מִי שֶׁבֵּרַךְ אֲבוֹתֵינוּ אַבְרָהָם יִצְחָק וְיַעֲקב, משֶׁה וְאַהֲרוֹן, דָּוִד וּשְׁלמה, הוּא יְבָרֵךְ אֶת הַחוֹלֶה/החולה [שֵׁם הַחוֹלֶה]. הַקָּדוֹשׁ בָּרוּך הוּא יִמָּלֵא רַחֲמִים עָלָיו/עליה לְהַחֲלִימו/החלימה וּלְרַפְּאוֹתו/רפאותה, לְהַחֲזִיקו/החזיקה וּלְהַחֲיוֹתו/החיותה, וִישַׁלַּח לו/לה שְׁלוּחָה מְהֵרָה לְתוֹךְ קִרְבּוֹ/קרבה, שְׁלוּחָה חֲלוּטָה לְתוֹךְ מֵעָיו/מעיה, בְּתוֹךְ שְׁאָר חוֹלֵי יִשְׂרָאֵל, בְּתוֹךְ שְׁאָר חוֹלֵי יִשְׂרָאֵל, שֶׁבָּזְּכוּת זִכְיוֹן הָרַבִּים דְּשָׁפִיר עֲלֵיהוֹן יְהוָה נָא רְפָא נָא לָהוֹ:
او که پدران ما، ابراهیم، اسحاق و یعقوب، موسی و هارون، داوود و سلیمان را برکت داد، باشد که (نام عبری بیمار و نام مادرش) را شفا دهد، زیرا (نام عبری کسی که برای بیمار صدقه نذر کرده و نام پدرش/مادرش) بدون نذر، برای او صدقه نذر کرد. به این شایستگی باشد که آن قدوس، که مبارک است، از رحمت بر او آکنده شود، تا او را به تندرستی بازگرداند و شفایش دهد، نیرومندش سازد و توانش بخشد. و باشد که شتاب کند تا از آسمان برای او شفایی کامل بفرستد، به دویست و چهل و هشت عضو بدن و سیصد و شصت و پنج رگ او، در میان دیگر بیماران اسرائیل، شفای روح و شفای تن؛ و بگوییم آمین.