مِگیلَت اِستِر: راهنمای کامل خواندن پوریم

مِگیلَت اِستِر (طومار اِستِر) یکی از پنج مِگیلوت در تَنَخ است که داستان چگونگی نجات قوم یهود توسط ملکه اِستِر و پسرعمویش مُردِخای از نابودی در ایران باستان را روایت می‌کند. در پوریم، هم در شب و هم در صبح به صورت عمومی خوانده می‌شود. مِگیلا در میان کتب تَنَخ منحصر به فرد است زیرا نام خداوند صریحاً در آن ذکر نشده، اما دست پنهان خداوند رویدادها را هدایت می‌کند.

مِگیلا دو بار در پوریم خوانده می‌شود: یک بار در شب پس از تاریکی و یک بار در طول روز. خواندن روزانه مهم‌تر محسوب می‌شود. در شهرهای دارای حصار از زمان یِهوشوعَ (مانند اورشلیم)، پوریم در ۱۵ اَدار (شوشَن پوریم) جشن گرفته می‌شود. در بیشتر مکان‌های دیگر، در ۱۴ اَدار جشن گرفته می‌شود. هم مردان و هم زنان موظف به شنیدن خواندن مِگیلا هستند.

برای انجام میصوا، باید هر کلمه مِگیلا را بشنوید. اگر حتی یک کلمه را از دست بدهید، وظیفه خود را انجام نداده‌اید. خواننده از طومار کاشر نوشته شده بر پوست استفاده می‌کند. جماعت باید در سکوت از متن چاپی یا حفظی همراهی کند در حالی که خواننده بلند تلاوت می‌کند. چهار آیه (۲:۵، ۸:۱۵-۱۶، ۱۰:۳) به طور سنتی توسط جماعت بلند خوانده می‌شود و سپس خواننده آن‌ها را تکرار می‌کند.

رسم است هر بار که نام هامان ذکر می‌شود سر و صدا کنند (با گِرَگِر/رَعَشانیم یا با کوبیدن پا) تا خاطره‌اش «محو» شود. این بر اساس فرمان محو کردن یاد عَمالِق، نیای هامان است. کودکان به ویژه از این رسم لذت می‌برند، اما مراقب باشید آنقدر سر و صدا نکنید که کلمات خواندن را از دست بدهید. بسیاری از جوامع سر و صدا را محدود به ذکرهای خاصی از نام هامان می‌کنند.

مِگیلا روایت می‌کند که چگونه اَخَشوِروش پادشاه ایران، اِستِر را بدون اطلاع از یهودی بودنش به عنوان ملکه برگزید. هنگامی که هامان شریر توطئه نابودی همه یهودیان را ریخت، مُردِخای پسرعموی اِستِر از او خواست مداخله کند. اِستِر با به خطر انداختن جانش، هویت خود را به پادشاه فاش کرد و توطئه هامان را آشکار ساخت. هامان بر همان داری که برای مُردِخای آماده کرده بود به دار آویخته شد و یهودیان نجات یافتند. نام پوریم از «پور» (قرعه) گرفته شده که هامان برای انتخاب تاریخ نابودی انداخت.

سه بِراخا قبل از خواندن مِگیلا خوانده می‌شود: برای فرمان خواندن مِگیلا، برای معجزاتی که برای نیاکانمان انجام شد و شِهِخِیانو (فقط در خواندن شبانه، یا در روز اگر شب نشنیده‌اید). پس از خواندن، «هارَو اِت ریوِنو» می‌گوییم و خداوند را برای جنگیدن در نبردهایمان سپاس می‌گوییم. طومار مِگیلا به طور سنتی قبل از خواندن باز و مانند نامه تا می‌شود، زیرا اِستِر «نامه‌هایی» برای برقراری پوریم فرستاد.