הַלְלוּיָהּ כִּי טוֹב זַמְּרָה אֱלֹהֵינוּ כִּי נָעִים נָאוָה תְהִלָּה:
هللويا! فإنّهُ حسنٌ أن نُرنّمَ لإلهنا، لأنّهُ لذيذٌ، والتّسبيحُ لائقٌ بهِ.
בּוֹנֵה יְרוּשָׁלִַם יְהוָה נִדְחֵי יִשְׂרָאֵל יְכַנֵּס:
الرّبُّ بانِي أورشليم، يجمعُ منفيّي إسرائيل.
הָרֹפֵא לִשְׁבוּרֵי לֵב וּמְחַבֵּשׁ לְעַצְּבוֹתָם:
الشّافي المنكسري القلوب، والمُضمِّدِ جراحهم.
מוֹנֶה מִסְפָּר לַכּוֹכָבִים לְכֻלָּם שֵׁמוֹת יִקְרָא:
يُحصي عددَ النّجوم، ويدعوها كلّها بأسماء.
גָּדוֹל אֲדוֹנֵינוּ וְרַב כֹּחַ לִתְבוּנָתוֹ אֵין מִסְפָּר:
عظيمٌ ربّنا وكثيرُ القوّة، وفهمُهُ لا يُحصى.
מְעוֹדֵד עֲנָוִים יְהוָה מַשְׁפִּיל רְשָׁעִים עֲדֵי אָרֶץ:
الرّبُّ يُعزِّزُ الودعاء، ويضعُ الأشرارَ إلى الأرض.
עֱנוּ לַיהוָה בְּתוֹדָה זַמְּרוּ לֵאלֹהֵינוּ בְכִנּוֹר:
هلّلوا للرّبّ بالشكر، رنّموا لإلهنا بالقيثارة.
הַמְכַסֶּה שָׁמַיִם בְּעָבִים הַמֵּכִין לָאָרֶץ מָטָר הַמַּצְמִיחַ הָרִים חָצִיר:
الذي يكسو السماواتِ بالغيوم، الذي يُهيّئُ للأرض المطر، الذي يُنبتُ على الجبال العشب.
נוֹתֵן לִבְהֵמָה לַחְמָהּ לִבְנֵי עֹרֵב אֲשֶׁר יִקְרָאוּ:
يُعطي البهيمةَ طعامَها، وفراخَ الغربان التي تصرخ.
לֹא בִגְבוּרַת הַסּוּס יֶחְפָּץ לֹא בְשׁוֹקֵי הָאִישׁ יִרְצֶה:
لا يُسَرُّ بقوّة الفرس، ولا يرتضي سيقانَ الرّجل.
רוֹצֶה יְהוָה אֶת יְרֵאָיו אֶת הַמְיַחֲלִים לְחַסְדּוֹ:
الرّبُّ يرتضي خائفيه، الراجين رحمتَهُ.
שַׁבְּחִי יְרוּשָׁלִַם אֶת יְהוָה הַלְלִי אֱלֹהַיִךְ צִיּוֹן:
يا أورشليمُ، سبّحي الرّبَّ، يا صهيونُ، مجّدي إلهكِ.
כִּי חִזַּק בְּרִיחֵי שְׁעָרָיִךְ בֵּרַךְ בָּנַיִךְ בְּקִרְבֵּךְ:
لأنّهُ قوّى مغاليقَ أبوابكِ، وباركَ بنيكِ في داخلكِ.
הַשָּׂם גְּבוּלֵךְ שָׁלוֹם חֵלֶב חִטִּים יַשְׂבִּיעֵךְ:
يجعلُ تخومَكِ سلامًا، ومن أطيب القمح يُشبعُكِ.
הַשֹּׁלֵחַ אִמְרָתוֹ אָרֶץ עַד מְהֵרָה יָרוּץ דְּבָרוֹ:
يُرسلُ وصيّتَهُ إلى الأرض، وكلمتُهُ تجري سريعًا.
הַנֹּתֵן שֶׁלֶג כַּצָּמֶר כְּפוֹר כָּאֵפֶר יְפַזֵּר:
يُعطي الثلجَ كالصوف، ويذرو الصقيعَ كالرماد.
מַשְׁלִיךְ קַרְחוֹ כְפִתִּים לִפְנֵי קָרָתוֹ מִי יַעֲמֹד:
يُلقي جليدَهُ كالفُتات، فمَن يقفُ أمام بردِه؟
יִשְׁלַח דְּבָרוֹ וְיַמְסֵם יַשֵּׁב רוּחוֹ יִזְּלוּ מָיִם:
يُرسلُ كلمتَهُ فيُذيبُها، يهبُّ بريحه، فتجري المياه.
מַגִּיד (דברו) דְּבָרָיו לְיַעֲקֹב חֻקָּיו וּמִשְׁפָּטָיו לְיִשְׂרָאֵל:
يُخبرُ بكلماته يعقوب، وبفرائضه وأحكامه إسرائيل.
לֹא עָשָׂה כֵן לְכָל גּוֹי וּמִשְׁפָּטִים בַּל יְדָעוּם הַלְלוּיָהּ:
لم يفعل هكذا بأمّةٍ من الأمم، ولم يعرفوا الأحكام. هللويا!