm Dawida: Niech Wiekuisty wysłyszy cię w dzień utrapienia; niech imię Boga Jakuba obroni cię. Niech ześle ci pomoc ze Świątyni i umocni cię z Syjonu. Niech wspomni wszystkie ofiary twoje i niech przyjmie całopalenie twoje. Sela. Niech da ci według serca twego i spełni wszelką radę twoją. Będziemy się radować ze zbawienia twego i w imię Boga naszego wzniesiemy sztandary; niech Wiekuisty wypełni wszystkie prośby twoje. Teraz wiem, że Wiekuisty ratuje pomazańca Swego; wysłyszy go ze świętych niebios Swoich zbawczą mocą prawicy Swojej. Jedni ufają rydwanom, a drudzy koniom; my zaś wspominamy imię Wiekuistego, Boga naszego. Oni ugięli się i padli; a my powstaliśmy i stoimy prosto. Wiekuisty, zbaw; Król niech nas wysłucha, gdy wołamy.
לְדָוִד מִזְמוֹר לַיהֹוָה הָאָרֶץ וּמְלוֹאָהּ תֵּבֵל וְיֹשְׁבֵי בָהּ: כִּי הוּא עַל יַמִּים יְסָדָהּ וְעַל נְהָרוֹת יְכוֹנְנֶהָ: מִי יַעֲלֶה בְהַר יְהֹוָה וּמִי יָקוּם בִּמְקוֹם קָדְשׁוֹ: נְקִי כַפַּיִם וּבַר לֵבָב אֲשֶׁר לֹא נָשָׂא לַשָּׁוְא נַפְשִׁי וְלֹא נִשְׁבַּע לְמִרְמָה: יִשָּׂא בְרָכָה מֵאֵת יְהֹוָה וּצְדָקָה מֵאֱלֹהֵי יִשְׁעוֹ: זֶה דּוֹר דֹּרְשָׁיו מְבַקְשֵׁי פָנֶיךָ יַעֲקֹב סֶלָה: שְׂאוּ שְׁעָרִים רָאשֵׁיכֶם וְהִנָּשְׂאוּ פִּתְחֵי עוֹלָם וְיָבוֹא מֶלֶךְ הַכָּבוֹד: מִי זֶה מֶלֶךְ הַכָּבוֹד יְהֹוָה עִזּוּז וְגִבּוֹר יְהֹוָה גִּבּוֹר מִלְחָמָה: שְׂאוּ שְׁעָרִים רָאשֵׁיכֶם וּשְׂאוּ פִּתְחֵי עוֹלָם וְיָבֹא מֶלֶךְ הַכָּבוֹד: מִי הוּא זֶה מֶלֶךְ הַכָּבוֹד יְהֹוָה צְבָאוֹת הוּא מֶלֶךְ הַכָּבוֹד סֶלָה:
Psalm Dawida. Do Wiekuistego należy ziemia i to, co ją wypełnia; świat i ci, którzy w nim mieszkają. Bo On ugruntował ją na morzach i utwierdził ją na rzekach. Kto wstąpi na górę Wiekuistego? Kto stanie na miejscu świętości Jego? Ten, kto ma czyste ręce i czyste serce; kto nie podnosił duszy swojej ku marności ani nie przysięgał obłudnie. On przyjmie błogosławieństwo od Wiekuistego i sprawiedliwość od Boga zbawienia swego. Takie jest pokolenie szukających Go, szukających oblicza Twego, Jakubie. Sela. Podnieście głowy wasze, bramy, i podnieście się, drzwi wieczne, a wejdzie Król chwały. Któż jest ten Król chwały? Wiekuisty mocny i potężny, Wiekuisty potężny w boju. Podnieście głowy wasze, bramy, i podnieście je, drzwi wieczne, a wejdzie Król chwały. Któż jest Ten, Król chwały? Wiekuisty Zastępów, On jest Królem chwały. Sela.
לַמְנַצֵּח בִּנְגִינֹת מִזְמוֹר שִׁיר: אֱלֹהִים יְחָנֵּנוּ וִיבָרְכֵנוּ יָאֵר פָּנָיו אִתָּנוּ סֶלָה: לָדַעַת בָּאָרֶץ דַּרְכֶּךָ בְּכָל גּוֹיִם יְשׁוּעָתֶךָ: יוֹדוּךָ עַמִּים אֱלֹהִים יוֹדוּךָ עַמִּים כֻּלָּם: יִשְׂמְחוּ וִירַנְּנוּ לְאֻמִּים כִּי תִשְׁפֹּט עַמִּים מִישׁוֹר וּלְאֻמִּים בָּאָרֶץ תַּנְחֵם סֶלָה: יוֹדוּךָ עַמִּים אֱלֹהִים יוֹדוּךָ עַמִּים כֻּלָּם: אֶרֶץ נָתְנָה יְבוּלָהּ יְבָרְכֵנוּ אֱלֹהִים אֱלֹהֵינוּ: יְבָרְכֵנוּ אֱלֹהִים וְיִירְאוּ אֹתוֹ כָּל אַפְסֵי אָרֶץ:
Dyrygentowi chóru na Neginot, Psalm lub Pieśń. Boże, bądź nam łaskawy i błogosław nam; i niech rozjaśni oblicze Swoje nad nami. Sela. Aby droga Twoja była poznana na ziemi, Twoje zbawienie wśród wszystkich narodów. Niech ludy chwalą Cię, Boże; niech wszystkie ludy chwalą Cię. Niech narody weselą się i śpiewają z radości, bo Ty sądzisz ludy sprawiedliwie i rządzisz narodami na ziemi. Sela. Niech ludy chwalą Cię, Boże; niech wszystkie ludy chwalą Cię. Wtedy ziemia wyda owoc swój; Bóg, Bóg nasz, błogosławić nam będzie. Bóg będzie nam błogosławił i niech się Go bać będą wszystkie krańce ziemi.
הַלְלוּיָהּ אוֹדֶה יְהֹוָה בְּכָל לֵבָב בְּסוֹד יְשָׁרִים וְעֵדָה: גְּדֹלִים מַעֲשֵׂי יְהֹוָה דְּרוּשִׁים לְכָל חֶפְצֵיהֶם: הוֹד וְהָדָר פָּעֳלוֹ וְצִדְקָתוֹ עֹמֶדֶת לָעַד: זֵכֶר עָשָׂה לְנִפְלְאֹתָיו חַנּוּן וְרַחוּם יְהֹוָה: טֶרֶף נָתַן לִירֵאָיו יִזְכֹּר לְעוֹלָם בְּרִיתוֹ: כֹּחַ מַעֲשָׂיו הִגִּיד לְעַמּוֹ לָתֵת לָהֶם נַחֲלַת גּוֹיִם: מַעֲשֵׂי יָדָיו אֱמֶת וּמִשְׁפָּט נֶאֱמָנִים כָּל פִּקּוּדָיו: סְמוּכִים לָעַד לְעוֹלָם עֲשׂוּיִם בֶּאֱמֶת וְיָשָׁר: פְּדוּת שָׁלַח לְעַמּוֹ צִוָּה לְעוֹלָם בְּרִיתוֹ קָדוֹשׁ וְנוֹרָא שְׁמוֹ: רֵאשִׁית חָכְמָה יִרְאַת יְהֹוָה שֵׂכֶל טוֹב לְכָל עֹשֵׂיהֶם תְּהִלָּתוֹ עֹמֶדֶת לָעַד:
Alleluja! Będę chwalić Wiekuistego całym sercem moim, w zgromadzeniu prawych i w społeczności. Wielkie są dzieła Wiekuistego, zgłębiane przez wszystkich, którzy w nich mają upodobanie. Dzieło Jego jest chlubne i wspaniałe, a sprawiedliwość Jego trwa na wieki. Uczynił niezapomnianymi cudowne dzieła Swoje; Wiekuisty jest łaskawy i pełen miłosierdzia. Dał pokarm tym, którzy Go się boją; pamiętać będzie na wieki o przymierzu Swoim. Pokazał ludowi Swemu moc dzieł Swoich, by dać im dziedzictwo narodów. Dzieła rąk Jego są prawdą i sądem; wszystkie przykazania Jego są pewne. Trwają na zawsze i na wieki, wypełniane w prawdzie i prawości. Zesłał odkupienie ludowi Swemu; ustanowił przymierze Swoje na wieki; święte i czcigodne jest imię Jego. Początkiem mądrości jest bojaźń Wiekuistego; dobre rozumienie mają wszyscy, którzy wypełniają przykazania Jego; chwała Jego trwa na wieki.
לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִד: בְּבוֹא אֵלָיו נָתָן הַנָּבִיא כַּאֲשֶׁר בָּא אֶל בַּת שָׁבַע: חָנֵּנִי אֱלֹהִים כְּחַסְדֶּךָ כְּרֹב רַחֲמֶיךָ מְחֵה פְשָׁעָי: הֶרֶב כַּבְּסֵנִי מֵעֲוֹנִי וּמֵחַטָּאתִי טַהֲרֵנִי: כִּי פְשָׁעַי אֲנִי אֵדָע וְחַטָּאתִי נֶגְדִּי תָמִיד: לְךָ לְבַדְּךָ חָטָאתִי וְהָרַע בְּעֵינֶיךָ עָשִׂיתִי לְמַעַן תִּצְדַּק בְּדָבְרֶךָ תִּזְכֶּה בְשָׁפְטֶךָ: הֵן בְּעָווֹן חוֹלָלְתִּי וּבְחֵטְא יֶחֱמַתְנִי אִמִּי: הֵן אֱמֶת חָפַצְתָּ בַטֻּחוֹת וּבְסָתֻם חָכְמָה תוֹדִיעֵנִי: תְּחַטְּאֵנִי בְאֵזוֹב וְאֶטְהָר תְּכַבְּסֵנִי וּמִשֶּׁלֶג אַלְבִּין: תַּשְׁמִיעֵנִי שָׂשׂוֹן וְשִׂמְחָה תָּגֵלְנָה עֲצָמוֹת דִּכִּיתָ: הַסְתֵּר פָּנֶיךָ מֵחֲטָאָי וְכָל עֲוֹנֹתַי מְחֵה: לֵב טָהוֹר בְּרָא לִי אֱלֹהִים וְרוּחַ נָכוֹן חַדֵּשׁ בְּקִרְבִּי: אַל תַּשְׁלִיכֵנִי מִלְּפָנֶיךָ וְרוּחַ קָדְשְׁךָ אַל תִּקַּח מִמֶּנִּי: הָשִׁיבָה לִּי שְׂשׂוֹן יִשְׁעֶךָ וְרוּחַ נְדִיבָה תִסְמְכֵנִי: אֲלַמְּדָה פֹשְׁעִים דְּרָכֶיךָ וְחַטָּאִים אֵלֶיךָ יָשׁוּבוּ: הַצִּילֵנִי מִדָּמִים אֱלֹהִים אֱלֹהֵי תְּשׁוּעָתִי תְּרַנֵּן לְשׁוֹנִי צִדְקָתֶךָ: אֲדֹנָי שְׂפָתַי תִּפְתָּח וּפִי יַגִּיד תְּהִלָּתֶךָ: כִּי לֹא תַחְפֹּץ זֶבַח וְאֶתֵּנָה עוֹלָה לֹא תִרְצֶה: זִבְחֵי אֱלֹהִים רוּחַ נִשְׁבָּרָה לֵב נִשְׁבָּר וְנִדְכֶּה אֱלֹהִים לֹא תִבְזֶה: הֵיטִיבָה בִרְצוֹנְךָ אֶת צִיּוֹן תִּבְנֶה חוֹמוֹת יְרוּשָׁלִָם: אָז תַּחְפֹּץ זִבְחֵי צֶדֶק עוֹלָה וְכָלִיל אָז יַעֲלוּ עַל מִזְבַּחֲךָ פָרִים:
Dyrygentowi chóru, Psalm Dawida, gdy przyszedł do niego prorok Natan, po tym jak wszedł do Batszeby. Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski Twojej; według wielkości miłosierdzia Twego zgładź przestępstwa moje. Obmyj mnie zupełnie z nieprawości mojej i oczyść mnie z grzechu mego. Bo poznaję przestępstwa moje i grzech mój jest zawsze przed mną. Przeciw Tobie samemu zgrzeszyłem i to zło uczyniłem w oczach Twoich; abyś był sprawiedliwy w słowach Twoich i czysty w sądzie Twoim. Oto w nieprawości urodzony jestem i w grzechu poczęła mnie matka moja. Oto Ty pragniesz prawdy w głębi serca; i w ukrytości dasz mi poznać mądrość. Oczyść mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a stanę się biały jak śnieg. Daj mi usłyszeć radość i wesele, aby się cieszyły kości, które pokruszyłeś. Odwróć oblicze Twoje od grzechów moich i zgładź wszystkie nieprawości moje. Stwórz we mnie serce czyste, Boże, i odnów we mnie ducha prawego. Nie odrzucaj mnie od oblicza Twego i ducha świętego Twego nie odbieraj mi. Przywróć mi radość zbawienia Twego i duchem ochotnym podtrzymaj mnie. Wtedy będę nauczał bezbożnych dróg Twoich i grzesznicy nawrócą się do Ciebie. Wybaw mnie od krwi, Boże, Boże zbawienia mego, a język mój głośno będzie opiewał sprawiedliwość Twoją. Wiekuisty, otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę Twoją. Bo nie pragniesz ofiary, inaczej bym ją złożył; całopalenia nie masz upodobania. Ofiarami Bożymi jest duch skruszony; serca skruszonego i uniżonego, Boże, nie pogardzisz. Uczyń dobrze w upodobaniu Swoim Syjonowi: zbuduj mury Jerozolimy. Wtedy będziesz miał upodobanie w ofiarach sprawiedliwości, w całopaleniu i ofierze całopalnej; wtedy złożą cielce na ołtarzu Twoim.
בימים שאומרים תחנון:
W dniach, w których odmawia się Tachanun:
תָקוּם תְּרַחֵם צִיּוֹן, תִּבְנֶה חוֹמוֹת יְרוּשָׁלָיִם:
Powstań, zmiłuj się nad Syjonem: zbuduj mury Jerozolimy.
אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ, מֶלֶךְ רַחֲמָן רַחֵם עָלֵינוּ, טוֹב וּמֵטִיב הִדָּרֶשׁ לָנוּ, שׁוּבָה עָלֵינוּ בַּהֲמוֹן רַחֲמֶיךָ, בִּגְלַל אָבוֹת שֶׁעָשׂוּ רְצוֹנֶךָ, בְּנֵה בֵיתְךָ כּבַתְּחִלָּה, כּוֹנֵן בֵּית מִקְדָּשְׁךָ עַל מְכוֹנוֹ, הַרְאֵנוּ בְּבִנְיָנוֹ, שַׂמְּחֵנוּ בְּתִקּוּנוֹ, וְהָשֵׁב שְׁכִינָתְךָ לְתוֹכוֹ, וְהָשֵׁב כֹּהֲנִים לַעֲבוֹדָתָם, וּלְוִיִּים לְדוּכָנָם, לְשִׁירָם וּלְזִמְרָם, וְהָשֵׁב יִשְׂרָאֵל לִנְוֵיהֶם. וְשָׁם נַעֲלֶה וְנֵרָאֶה וְנִשְׁתַּחֲוֶה לְפָנֶיךָ: יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבֹתֵינוּ, שֶׁתַּעֲלֵנוּ בְּשִׂמְחָה לְאַרְצֵנוּ, וְתִטָּעֵנוּ בִּגְבוּלֵנוּ, וְשָׁם נַעֲשֶׂה לְפָנֶיךָ אֶת קָרְבְּנוֹת חֹבֹתֵינוּ, תְּמִידִים כְּסִדְרָם וּמוּסָפִים כְּהִלְכָתָם:
Boże nasz i Boże ojców naszych, Królu miłosierny, zmiłuj się nad nami, czyń dobrze i szukaj nas; wróć do nas w obfitości miłosierdzia Twego, dla zasługi ojców naszych, którzy pełnili wolę Twoją; odbuduj dom Twój jak na początku, ustanów Świątynię Twoją na jej fundamencie, pokaż nam jej budowę, rozraduj nas jej odnowieniem, i niech obecność Twoja powróci do jej wnętrza, i sprowadź kapłanów do ich służby, a Lewitów na ich podest, do ich śpiewu i muzyki, i niech Izrael powróci do swoich siedzib. I tam będziemy wstępować i ukazywać się, i kłaniać się przed Tobą: Niech będzie wolą Twoją, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych, abyś nas wprowadził z radością do ziemi naszej i zasadził nas w granicach naszych, i tam spełnimy przed Tobą obowiązkowe ofiary nasze, ofiary codzienne według porządku ich i ofiary dodatkowe według przepisu ich.
שִׁיר הַמַּעֲלוֹת בְּשׁוּב יְהֹוָה אֶת שִׁיבַת צִיּוֹן הָיִינוּ כְּחֹלְמִים: אָז יִמָּלֵא שְׂחוֹק פִּינוּ וּלְשׁוֹנֵנוּ רִנָּה אָז יֹאמְרוּ בַגּוֹיִם הִגְדִּיל יְהֹוָה לַעֲשׂוֹת עִם אֵלֶּה: הִגְדִּיל יְהֹוָה לַעֲשׂוֹת עִמָּנוּ הָיִינוּ שְׂמֵחִים: שׁוּבָה יְהֹוָה אֶת שְׁבִיתֵנוּ כַּאֲפִיקִים בַּנֶּגֶב: הַזֹּרְעִים בְּדִמְעָה בְּרִנָּה יִקְצֹרוּ: הָלוֹךְ יֵלֵךְ וּבָכֹה נֹשֵׂא מֶשֶׁךְ הַזָּרַע בֹּא יָבוֹא בְרִנָּה נֹשֵׂא אֲלֻמֹּתָיו:
Pieśń Stopni. Gdy Wiekuisty przywrócił pojmanych Syjonu, byliśmy jak śniący. Wtedy napełnione były usta nasze śmiechem i język nasz śpiewem; wtedy mówiono między narodami: Wielkie rzeczy uczynił Wiekuisty z nimi. Wielkie rzeczy uczynił Wiekuisty z nami; radości pełni byliśmy. Przywróć, Wiekuisty, pojmanych naszych jak strumienie na południu. Którzy sieją ze łzami, z pieśnią żąć będą. Kto idzie płacząc, niosąc nasienie do siania, wróci z weselem, niosąc snopy swoje.