زمانیم

زمانیم (זמנים) به معنای «اوقات» در عبری است و به اوقات شرعی نمازها و مناسک مذهبی یهودی اشاره دارد. این اوقات بر اساس موقعیت خورشید محاسبه می‌شوند و بسته به موقعیت و فصل سال متفاوت هستند.

عَلوت هَشَحَر (سپیده‌دم) اولین وقتی است که می‌توان برخی میتصووت را انجام داد. زمانی رخ می‌دهد که اولین نور در افق شرقی ظاهر می‌شود، معمولاً حدود ۷۲ دقیقه قبل از طلوع آفتاب. برخی نمازها و برکت‌های صبح‌گاهی را می‌توان از این زمان خواند.

شِما باید قبل از «سوف زمان شِما» (סוף זמן שמע) خوانده شود، که به عنوان پایان یک‌سوم اول روز محاسبه می‌شود. طبق نظر ویلنا گائون (GRA)، این از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب محاسبه می‌شود.

مینحا (نماز عصر) را می‌توان از «مینحا گِدولا» (מנחה גדולה) شروع کرد، که ۳۰ دقیقه بعد از ظهر شرعی (حَصوت) است. وقت ترجیحی «مینحا کِتَنا» است که ۲.۵ ساعت شرعی قبل از غروب آفتاب آغاز می‌شود.

پِلَگ هَمینحا به معنای «نیمه مینحا» است و ۱.۲۵ ساعت شرعی قبل از غروب آفتاب رخ می‌دهد. برخی جوامع از این وقت به عنوان شروع زودهنگام مَعَریو (نماز شب) و برای پذیرش زودهنگام شبات استفاده می‌کنند. این یک مرز شرعی مهم بین روز و شب است.