וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר:
و خداوند با موسی سخن گفت و فرمود:
וְעָשיתָ כִּיּור נְחשֶׁת וְכַנּו נְחשֶׁת לְרָחְצָה. וְנָתַתָּ אתו בֵּין אהֶל מועֵד וּבֵין הַמִּזְבֵּחַ. וְנָתַתָּ שָׁמָּה מָיִם: וְרָחֲצוּ אַהֲרן וּבָנָיו מִמֶּנּוּ אֶת יְדֵיהֶם וְאֶת רַגְלֵיהֶם: בְּבאָם אֶל אהֶל מועֵד יִרְחֲצוּ מַיִם וְלא יָמֻתוּ. או בְגִשְׁתָּם אֶל הַמִּזְבֵּחַ לְשָׁרֵת. לְהַקְטִיר אִשֶּׁה לה': וְרָחֲצוּ יְדֵיהֶם וְרַגְלֵיהֶם וְלא יָמֻתוּ. וְהָיְתָה לָהֶם חָק עולָם. לו וּלְזַרְעו לְדרתָם:
و حوضی از برنز بساز، با پایه آن نیز از برنز، برای شستن؛ و آن را میان خیمه اجتماع و مذبح قرار بده؛ و در آن آب بریز؛ و هارون و پسرانش دستها و پاهای خود را از آن بشویند؛ چون به خیمه اجتماع داخل میشوند، با آب بشویند تا نمیرند؛ یا چون به مذبح نزدیک میشوند تا خدمت کنند، تا قربانیای را با آتش برای خداوند بسوزانند؛ دستها و پاهای خود را بشویند تا نمیرند؛ و این برای آنان فریضهای ابدی خواهد بود، برای او و نسلش در طول نسلهایشان:
וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: צַו אֶת אַהֲרן וְאֶת בָּנָיו לֵאמר זאת תּורַת הָעלָה הִיא הָעלָה עַל מוקְדָה עַל הַמִּזְבֵּחַ כָּל הַלַּיְלָה עַד הַבּקֶר וְאֵשׁ הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד בּו: וְלָבַשׁ הַכּהֵן מִדּו בַד וּמִכְנְסֵי בַד יִלְבַּשׁ עַל בְּשרו וְהֵרִים אֶת הַדֶּשֶׁן אֲשֶׁר תּאכַל הָאֵשׁ אֶת הָעלָה עַל הַמִּזְבֵּחַ וְשמו אֵצֶל הַמִּזְבֵּחַ: וּפָשַׁט אֶת בְּגָדָיו וְלָבַשׁ בְּגָדִים אֲחֵרִים וְהוצִיא אֶת הַדֶּשֶׁן אֶל מִחוּץ לַמַּחֲנֶה אֶל מָקום טָהור: וְהָאֵשׁ עַל הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד בּו לא תִכְבֶּה וּבִעֵר עָלֶיהָ הַכּהֵן עֵצִים בַּבּקֶר בַּבּקֶר וְעָרַךְ עָלֶיהָ הָעלָה וְהִקְטִיר עָלֶיהָ חֶלְבֵי הַשְּׁלָמִים: אֵשׁ תָּמִיד תּוּקַד עַל הַמִּזְבֵּחַ לא תִכְבֶּה:
و خداوند به موسی سخن گفت و گفت: هارون و پسرانش را امر کن و بگو، این است قانون قربانی سوختنی؛ این همان قربانی سوختنی است که تمام شب تا بامداد بر آتشدان روی مذبح میماند، و آتش مذبح بر آن افروخته نگاه داشته شود؛ و کاهن جامه کتانی خود را بپوشد، و زیرجامه کتانی خود را بر تن خود در بر کند؛ و خاکستری را که آتش از قربانی سوختنی روی مذبح بر جای گذاشته است بردارد و آن را کنار مذبح بگذارد؛ و جامههای خود را بکند و جامههای دیگری بپوشد، و خاکستر را بیرون از اردوگاه به مکانی پاک ببرد؛ و آتش روی مذبح بر آن افروخته نگاه داشته شود؛ خاموش نشود؛ و کاهن هر بامداد بر آن هیزم بسوزاند، و قربانی سوختنی را بر آن مرتب سازد و پیه قربانیهای سلامتی را بر آن بسوزاند؛ آتشی دائم بر مذبح افروخته نگاه داشته شود؛ خاموش نشود:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁתְּרַחֵם עָלֵינוּ וְתִמְחָל לָנוּ עַל כָּל חַטּאתֵינוּ וּתְכַפֶּר לָנוּ עַל כָּל עֲונותֵינוּ וְתִסְלַח לָנוּ עַל כָּל פְּשָׁעֵינוּ וְתִבְנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ וְנַקְרִיב לְפָנֶיךָ קָרְבַּן הַתָּמִיד שֶׁיְּכַפֵּר בַּעֲדֵנוּ כְּמו שֶׁכָּתַבְתָּ עָלֵינוּ בְּתורָתֶךָ עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ מִפִּי כְבודֶךָ כָּאָמוּר:
باشد که اراده تو باشد، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که بر ما رحم کنی و همه گناهان ما را بیامرزی، همه خطایای ما را کفاره دهی، همه تقصیرهای ما را عفو کنی، و معبد مقدس را به زودی در روزهای ما بازسازی کنی، تا بتوانیم پیش روی تو قربانی دائمی را تقدیم کنیم برای کفاره ما، چنان که در تورات خود به دست بندهات موسی، از دهان جلال خود، برای ما نوشتی، چنان که گفته شده است:
וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: צַו אֶת בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם. אֶת קָרְבָּנִי לַחְמִי לְאִשַּׁי רֵיחַ נִיחחִי. תִּשְׁמְרוּ לְהַקְרִיב לִי בְּמועֲדו: וְאָמַרְתָּ לָהֶם. זֶה הָאִשֶּׁה אֲשֶׁר תַּקְרִיבוּ לה'. כְּבָשים בְּנֵי שָׁנָה תְמִימִים. שְׁנַיִם לַיּום עלָה תָמִיד: אֶת הַכֶּבֶש אֶחָד תַּעֲשה בַבּקֶר. וְאֵת הַכֶּבֶש הַשֵּׁנִי תַּעֲשה בֵּין הָעַרְבָּיִם: וַעֲשירִית הָאֵיפָה סלֶת לְמִנְחָה. בְּלוּלָה בְּשֶׁמֶן כָּתִית רְבִיעִת הַהִין: עלַת תָּמִיד הָעֲשיָה בְּהַר סִינַי. לְרֵיחַ נִיחחַ אִשֶּׁה לה': וְנִסְכּו רְבִיעִת הַהִין לַכֶּבֶש הָאֶחָד. בַּקּדֶשׁ הַסֵּךְ נֶסֶךְ שֵׁכָר לה': וְאֵת הַכֶּבֶש הַשֵּׁנִי תַּעֲשה בֵּין הָעַרְבָּיִם. כְּמִנְחַת הַבּקֶר וּכְנִסְכּו תַּעֲשה. אִשֵּׁה רֵיחַ נִיחחַ לה': וְשָׁחַט אתו עַל יֶרֶךְ הַמִּזְבֵּחַ צָפנָה לִפְנֵי ה'. וְזָרְקוּ בְּנֵי אַהֲרן הַכּהֲנִים אֶת דָּמו עַל הַמִּזְבֵּחַ סָבִיב:
و خداوند به موسی سخن گفت و گفت: فرزندان اسرائیل را امر کن و به آنان بگو، قربانی من، خوراک من برای قربانیهای آتشین من، رایحهای خوشایند برای من، باید مراقب باشید که در وقت معین خود به من تقدیم کنید؛ و به آنان بگو، این است قربانی آتشینی که به خداوند تقدیم خواهید کرد: دو بره نر یکساله بیعیب، هر روز، به عنوان قربانی سوختنی دائمی؛ یک بره را در بامداد تقدیم کن، و بره دیگر را در شامگاه تقدیم کن؛ و یکدهم ایفا آرد نرم برای هدیه آردی، آمیخته با یکچهارم هین روغن کوبیده؛ این است قربانی سوختنی دائمی که در کوه سینا تعیین شده است، برای رایحهای خوشایند، قربانی آتشین برای خداوند؛ و هدیه ریختنی آن یکچهارم هین برای یک بره است؛ در مکان مقدس هدیه ریختنی از شراب تند برای خداوند بریز؛ و بره دیگر را در شامگاه تقدیم کن؛ مانند هدیه آردی بامداد و هدیه ریختنی آن تقدیمش کن، قربانی آتشین، رایحهای خوشایند برای خداوند؛ و آن را در سمت شمالی مذبح پیش روی خداوند سر ببرد؛ و پسران هارون، کاهنان، خون آن را گرداگرد بر مذبح بپاشند:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ, ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ, שֶׁתְּהֵא אֲמִירָה זוּ חֲשׁוּבָה וּמְקֻבֶּלֶת וּמְרֻצָּה לְפָנֶיךָ כְּאִלּוּ הִקְרַבְנוּ קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וּבִמְקומו וּכְהִלְכָתו:
باشد که اراده تو باشد، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که این تلاوت پیش روی تو محسوب، پذیرفته و خوشایند گردد، چنان که گویی قربانی دائمی را در وقت و مکان معین آن و بر طبق قانون آن تقدیم کردهایم:
אַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ שֶׁהִקְטִירוּ אֲבותֵינוּ לְפָנֶיךָ אֶת קְטרֶת הַסַּמִּים בִּזְמַן שֶׁבֵּית הַמִּקְדָּשׁ הָיָה קַיָּם. כַּאֲשֶׁר צִוִּיתָ אותָם עַל יַד משֶׁה נְבִיאֶךָ כַּכָּתוּב בְּתורָתֶךָ: וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה קַח לְךָ סַמִּים נָטָף וּשְׁחֵלֶת וְחֶלְבְּנָה סַמִּים וּלְבנָה זַכָּה בַּד בְּבַד יִהְיֶה: וְעָשיתָ אתָהּ קְטרֶת רקַח מַעֲשה רוקֵחַ מְמֻלָּח טָהור קדֶשׁ: וְשָׁחַקְתָּ מִמֶּנָּה הָדֵק וְנָתַתָּה מִמֶּנָּה לִפְנֵי הָעֵדֻת בְּאהֶל מועֵד אֲשֶׁר אִוָּעֵד לְךָ שָׁמָּה קדֶשׁ קָדָשִׁים תִּהְיֶה לָכֶם: וְנֶאֱמַר וְהִקְטִיר עָלָיו אַהֲרן קְטרֶת סַמִּים בַּבּקֶר בַּבּקֶר בְּהֵיטִיבו אֶת הַנֵּרות יַקְטִירֶנָּה: וּבְהַעֲלת אַהֲרן אֶת הַנֵּרות בֵּין הָעַרְבַּיִם יַקְטִירֶנָּה קְטרֶת תָּמִיד לִפְנֵי ה' לְדרתֵיכֶם:
تو خداوند خدای ما هستی، که پدران ما پیش روی تو بخور عطریات را میسوزاندند هنگامی که معبد مقدس برپا بود، چنان که آنان را به دست پیامبرت موسی امر کردی، چنان که در تورات تو نوشته شده است: و خداوند به موسی گفت، برای خود عطریات بگیر، شیره و ناخن خوشبو و قِنّه، عطریات با کندر خالص؛ هر یک به وزنی برابر باشد؛ و از آن بخوری بساز، آمیختهای، صنعت عطّار، نمکزده، خالص و مقدس؛ و قدری از آن را بسیار نرم بکوب و آن را پیش روی شهادت در خیمه اجتماع بگذار، جایی که با تو ملاقات خواهم کرد؛ برای شما قدسالاقداس خواهد بود؛ و گفته شده است: و هارون هر بامداد بر آن بخور معطر بسوزاند؛ چون چراغها را آماده میسازد، آن را بسوزاند؛ و چون هارون چراغها را در شامگاه برپا میکند، آن را بسوزاند، بخوری دائم پیش روی خداوند در طول نسلهای شما:
תָּנוּ רַבָּנָן פִּטּוּם הַקְּטרֶת כֵּיצַד שְׁלשׁ מֵאות וְשִׁשִּׁים וּשְׁמונָה מָנִים הָיוּ בָהּ. שְׁלשׁ מֵאות וְשִׁשִּׁים וַחֲמִשָּׁה כְּמִנְיַן יְמות הַחַמָּה. מָנֶה לְכָל יום. פְּרַס בְּשַׁחֲרִית וּפְרַס בֵּין הָעַרְבָּיִם. וּשְׁלשָׁה מָנִים יְתֵרִים שֶׁמֵּהֶם מַכְנִיס כּהֵן גָּדול מְלא חָפְנָיו בְּיום הַכִּפּוּרִים. וּמַחֲזִירָן לְמַכְתֶּשֶׁת בְּעֶרֶב יום הַכִּפּוּרִים. וְשׁוחֲקָן יָפֶה יָפֶה כְּדֵי שֶׁתְּהֵא דַקָּה מִן הַדַּקָּה: וְאַחַד עָשר סַמָּנִים הָיוּ בָהּ. וְאֵלּוּ הֵן: א הַצֳּרִי ב וְהַצִּפּרֶן ג הַחֶלְבְּנָה ד וְהַלְּבונָה מִשְׁקַל שִׁבְעִים שִׁבְעִים מָנֶה. ה מר ו וּקְצִיעָה ז שִׁבּלֶת נֵרְדְּ ח וְכַרְכּם מִשְׁקַל שִׁשָּׁה עָשר שִׁשָּׁה עָשר מָנֶה. ט הַקּשְׁטְ שְׁנֵים עָשר. י קִלּוּפָה שְׁלשָׁה. יא קִנָּמון תִּשְׁעָה.
ربیان تعلیم دادند: ترکیب بخور چگونه انجام میشد؟ سیصد و شصت و هشت مانِه در آن بود؛ سیصد و شصت و پنج مطابق با روزهای سال شمسی، یک مانِه برای هر روز، نیمی در بامداد و نیمی در شامگاه؛ و سه مانِه افزون که کاهن اعظم از آن مشتهایی را در روز کیپور به داخل میآورد؛ و آنها را در شب روز کیپور به هاون بازمیگرداندند و بسیار نرم میکوبیدند تا از نرم نرمتر شود؛ و یازده عطر در آن بود، و اینها هستند: ۱) شیره، ۲) ناخن خوشبو، ۳) قِنّه، ۴) کندر، هر یک هفتاد مانِه؛ ۵) مُر، ۶) سَلیخه، ۷) سُنبل، ۸) زعفران، هر یک شانزده مانِه؛ ۹) قُسط، دوازده مانِه؛ ۱۰) پوست معطر، سه مانِه؛ ۱۱) دارچین، نه مانِه:
בּרִית כַּרְשִׁינָה תִּשְׁעָה קַבִּין. יֵין קַפְרִיסִין סְאִין תְּלָתָא וְקַבִּין תְּלָתָא. וְאִם לא מָצָא יֵין קַפְרִיסִין מֵבִיא חֲמַר חִוַּרְיָן עַתִּיק. מֶלַח סְדומִית רבַע מַעֲלֶה עָשָׁן כָּל שֶׁהוּא.
نمک سُدوم، یکچهارم؛ شراب قبرسی، سه سِئا و سه قَب؛ و اگر نمیتوانست شراب قبرسی بیابد، شراب سفید کهنه میآورد؛ نمک سُدومی، یکچهارم؛ گیاهی که دود را به بالا برمیانگیزد، به هر مقدار:
רַבִּי נָתָן הַבַּבְלִי אומֵר אַף כִּפַּת הַיַּרְדֵּן כָּל שֶׁהוּא וְאִם נָתַן בָּהּ דְּבַשׁ פְּסָלָהּ. וְאִם חִסַּר אַחַת מִכָּל סַמָּנֶיהָ חַיָּב מִיתָה:
ربی ناتانِ بابلی میگوید: نیز مقدار اندکی صمغ اردن؛ و اگر کسی به آن عسل میافزود، آن را باطل میکرد؛ و اگر یکی از عطریات آن را وامیگذاشت، مستوجب مرگ بود:
רַבָּן שִׁמְעון בֶּן גַּמְלִיאֵל אומֵר הַצֳּרִי אֵינו אֶלָּא שרָף הַנּוטֵף מֵעֲצֵי הַקְּטָף. בּרִית כַּרְשִׁינָה שֶׁשָׁפִין בָּה אֶת הַצִּפּרֶן כְּדֵי שֶׁתְּהֵא נָאָה. יֵין קַפְרִיסִין שֶׁשׁורִין בּו אֶת הַצִּפּרֶן כְּדֵי שֶׁתְּהֵא עַזָּה. וַהֲלא מֵי רַגְלַיִם יָפִין לָהּ אֶלָּא שֶׁאֵין מַכְנִיסִין מֵי רַגְלַיִם בַּמִּקְדָּשׁ מִפְּנֵי הַכָּבוד:
رَبان شیمعون بن گَملیئل میگوید: شیره چیزی نیست جز صمغی که از درختان بَلسان میچکد؛ نمک سُدوم برای مالیدن بر ناخن خوشبو به کار میرفت تا زیبا شود؛ شراب قبرسی برای خیساندن ناخن خوشبو به کار میرفت تا تند شود؛ و آیا ادرار نمیتوانست به خوبی آن را خدمت کند؟ اما ادرار به خاطر حرمت به معبد آورده نمیشود:
תַּנְיָא רַבִּי נָתָן אומֵר כְּשֶׁהוּא שׁוחֵק אומֵר. הָדֵק הֵיטֵב הֵיטֵב הָדֵק. מִפְּנֵי שֶׁהַקּול יָפֶה לַבְּשמִים. פִּטְּמָהּ לַחֲצָאִין כְּשֵׁרָה. לִשְׁלִישׁ וְלִרְבִיעַ לא שָׁמַעְנוּ:
تعلیم داده شد: ربی ناتان میگوید: هنگام کوبیدن آن، میگوید، نیکو بکوب، نیکو بکوب، زیرا آن صدا برای عطریات خوب است؛ اگر آن را به نصف ترکیب میکرد، معتبر بود؛ به ثلث یا ربع، نشنیدهایم:
אָמַר רַבִּי יְהוּדָה זֶה הַכְּלָל. אִם כְּמִדָּתָהּ כְּשֵׁרָה לַחֲצָאִין. וְאִם חִסַּר אַחַת מִכָּל סַמָּנֶיהָ חַיָּב מִיתָה:
ربی یهودا گفت: این است قاعده کلی: اگر در اندازه درست خود باشد، به نصف معتبر است؛ و اگر یکی از عطریات آن را وامیگذاشت، مستوجب مرگ بود:
תַּנְיָא בַּר קַפָּרָא אומֵר. אַחַת לְשִׁשִּׁים או לְשִׁבְעִים שָׁנָה הָיְתָה בָאָה שֶׁל שִׁירַיִם לַחֲצָאִין:
تعلیم داده شد: بَر کَپارا میگوید: یک بار در هر شصت یا هفتاد سال، باقیمانده به نصف میرسید:
וְעוד תָּנֵי בַּר קַפָּרָא אִלּוּ הָיָה נותֵן בָּהּ קורְטוב שֶׁל דְּבַשׁ אֵין אָדָם יָכול לַעֲמד מִפְּנֵי רֵיחָהּ. וְלָמָה אֵין מְעָרְבִין בָּהּ דְּבַשׁ. מִפְּנֵי שֶׁהַתּורָה אָמְרָה כִּי כָל שאר וְכָל דְּבַשׁ לא תַקְטִירוּ מִמֶּנּוּ אִשֶּׁה לה':
و بَر کَپارا همچنین تعلیم داد: اگر کسی مقدار اندکی عسل به آن میافزود، هیچ انسانی نمیتوانست رایحه آن را تحمل کند؛ و چرا عسل با آن نمیآمیزند؟ زیرا تورات میگوید: هیچ خمیرمایه یا هیچ عسلی را به عنوان قربانی آتشین برای خداوند نسوزانید:
ג”פ ה' צְבָאות עִמָּנוּ מִשגָּב לָנוּ אֱלהֵי יַעֲקב סֶלָה: ג”פ ה' צְבָאות אַשְׁרֵי אָדָם בּוטֵחַ בָּךְ: ג”פ ה' הושִׁיעָה הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ: אַתָּה סֵתֶר לִי מִצַּר תִּצְּרֵנִי רָנֵּי פַלֵּט תְּסובְבֵנִי סֶלָה: וְעָרְבָה לה' מִנְחַת יְהוּדָה וִירוּשָׁלָיִם כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיּות:
سه بار: خداوندِ لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب پناهگاه ماست، سِلاه؛ سه بار: خداوندِ لشکرها، خوشا به حال کسی که بر تو توکل میکند؛ سه بار: ای خداوند، ما را نجات ده؛ باشد که پادشاه در روزی که میخوانیم ما را اجابت کند؛ تو پناهگاه من هستی؛ تو مرا از سختی محفوظ میداری؛ تو مرا با فریادهای رهایی احاطه میکنی، سِلاه؛ و باشد که قربانی یهودا و اورشلیم برای خداوند خوشایند باشد، مانند ایام قدیم و مانند سالهای پیشین:
אַבַּיֵּי הֲוָה מְסַדֵּר סֵדֶר הַמַּעֲרָכָה מִשְּׁמָא דִּגְמָרָא וְאַלִּבָּא דְאַבָּא שָׁאוּל. מַעֲרָכָה גְדולָה קודֶמֶת לְמַעֲרָכָה שְׁנִיָּה שֶׁל קְטרֶת. וּמַעֲרָכָה שְׁנִיָּה שֶׁל קְטרֶת קודֶמֶת לְסִדּוּר שְׁנֵי גִזְרֵי עֵצִים. וְסִדּוּר שְׁנֵי גִזְרֵי עֵצִים קודֵם לְדִשּׁוּן מִזְבֵּחַ הַפְּנִימִי. וְדִשּׁוּן מִזְבֵּחַ הַפְּנִימִי קודֵם לַהֲטָבַת חָמֵשׁ נֵרות. וַהֲטָבַת חָמֵשׁ נֵרות קודֶמֶת לְדַם הַתָּמִיד. וְדַם הַתָּמִיד קודֵם לַהֲטָבַת שְׁתֵּי נֵרות. וַהֲטָבַת שְׁתֵּי נֵרות קודֶמֶת לִקְטרֶת. וּקְטרֶת קודֶמֶת לְאֵבָרִים. וְאֵבָרִים לְמִנְחָה. וּמִנְחָה לַחֲבִתִּין. וַחֲבִתִּין לִנְסָכִין. וּנְסָכִין לְמוּסָפִין. וּמוּסָפִין לְבָזִיכִין. וּבָזִיכִין קודְמִין לְתָמִיד שֶׁל בֵּין הָעַרְבָּיִם. שֶׁנֶּאֱמַר. וְעָרַךְ עָלֶיהָ הָעלָה וְהִקְטִיר עָלֶיהָ חֶלְבֵי הַשְּׁלָמִים. עָלֶיהָ הַשְׁלֵם כָּל הַקָּרְבָּנות כֻּלָּם:
اَبَیی ترتیب خدمت را بر طبق روایت و بر طبق اَبا شائول مرتب کرد: توده بزرگ هیزم بر توده دوم برای بخور مقدم است؛ و توده دوم برای بخور بر چیدن دو کنده مقدم است؛ و چیدن دو کنده بر برداشتن خاکستر از مذبح درونی مقدم است؛ و برداشتن خاکستر از مذبح درونی بر آمادهسازی پنج چراغ مقدم است؛ و آمادهسازی پنج چراغ بر خون قربانی دائمی مقدم است؛ و خون قربانی دائمی بر آمادهسازی دو چراغ مقدم است؛ و آمادهسازی دو چراغ بر بخور مقدم است؛ و بخور بر اعضا مقدم است؛ و اعضا بر هدیه آردی مقدماند؛ و هدیه آردی بر نانهای تابهای مقدم است؛ و نانهای تابهای بر هدایای ریختنی مقدماند؛ و هدایای ریختنی بر قربانیهای افزون مقدماند؛ و قربانیهای افزون بر طشتها مقدماند؛ و طشتها بر قربانی دائمی شامگاه مقدماند؛ چنان که گفته شده است: و قربانی سوختنی را بر آن مرتب سازد و پیه قربانیهای سلامتی را بر آن بسوزاند؛ بر آن، همه قربانیها را به تمامی کامل کن:
אָנָּא בְּכחַ גְּדֻלַּת יְמִינְךָ תַּתִּיר צְרוּרָה: קַבֵּל רִנַּת עַמְּךָ שגְּבֵנוּ טַהֲרֵנוּ נורָא: נָא גִבּור דּורְשֵׁי יִחוּדְךָ כְּבָבַת שָׁמְרֵם: בָּרְכֵם, טַהֲרֵם, רַחֲמֵם, צִדְקָתְךָ תָּמִיד גָּמְלֵם: חֲסִין קָדושׁ בְּרוב טוּבְךָ נַהֵל עֲדָתֶךָ: יָחִיד גֵּאֶה לְעַמְּךָ פְּנֵה זוכְרֵי קְדֻשָּׁתֶךָ: שַׁוְעָתֵנוּ קַבֵּל וּשְׁמַע צַעֲקָתֵנוּ יודֵעַ תַּעֲלוּמות: בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד:
ای خداوند، به قدرت عظمت دست راست خود، بستگان را آزاد کن؛ سرود قوم خود را بپذیر، ما را برافراز، ما را پاک گردان، ای مهیب؛ ای خداوند، ای توانا، آنان را که یگانگی تو را میجویند، مانند مردمک چشم خود حفظ کن؛ آنان را برکت ده، آنان را پاک گردان، بر آنان رحم کن، باشد که عدالت تو همواره به آنان پاداش دهد؛ ای نیرومند و قدوس، با نیکویی فراوان خود، جماعت خود را هدایت کن؛ ای یگانه و متعالی، به سوی قوم خود که قداست تو را به یاد میآورند روی کن؛ تضرع ما را بپذیر و فریاد ما را بشنو، ای دانای رازهای پنهان؛ متبارک باد نام پادشاهی پرجلال او تا ابدالآباد:
ביו"ט אין אומרים את התחינה שלאחר סדר הקרבנות:
در یک عید، تضرع پس از ترتیب قربانیها گفته نمیشود:
רִבּון הָעולָמִים. אַתָּה צִוִּיתָנוּ לְהַקְרִיב קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וְלִהְיות כּהֲנִים בַּעֲבודָתָם וּלְוִיִּם בְּדוּכָנָם וְיִשרָאֵל בְּמַעֲמָדָם. וְעַתָּה בַּעֲונותֵינוּ חָרֵב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ וּבָטֵל הַתָּמִיד. וְאֵין לָנוּ לא כהֵן בַּעֲבודָתו וְלא לֵוִי בְּדוּכָנו וְלא יִשרָאֵל בְּמַעֲמָדו. לָכֵן יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ. ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁיְּהֵא שיחַ שפְתותֵינוּ חָשׁוּב וּמְקֻבָּל וּמְרֻצֶּה לְפָנֶיךָ כְּאִלּוּ הִקְרַבְנוּ קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וְעָמַדְנוּ עַל מַעֲמָדו:
ای سرور جهانها، تو به ما امر کردی که قربانی دائمی را در وقت معین آن تقدیم کنیم، و کاهنان در خدمت خود باشند، و لاویان بر سکوی خود، و اسرائیل در جایگاه خود؛ و اکنون، به سبب گناهان ما، معبد مقدس ویران شده است، و قربانی دائمی متوقف شده است؛ و ما نه کاهنی در خدمتش داریم، نه لاویای بر سکویش، نه اسرائیلی در جایگاهش؛ بنابراین، باشد که اراده تو باشد، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که گفتار لبان ما محسوب، پذیرفته و خوشایند پیش روی تو گردد، چنان که گویی قربانی دائمی را در وقت معین آن تقدیم کرده و در جایگاه آن ایستادهایم:
לר”ח:
برای روش خودش:
וּבְרָאשֵׁי חָדְשֵׁיכֶם תַּקְרִיבוּ עלָה לה', פָּרִים בְּנֵי בָקָר שְׁנַיִם וְאַיִל אֶחָד, כְּבָשים בְּנֵי שָׁנָה שִׁבְעָה תְּמִימִים: וּשְׁלשָׁה עֶשרנִים סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לַפָּר הָאֶחָד, וּשְׁנֵי עֶשרנִים סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לָאַיִל הָאֶחָד: וְעִשּרן עִשּרון סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לַכֶּבֶש הָאֶחָד, עלָה רֵיחַ נִיחחַ אִשֶּׁה לה': וְנִסְכֵּיהֶם, חֲצִי הַהִין יִהְיֶה לַפָּר, וּשְׁלִישִׁת הַהִין לָאַיִל, וּרְבִיעִת הַהִין לַכֶּבֶש יָיִן, זאת עלַת חדֶשׁ בְּחָדְשׁו לְחָדְשֵׁי הַשָּׁנָה: וּשעִיר עִזִּים אֶחָד לְחַטָּאת לה', עַל עלַת הַתָּמִיד יֵעָשה וְנִסְכּו:
و در آغاز ماههای خود، قربانی سوختنی برای خداوند تقدیم کنید: دو گاو نر جوان، یک قوچ، هفت بره نر یکساله بیعیب؛ و سهدهم آرد نرم به عنوان هدیه آردی، آمیخته با روغن، برای هر گاو؛ و دودهم آرد نرم به عنوان هدیه آردی، آمیخته با روغن، برای آن یک قوچ؛ و یکدهم آرد نرم به عنوان هدیه آردی، آمیخته با روغن، برای هر بره؛ قربانی سوختنی، رایحهای خوشایند، قربانی آتشین برای خداوند؛ و هدایای ریختنی آن نیم هین شراب برای یک گاو، ثلث هین برای قوچ، و یکچهارم هین برای هر بره خواهد بود؛ این است قربانی سوختنی هر ماه در طول ماههای سال؛ و یک بز نر برای قربانی گناه برای خداوند، آن افزون بر قربانی سوختنی دائمی و هدیه ریختنی آن تقدیم شود:
אֵיזֶהוּ מְקומָן שֶׁל זְבָחִים. קָדְשֵׁי קָדָשִׁים שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון. פָּר וְשעִיר שֶׁל יום הַכִּפּוּרִים שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן הַזָּיָה עַל בֵּין הַבַּדִּים וְעַל הַפָּרכֶת וְעַל מִזְבַּח הַזָּהָב. מַתָּנָה אַחַת מֵהֶן מְעַכָּבֶת. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד מַעֲרָבִי שֶׁל מִזְבֵּחַ הַחִיצון אִם לא נָתַן לא עִכֵּב:
جایگاه قربانیها کجاست؟ مقدسترین قربانیها، سر بریدنشان در شمال است؛ گاو و بز روز کیپور، سر بریدنشان در شمال است، و جمع کردن خونشان در ظرف خدمت در شمال است، و خونشان نیازمند پاشیدن میان میلهها، بر پرده، و بر مذبح طلایی است؛ یک وانهادن از این پاشیدنها آن را باطل میکند؛ خون باقیمانده را بر پایه غربی مذبح بیرونی میریخت؛ اگر آن را نمیریخت، باطل نمیشد:
פָּרִים הַנִּשרָפִים וּשעִירִים הַנִּשרָפִים. שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן הַזָּיָה עַל הַפָּרכֶת וְעַל מִזְבַּח הַזָּהָב. מַתָּנָה אַחַת מֵהֶן מְעַכָּבֶת. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד מַעֲרָבִי שֶׁל מִזְבֵּחַ הַחִיצון. אִם לא נָתַן לא עִכֵּב. אֵלּוּ וָאֵלּוּ נִשרָפִין בְּבֵית הַדָּשֶׁן:
گاوهایی که سوزانده میشوند و بزهایی که سوزانده میشوند، سر بریدنشان در شمال است، و جمع کردن خونشان در ظرف خدمت در شمال است، و خونشان نیازمند پاشیدن بر پرده و بر مذبح طلایی است؛ یک وانهادن از این پاشیدنها آن را باطل میکند؛ خون باقیمانده را بر پایه غربی مذبح بیرونی میریخت؛ اگر آن را نمیریخت، باطل نمیشد؛ هم اینها و هم آنها در جایگاه خاکستر سوزانده میشوند:
חַטּאת הַצִּבּוּר וְהַיָּחִיד. אֵלּוּ הֵן חַטּאת הַצִּבּוּר. שעִירֵי רָאשֵׁי חֳדָשִׁים וְשֶׁל מועֲדות שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן אַרְבַּע מַתָּנות עַל אַרְבַּע קְרָנות. כֵּיצַד. עָלָה בַכֶּבֶשׁ וּפָנָה לַסּובֵב וּבָא לו לְקֶרֶן דְּרומִית מִזְרָחִית. מִזְרָחִית צְפונִית. צְפונִית מַעֲרָבִית. מַעֲרָבִית דְּרומִית. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד דְּרומִי. וְנֶאֱכָלִין לִפְנִים מִן הַקְּלָעִים. לְזִכְרֵי כְהֻנָּה. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות:
قربانیهای گناه جماعت و فرد، اینها قربانیهای گناه جماعتاند: بزهای روش خودش و عیدها؛ سر بریدنشان در شمال است، و جمع کردن خونشان در ظرف خدمت در شمال است، و خونشان نیازمند چهار پاشیدن بر چهار گوشه است؛ چگونه؟ بر سراشیب بالا رفت و به سوی طاقچه دور تا دور برگشت و به گوشه جنوبشرقی، گوشه شمالشرقی، گوشه شمالغربی، گوشه جنوبغربی آمد؛ خون باقیمانده را بر پایه جنوبی میریخت؛ و آنها درون پردهها به دست کاهنان مرد، با هر آمادهسازی، برای یک روز و یک شب تا نیمهشب خورده میشوند:
הָעולָה קדֶשׁ קָדָשִׁים. שְׁחִיטָתָהּ בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָהּ בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון. וְדָמָהּ טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וּטְעוּנָה הֶפְשֵׁט וְנִתּוּחַ וְכָלִיל לָאִשִּׁים:
قربانی سوختنی مقدسترین است؛ سر بریدنش در شمال است، و جمع کردن خونش در ظرف خدمت در شمال است، و خونش نیازمند دو پاشیدن است که چهار میشود؛ و نیازمند پوست کندن، تکه تکه کردن و سوزاندن کامل است:
זִבְחֵי שַׁלְמֵי צִבּוּר וַאֲשָׁמות. אֵלּוּ הֵן אֲשָׁמות. אֲשַׁם גְּזֵלות. אֲשַׁם מְעִילות. אֲשַׁם שִׁפְחָה חֲרוּפָה. אֲשַׁם נָזִיר. אֲשַׁם מְצרָע. אָשָׁם תָּלוּי. שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין לִפְנִים מִן הַקְּלָעִים. לְזִכְרֵי כְהֻנָּה. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות: הַתּודָה וְאֵיל נָזִיר קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. לְכָל אָדָם. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות: הַמּוּרָם מֵהֶם כַּיּוצֵא בָהֶם. אֶלָּא שֶׁהַמּוּרָם נֶאֱכָל לַכּהֲנִים לִנְשֵׁיהֶם וְלִבְנֵיהֶם וּלְעַבְדֵיהֶם:
قربانیهای سلامتیِ جماعت و قربانیهای جرم، و اینها قربانیهای جرم است: قربانی جرم برای دزدی، قربانی جرم برای سوءاستفاده از چیزهای مقدس، قربانی جرم برای کنیزِ نامزدشده، قربانی جرم نذیره، قربانی جرم جذامی، قربانی جرم مشروط؛ ذبح آنها در سمت شمال است، و جمع کردن خونشان در ظرف خدمت در سمت شمال است، و خون آنها به دو پاشش که چهار است نیاز دارد؛ و آنها در درون پردهها به دست کاهنانِ مرد، با هر گونه آمادهسازی، در طول یک روز و یک شب تا نیمهشب خورده میشوند؛ قربانی شکرگزاری و قوچِ نذیره از قدسهای کمتر است؛ ذبح آنها در هر جای صحن است، و خونشان به دو پاشش که چهار است نیاز دارد؛ و آنها در سراسر شهر به دست هر کس، با هر گونه آمادهسازی، در طول یک روز و یک شب تا نیمهشب خورده میشوند؛ آنچه از آنها جدا میشود همانند خود آنهاست، جز اینکه آنچه جدا شده تنها به دست کاهنان، همسرانشان، فرزندانشان و خادمانشان خورده میشود:
שְׁלָמִים קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. לְכָל אָדָם. בְּכָל מַאֲכָל. לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד: הַמּוּרָם מֵהֶם כַּיּוצֵא בָהֶם. אֶלָּא שֶׁהַמּוּרָם נֶאֱכָל לַכּהֲנִים לִנְשֵׁיהֶם וְלִבְנֵיהֶם וּלְעַבְדֵיהֶם:
قربانیهای سلامتی از قدسهای کمتر است؛ ذبح آنها در هر جای صحن است، و خونشان به دو پاشش که چهار است نیاز دارد؛ و آنها در سراسر شهر به دست هر کس، با هر گونه آمادهسازی، در طول دو روز و یک شب خورده میشوند؛ آنچه از آنها جدا میشود همانند خود آنهاست، جز اینکه آنچه جدا شده تنها به دست کاهنان، همسرانشان، فرزندانشان و خادمانشان خورده میشود:
הַבְּכור וְהַמַּעֲשר וְהַפֶּסַח קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן מַתָּנָה אֶחָת. וּבִלְבָד שֶׁיִּתֵּן כְּנֶגֶד הַיְסוד. שִׁנָּה בַאֲכִילָתָן. הַבְּכור נֶאֱכָל לַכּהֲנִים. וְהַמַּעֲשר לְכָל אָדָם. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. בְּכָל מַאֲכָל. לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד: הַפֶּסַח אֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא בַלַּיְלָה. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא עַד חֲצות. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא לִמְנוּיָיו. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא צָלִי:
نخستزاده، عُشر، و قربانی پسح از قدسهای کمتر است؛ ذبح آنها در هر جای صحن است، و خونشان به یک پاشش نیاز دارد، به شرط آنکه در برابر پایه ریخته شود؛ خوردن آنها متفاوت است: نخستزاده به دست کاهنان خورده میشود، و عُشر به دست هر کس، و آنها در سراسر شهر، با هر گونه آمادهسازی، در طول دو روز و یک شب خورده میشوند؛ قربانی پسح تنها در شب خورده میشود، و تنها تا نیمهشب، و تنها به دست کسانی که برای آن ثبتنام کردهاند، و تنها بریان شده:
רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אומֵר. בִּשְׁלשׁ עֶשרֵה מִדּות הַתּורָה נִדְרֶשֶׁת:
ربی ییشماعل میگوید: تورات با سیزده اصل تفسیر میشود:
א מִקַּל וָחמֶר.
۱) از استنباطِ کهتر و مهتر.
ב וּמִגְּזֵרָה שָׁוָה.
۲) از قیاسِ لفظی.
ג מִבִּנְיַן אָב מִכָּתוּב אֶחָד. וּמִבִּנְיַן אָב מִשְּׁנֵי כְתוּבִים.
۳) از الگویی که از یک آیه به دست میآید، و از الگویی که از دو آیه به دست میآید.
ד מִכְּלָל וּפְרָט.
۴) از حکمی کلی که جزئیِ خاصی در پی آن آید.
ה וּמִפְּרָט וּכְלָל.
۵) از جزئیِ خاصی که حکمی کلی در پی آن آید.
ו כְּלָל וּפְרָט וּכְלָל. אִי אַתָּה דָן אֶלָּא כְּעֵין הַפְּרָט.
۶) حکمی کلی، جزئیِ خاص، و حکمی کلی، تنها میتوانی آنچه را که همانند جزئیِ خاص است استنباط کنی.
ז מִכְּלָל שֶׁהוּא צָרִיךְ לִפְרָט. וּמִפְּרָט שֶׁהוּא צָרִיךְ לִכְלָל.
۷) از حکمی کلی که نیازمند جزئیِ خاص است، و از جزئیِ خاصی که نیازمند حکمی کلی است.
ח כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא מִן הַכְּלָל לְלַמֵּד. לא לְלַמֵּד עַל עַצְמו יָצָא. אֶלָּא לְלַמֵּד עַל הַכְּלָל כֻּלּו יָצָא.
۸) هر چیزی که در یک دستهٔ کلی بود و برگزیده شد تا چیزی را بیاموزد، برگزیده نشد تا تنها دربارهٔ خود بیاموزد، بلکه تا دربارهٔ تمام آن دستهٔ کلی بیاموزد.
ט כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִטְעון טעַן אֶחָד שֶׁהוּא כְעִנְיָנו. יָצָא לְהָקֵל וְלא לְהַחֲמִיר.
۹) هر چیزی که در یک دستهٔ کلی بود و برگزیده شد تا به موضوعی در دستهٔ خودش بپردازد، برگزیده شد تا سبک کند، نه تا سختگیر باشد.
י כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִטְעון טעַן אַחֵר שֶׁלּא כְעִנְיָנו. יָצָא לְהָקֵל וּלְהַחֲמִיר.
۱۰) هر چیزی که در یک دستهٔ کلی بود و برگزیده شد تا به موضوع دیگری که در دستهٔ خودش نیست بپردازد، برگزیده شد تا هم سبک کند و هم سختگیر باشد.
יא כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִדּון בַּדָּבָר הֶחָדָשׁ. אִי אַתָּה יָכול לְהַחֲזִירו לִכְלָלו עַד שֶׁיַּחֲזִירֶנּוּ הַכָּתוּב לִכְלָלו בְּפֵרוּשׁ.
۱۱) هر چیزی که در یک دستهٔ کلی بود و برگزیده شد تا چون موضوعی نو شمرده شود، نمیتوانی آن را به دستهٔ کلیِ خود بازگردانی، مگر آنکه آیه آشکارا آن را به دستهٔ کلیِ خود بازگرداند.
יב דָּבָר הַלָּמֵד מֵעִנְיָנו. וְדָבָר הַלָּמֵד מִסּופו.
۱۲) موضوعی که از سیاق آن به دست میآید، و موضوعی که از فرجام آن به دست میآید.
יג וְכֵן נ"א וְכַאן שְׁנֵי כְתוּבִים הַמַּכְחִישִׁים זֶה אֶת זֶה. עַד שֶׁיָּבוא הַכָּתוּב הַשְּׁלִישִׁי וְיַכְרִיעַ בֵּינֵיהֶם:
۱۳) و همچنین، در اینجا و آنجا، دو آیه که با یکدیگر در تضادند تا آنکه آیهٔ سومی بیاید و میان آنها داوری کند:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. וְתֵן חֶלְקֵנוּ בְּתורָתֶךָ: וְשָׁם נַעֲבָדְךָ בְּיִרְאָה כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיּות:
ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، باشد که ارادهٔ تو این باشد که معبد مقدس بهزودی در روزگار ما بازسازی شود، و سهم ما را در تورات خود به ما عطا کن؛ و آنجا تو را با خشیت چنانکه در روزگار کهن و چنانکه در سالهای پیشین خدمت خواهیم کرد:
יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [אמן]
باشد که نام بزرگ او بزرگ و مقدس گردد؛ [آمین]
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכוֹן וּבְיוֹמֵיכוֹן וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן.
در جهانی که او بنا بر ارادهٔ خود آفرید، و باشد که پادشاهی خود را در زندگانی شما و در روزگار شما، و در زندگانی تمام خاندان اسرائیل، بهزودی و در نزدیکی برقرار سازد، و بگویید آمین.
[אמן, יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא]
[آمین، باشد که نام بزرگ او تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت متبارک باد]
יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא: יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרוֹמַם וְיִתְנַשֵּׂא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. בריך הוא. [אמן]
باشد که نام بزرگ او تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت متبارک باد؛ باشد که متبارک، ستوده، تمجید، متعالی، برافراشته، مفتخر، رفیع و سپاس گفته شود، نامِ قدوس که متبارک است او؛ متبارک است او؛ [آمین]
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
فراتر از همهٔ برکتها و سرودها، ستایشها و تسلیهایی که در جهان گفته میشود؛ و بگویید آمین؛ [آمین]
עַל יִשְׂרָאֵל וְעַל רַבָּנָן. וְעַל תַּלְמִידֵיהוֹן וְעַל כָּל תַּלְמִידֵי תַלְמִידֵיהוֹן. וְעַל כָּל מַאן דְּעָסְקִין בְּאוֹרַיְתָא. דִּי בְאַתְרָא קַדִּישָׁא הָדֵין וְדִי בְכָל אֲתַר וַאֲתַר. יְהֵא לְהוֹן וּלְכוֹן שְׁלָמָא רַבָּא חִנָּא וְחִסְדָּא וְרַחֲמִין וְחַיִּין אֲרִיכִין וּמְזוֹנֵי רְוִיחֵי וּפֻרְקָנָא מִן קֳדָם אֲבוּהוֹן דְּבִשְׁמַיָּא וְאַרְעָא וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
برای اسرائیل و برای ربیها، و برای شاگردانشان، و برای همهٔ شاگردانِ شاگردانشان، و برای همهٔ کسانی که به مطالعهٔ تورات میپردازند، چه در این مکان مقدس و چه در هر مکان دیگر؛ باشد که برای آنها و برای شما صلحِ فراوان، فیض، مهربانی، رحمت، عمر دراز، روزیِ کافی، و رهایی از جانب پدرشان در آسمان و زمین باشد؛ و بگویید آمین؛ [آمین]
יְהֵא שְׁלָמָא רַבָּא מִן שְׁמַיָּא וְחַיִּים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
باشد که صلحِ فراوان از آسمان و زندگی بر ما و بر تمام اسرائیل باشد؛ و بگویید آمین؛ [آمین]
עוֹשֶׂה שָׁלוֹם בִּמְרוֹמָיו הוּא יַעֲשֶׂה שָׁלוֹם עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
او که در بلندیهای خود صلح برقرار میکند، باشد که بر ما و بر تمام اسرائیل صلح برقرار سازد؛ و بگویید آمین؛ [آمین]