شَحَریت

Aleinu

עָלֵינוּ לְשַׁבֵּחַ לַאֲדון הַכּל. לָתֵת גְּדֻלָּה לְיוצֵר בְּרֵאשִׁית. שֶׁלּא עָשנוּ כְּגויֵי הָאֲרָצות. וְלא שמָנוּ כְּמִשְׁפְּחות הָאֲדָמָה. שֶׁלּא שם חֶלְקֵנוּ כָּהֶם וְגורָלֵנוּ כְּכָל הֲמונָם: שֶׁהֵם מִשְׁתַּחֲוִים לְהֶבֶל וְרִיק וּמִתְפַּלְלִים אֶל אֵל לא יושִׁיעַ: וַאֲנַחְנוּ כּורְעִים וּמִשְׁתַּחֲוִים וּמודִים לִפְנֵי מֶלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדושׁ בָּרוּךְ הוּא: שֶׁהוּא נוטֶה שָׁמַיִם וְיוסֵד אָרֶץ. וּמושַׁב יְקָרו בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל. וּשְׁכִינַת עֻזּו בְּגָבְהֵי מְרומִים: הוּא אֱלהֵינוּ אֵין עוד. אֱמֶת מַלְכֵּנוּ. אֶפֶס זוּלָתו. כַּכָּתוּב בְּתורָתו. וְיָדַעְתָּ הַיּום וַהֲשֵׁבתָ אֶל לְבָבֶךָ. כִּי ה' הוּא הָאֱלהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל הָאָרֶץ מִתָּחַת. אֵין עוד:

بر ماست که سرور همه را بستاییم، که بزرگی را به آفریننده آغاز نسبت دهیم، که ما را مانند ملت های سرزمین ها نساخت و ما را مانند خاندان های زمین قرار نداد، که بهره ما را مانند بهره آنان و قسمت ما را مانند همه انبوه آنان نساخت. زیرا آنان در برابر پوچی و تهی بودگی سجده می کنند و به خدایی که نمی تواند نجات دهد دعا می کنند. اما ما در پرستش سجده می کنیم و سپاس می گزاریم در پیشگاه پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهان، آن قدّوس، متبارک باد او، که آسمان ها را می گستراند و زمین را استوار می سازد، که جایگاهش در آسمان های بالاست و حضور پرتوانش در بلندی هاست. او خدای ماست؛ دیگری نیست. به راستی، ای پادشاه ما، جز او چیزی نیست، چنان که در تورات او نوشته شده است: «امروز بدان و در دل خود جای ده، که خداوند، خداست در آسمان های بالا و بر زمین پایین؛ دیگری نیست.»

עַל כֵּן נְקַוֶּה לְּךָ ה' אֱלהֵינוּ לִרְאות מְהֵרָה בְּתִפְאֶרֶת עֻזֶּךָ. לְהַעֲבִיר גִּלּוּלִים מִן הָאָרֶץ. וְהָאֱלִילִים כָּרות יִכָּרֵתוּן. לְתַקֵּן עולָם בְּמַלְכוּת שַׁדַּי. וְכָל בְּנֵי בָשר יִקְרְאוּ בִשְׁמֶךָ לְהַפְנות אֵלֶיךָ כָּל רִשְׁעֵי אָרֶץ. יַכִּירוּ וְיֵדְעוּ כָּל יושְׁבֵי תֵבֵל. כִּי לְךָ תִּכְרַע כָּל בֶּרֶךְ. תִּשָּׁבַע כָּל לָשׁון. לְפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ יִכְרְעוּ וְיִפּלוּ. וְלִכְבוד שִׁמְךָ יְקָר יִתֵּנוּ. וִיקַבְּלוּ כֻלָּם אֶת על מַלְכוּתֶךָ. וְתִמְלךְ עֲלֵיהֶם מְהֵרָה לְעולָם וָעֶד. כִּי הַמַּלְכוּת שֶׁלְּךָ הִיא וּלְעולְמֵי עַד תִּמְלךְ בְּכָבוד. כַּכָּתוּב בְּתורָתֶךָ. ה' יִמְלךְ לְעולָם וָעֶד: וְנֶאֱמַר. וְהָיָה ה' לְמֶלֶךְ עַל כָּל הָאָרֶץ. בַּיּום הַהוּא יִהְיֶה ה' אֶחָד וּשְׁמו אֶחָד:

پس، ای خداوند خدای ما، به تو امید داریم، که به زودی شکوه توانایی تو را ببینیم، که بت ها را از زمین برداری و خدایان دروغین را یکسره منقطع سازی، که جهان را زیر فرمانروایی قادر متعال کامل گردانی. آن گاه همه آدمیان نام تو را خواهند خواند، تا همه شریران زمین را به سوی تو بازگردانی. همه ساکنان جهان خواهند شناخت و خواهند دانست که در برابر تو هر زانویی باید خم شود، هر زبانی باید سوگند یاد کند. ای خداوند خدای ما، در پیشگاه تو خم خواهند شد و خواهند افتاد، و به جلال نام تو حرمت خواهند گذارد. همه یوغ پادشاهی تو را خواهند پذیرفت، و تو به زودی و تا ابد بر آنان فرمانروایی خواهی کرد. زیرا پادشاهی از آن توست، و تو تا ابدالآباد در جلال فرمانروایی خواهی کرد، چنان که در تورات تو نوشته شده است: «خداوند تا ابدالآباد فرمانروایی خواهد کرد.» و گفته شده است: «خداوند بر همه زمین پادشاه خواهد بود؛ در آن روز خداوند یکی خواهد بود و نام او یکی.»

אַל תִּירָא מִפַּחַד פִּתְאם וּמִשּׁאַת רְשָׁעִים כִּי תָבא: עֻצוּ עֵצָה וְתֻפָר. דַּבְּרוּ דָבָר וְלא יָקוּם. כִּי עִמָּנוּ אֵל: וְעַד זִקְנָה אֲנִי הוּא. וְעַד שיבָה אֲנִי אֶסְבּל. אֲנִי עָשיתִי וַאֲנִי אֶשּא וַאֲנִי אֶסְבּל וַאֲמַלֵּט:

از وحشت ناگهانی مترس، و نه از نابودی شریران آن گاه که فرارسد. «مشورت کنید، و باطل خواهد شد؛ سخنی بگویید، و پایدار نخواهد ماند، زیرا خدا با ماست.» «حتی تا پیری شما، من همانم، و تا موی سپید شما، من شما را برخواهم داشت؛ من ساختم، و من حمل خواهم کرد، و من برخواهم داشت و نجات خواهم داد.»