מִזְמוֹר לְדָוִד בְּבָרְחוֹ מִפְּנֵי אַבְשָׁלוֹם בְּנוֹ:
مزمور لداود، حين هرب من أبشالوم ابنه.
יְהוָה מָה רַבּוּ צָרָי רַבִּים קָמִים עָלָי:
يا ربّ، ما أكثر مضايقيّ! كثيرون يقومون عليّ.
רַבִּים אֹמְרִים לְנַפְשִׁי אֵין יְשׁוּעָתָה לּוֹ בֵאלֹהִים סֶלָה:
كثيرون يقولون عن نفسي: «لا خلاص له عند الله إلى الأبد.»
וְאַתָּה יְהוָה מָגֵן בַּעֲדִי כְּבוֹדִי וּמֵרִים רֹאשִׁי:
أمّا أنتَ يا ربّ فترسٌ من حولي، مجدي ورافعُ رأسي.
קוֹלִי אֶל יְהוָה אֶקְרָא וַיַּעֲנֵנִי מֵהַר קָדְשׁוֹ סֶלָה:
بصوتي أدعو الرّبّ، فيجيبني من جبل قدسه إلى الأبد.
אֲנִי שָׁכַבְתִּי וָאִישָׁנָה הֱקִיצוֹתִי כִּי יְהוָה יִסְמְכֵנִי:
أنا اضطجعتُ ونمتُ، استيقظتُ لأنّ الرّبّ يعضدني.
לֹא אִירָא מֵרִבְבוֹת עָם אֲשֶׁר סָבִיב שָׁתוּ עָלָי:
لا أخاف من ربوات الشعب الذين أحاطوا بي من كلّ جانب.
קוּמָה יְהוָה הוֹשִׁיעֵנִי אֱלֹהַי כִּי הִכִּיתָ אֶת כָּל אֹיְבַי לֶחִי שִׁנֵּי רְשָׁעִים שִׁבַּרְתָּ:
قم يا ربّ، خلّصني يا إلهي، فإنّكَ ضربتَ كلّ أعدائي على الفكّ، وكسرتَ أسنان الأشرار.
לַיהוָה הַיְשׁוּעָה עַל עַמְּךָ בִרְכָתֶךָ סֶּלָה:
للرّبّ الخلاص، وعلى شعبكَ بركتُكَ إلى الأبد.