شَبات نَخَمو

שבת נחמו (شبات تسلّی) שבת بلافاصله پس از תשעה באב است. نام خود را از هفطارا گرفته که با «נחמו נחמו עמי» (تسلّی دهید، تسلّی دهید قوم مرا) از ישעیהו ۴۰ آغاز می‌شود. این اولین هفطارا از هفت هفطاراهای تسلّی است که بین תשעה באב و ראש השנה خوانده می‌شود.

هفت שבת بین תשעה באב و ראש השנה هر یک هفطارایی از ישעیהו با مضامین تسلّی و رستگاری دارند. این روند جامعه را از سوگواری بر ویرانی בית המקדש به سوی امید و نوسازی پیش از اعیاد بزرگ حرکت می‌دهد. שבת נחמו با ندای قدرتمند تسلّی مضاعف خود، نقطه عطف از اندوه به آرامش را نشان می‌دهد.