שליח ציבור:
پیشنماز:
בָּרְכוּ אֶת ה’ הַמְברָךְ
خداوند را، آن که متبارک است، متبارک خوانید
הקהל:
جماعت:
בָּרוּךְ ה' הַמְברָךְ לְעולָם וָעֶד
متبارک است خداوند، آن که متبارک است، تا ابدالآباد
שליח ציבור:
پیشنماز:
בָּרוּךְ ה' הַמְברָךְ לְעולָם וָעֶד
متبارک است خداوند، آن که متبارک است، تا ابدالآباد
בָּרוּךְ אַתָּה ה', אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם, יוצֵר אור וּבורֵא חשֶׁךְ. עֹשֶׂה שָׁלום וּבורֵא אֶת הַכּל.
متبارک هستی تو، ای خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که روشنایی را میسازد و تاریکی را میآفریند، که صلح را برقرار میکند و همه چیز را میآفریند.
הַמֵּאִיר לָאָרֶץ וְלַדָּרִים עָלֶיהָ בְּרַחֲמִים. וּבְטוּבו מְחַדֵּשׁ בְּכָל יום תָּמִיד מַעֲשֵׂה בְרֵאשִׁית. מָה רַבּוּ מַעֲשיךָ ה'. כֻּלָּם בְּחָכְמָה עָשיתָ. מָלְאָה הָאָרֶץ קִנְיָנֶךָ. הַמֶּלֶךְ הַמְרומָם לְבַדּו מֵאָז. הַמְשֻׁבָּח וְהַמְפאָר וְהַמִּתְנַשּא מִימות עולָם. אֱלהֵי עולָם. בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים רַחֵם עָלֵינוּ. אֲדון עֻזֵּנוּ. צוּר מִשגַּבֵּנוּ. מָגֵן יִשְׁעֵנוּ. מִשגָּב בַּעֲדֵנוּ. אֵל בָּרוּךְ גְּדול דֵּעָה. הֵכִין וּפָעַל זָהֳרֵי חַמָּה. טוב יָצַר כָּבוד לִשְׁמו. מְאורות נָתַן סְבִיבות עֻזּו. פִּנּות צְבָאָיו קְדושִׁים. רומְמֵי שַׁדַּי. תָּמִיד מְסַפְּרִים כְּבוד אֵל וּקְדֻשָּׁתו. תִּתְבָּרַךְ ה' אֱלהֵינוּ עַל שֶׁבַח מַעֲשי יָדֶיךָ. וְעַל מְאורֵי אור שֶׁעָשיתָ. יְפָאֲרוּךָ סֶּלָה.
او که زمین و ساکنان آن را با رحمت روشن میسازد، و در نیکویی خود هر روز پیوسته کار آفرینش را تازه میکند؛ چه بسیارند کارهای تو، ای خداوند؛ همهٔ آنها را با حکمت ساختی؛ زمین از داراییهای تو پر است؛ آن پادشاه، که تنها از ازل متعالی است، ستوده، تمجیدشده و برافراشته از روزهای جاودان؛ ای خدای جهان، در رحمتهای فراوان خود بر ما رحم کن؛ ای سرورِ قوت ما، ای صخرهٔ پناهگاه ما، ای سپرِ نجات ما، ای دژِ ما؛ خدای متبارک، بزرگ در دانش، او درخشش خورشید را آماده کرد و پدید آورد؛ آن نیکو برای نام خود جلال ساخت؛ نیرها را پیرامون قوت خود قرار داد؛ سردارانِ لشکرهای او، قدوسان، که قادر مطلق را تمجید میکنند، پیوسته جلال خدا و قدوسیت او را بازگو میکنند؛ باشد که متبارک باشی، ای خداوند خدای ما، بهخاطر ستایشِ کارِ دستهای تو، و بهخاطر نیرهای نوری که ساختی؛ آنها تو را تمجید خواهند کرد، سلاه.
תִּתְבָּרַךְ צוּרֵנוּ מַלְכֵּנוּ וְגואֲלֵנוּ בּורֵא קְדושִׁים. יִשְׁתַּבַּח שִׁמְךָ לָעַד מַלְכֵּנוּ יוצֵר מְשָׁרְתִים וַאֲשֶׁר מְשָׁרְתָיו כֻּלָּם עומְדִים בְּרוּם עולָם. וּמַשְׁמִיעִים בְּיִרְאָה יַחַד בְּקול. דִּבְרֵי אֱלהִים חַיִּים וּמֶלֶךְ עולָם. כֻּלָּם אֲהוּבִים. כֻּלָּם בְּרוּרִים. כֻּלָּם גִּבּורִים. וְכֻלָּם עושים בְּאֵימָה וּבְיִרְאָה רְצון קונָם. וְכֻלָּם פּותְחִים אֶת פִּיהֶם בִּקְדֻשָּׁה וּבְטָהֳרָה. בְּשִׁירָה וּבְזִמְרָה. וּמְבָרְכִים וּמְשַׁבְּחִים וּמְפָאֲרִים וּמַעֲרִיצִים וּמַקְדִּישִׁים וּמַמְלִיכִים.
باشد که متبارک باشی، ای صخرهٔ ما، ای پادشاه ما، و ای رهانندهٔ ما، ای آفرینندهٔ قدوسان؛ باشد که نام تو تا ابد ستوده شود، ای پادشاه ما، که خادمان را میسازد، و خادمان او همگی در بلندیِ جهان میایستند، و با خشیت با هم کلام خدای زنده و پادشاه جهان را اعلام میکنند؛ همهٔ آنها محبوبند، همهٔ آنها پاکند، همهٔ آنها نیرومندند، و همهٔ آنها با هیبت و خشیت ارادهٔ آفرینندهٔ خود را به جا میآورند؛ و همهٔ آنها دهان خود را با قدوسیت و پاکی، با سرود و آهنگ میگشایند، و متبارک میخوانند، میستایند، تمجید میکنند، تجلیل میکنند، تقدیس میکنند، و پادشاهی را اعلام میکنند.
אֶת שֵׁם הָאֵל הַמֶּלֶךְ הַגָּדול הַגִּבּור וְהַנּורָא. קָדושׁ הוּא. וְכֻלָּם מְקַבְּלִים עֲלֵיהֶם על מַלְכוּת שָׁמַיִם זֶה מִזֶּה. וְנותְנִים בְּאַהֲבָה רְשׁוּת זֶה לָזֶה לְהַקְדִּישׁ לְיוצְרָם בְּנַחַת רוּחַ. בְּשפָה בְרוּרָה וּבִנְעִימָה. קְדֻשָׁה כֻּלָּם כְּאֶחָד. עונִים וְאומְרִים בְּיִרְאָה:
קָדושׁ קָדושׁ קָדושׁ ה' צְבָאות. מְלא כָל הָאָרֶץ כְּבודו
וְהָאופַנִּים וְחַיּות הַקּדֶשׁ בְּרַעַשׁ גָּדול מִתְנַשּאִים לְעֻמַּת שרָפִים. לְעֻמָּתָם מְשַׁבְּחִים וְאומְרִים:
בָּרוּךְ כְּבוד ה’ מִמְּקומו.
نامِ خدا، آن پادشاهِ بزرگ، نیرومند و مهیب را؛ قدوس است او؛ و همهٔ آنها یوغ پادشاهیِ آسمان را یکی از دیگری بر خود میگیرند، و با محبت به یکدیگر اجازه میدهند تا آفرینندهٔ خود را با آرامشِ روح، با گفتاری روشن و شیرین تقدیس کنند؛ همگی چون یک تن قدوسیت را اعلام میکنند، پاسخ میدهند و با خشیت میگویند:
قدوس، قدوس، قدوس است خداوندِ لشکرها؛ تمام زمین از جلال او پر است.
و اوفانیم و موجودات قدوس، با غوغای بزرگ، در برابر سرافیم برمیخیزند؛ در برابر آنها میستایند و میگویند:
متبارک است جلال خداوند از مکان او.
לְאֵל בָּרוּךְ נְעִימות יִתֵּנוּ. לְמֶּלֶךְ אֵל חַי וְקַיָּם זְמִירות יאמֵרוּ וְתִשְׁבָּחות יַשְׁמִיעוּ. כִּי הוּא לְבַדּו פּועֵל גְּבוּרות. עושה חֲדָשׁות. בַּעַל מִלְחָמות. זורֵעַ צְדָקות. מַצְמִיחַ יְשׁוּעות. בּורֵא רְפוּאות. נורָא תְהִלּות. אֲדון הַנִּפְלָאות. הַמְחַדֵּשׁ בְּטוּבו בְּכָל יום תָּמִיד מַעֲשה בְרֵאשִׁית. כָּאָמוּר לְעשה אורִים גְּדלִים. כִּי לְעולָם חַסְדּו. אור חָדָשׁ עַל צִיּון תָּאִיר וְנִזְכֶּה כֻלָּנוּ מְהֵרָה לְאורו. בָּרוּךְ אַתָּה ה', יוצֵר הַמְּאורות.
برای خدای متبارک آهنگهای شیرین تقدیم میکنند؛ برای پادشاه، آن خدای زنده و پایدار، سرودها میگویند و ستایشها به گوش میرسانند؛ زیرا تنها او کارهای جبروت را به انجام میرساند، چیزهای نو میسازد، سرورِ نبردها، عدالت را میکارد، نجات را میرویاند، شفا را میآفریند، مهیب در ستایشها، سرورِ شگفتیها، که در نیکویی خود هر روز پیوسته کار آفرینش را تازه میکند؛ چنانکه گفته شده، برای او که نیرهای بزرگ را میسازد، زیرا که مهربانی او تا ابد پایدار است؛ نوری نو بر صهیون بتابان، و باشد که همهٔ ما بهزودی شایستهٔ نور آن گردیم؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، آفرینندهٔ نیرها.
אַהֲבָה רַבָּה אֲהַבְתָּנוּ, ה' אֱלהֵינוּ. חֶמְלָה גְּדולָה וִיתֵרָה חָמַלְתָּ עָלֵינוּ: אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ. בַּעֲבוּר אֲבותֵינוּ שֶׁבָּטְחוּ בְךָ. וַתְּלַמְּדֵם חֻקֵּי חַיִּים כֵּן תְּחָנֵּנוּ וּתְלַמְּדֵנוּ: אָבִינוּ הָאָב הָרַחֲמָן. הַמְרַחֵם. רַחֵם עָלֵינוּ. וְתֵן בְּלִבֵּנוּ לְהָבִין וּלְהַשכִּיל. לִשְׁמעַ. לִלְמד וּלְלַמֵּד. לִשְׁמר וְלַעֲשות וּלְקַיֵּם אֶת כָּל דִּבְרֵי תַלְמוּד תּורָתֶךָ בְּאַהֲבָה: וְהָאֵר עֵינֵינוּ בְּתורָתֶךָ. וְדַבֵּק לִבֵּנוּ בְּמִצְותֶיךָ. וְיַחֵד לְבָבֵנוּ לְאַהֲבָה וּלְיִרְאָה אֶת שְׁמֶךָ. וְלא נֵבושׁ לְעולָם וָעֶד: כִּי בְשֵׁם קָדְשְׁךָ הַגָּדול וְהַנּורָא בָּטָחְנוּ. נָגִילָה וְנִשמְחָה בִּישׁוּעָתֶךָ: וַהֲבִיאֵנוּ לְשָׁלום מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. וְתולִיכֵנוּ קומְמִיּוּת לְאַרְצֵנוּ: כִּי אֵל פּועֵל יְשׁוּעות אָתָּה. וּבָנוּ בָחַרְתָּ מִכָּל עַם וְלָשׁון. וְקֵרַבְתָּנוּ לְשִׁמְךָ הַגָּדול סֶלָה בֶּאֱמֶת: לְהודות לְךָ וּלְיַחֶדְךָ בְּאַהֲבָה: בָּרוּךְ אַתָּה ה', הַבּוחֵר בְּעַמּו יִשרָאֵל בְּאַהֲבָה:
با محبت فراوان ما را دوست داشتی، ای خداوند خدای ما؛ با شفقت بزرگ و بیاندازه بر ما شفقت کردی؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، بهخاطر پدران ما که به تو توکل کردند، و تو فرایض زندگی را به آنها آموختی، همچنان بر ما فیض کن و به ما بیاموز؛ ای پدر ما، ای پدر مهربان، ای آن رحیم، بر ما رحم کن، و در دلهای ما فهم و بصیرت بنه، تا بشنویم، بیاموزیم و تعلیم دهیم، نگاه داریم، به جا آوریم، و همهٔ کلامِ مطالعهٔ تورات تو را با محبت به انجام رسانیم؛ و چشمان ما را در تورات خود روشن کن، و دلهای ما را به فرمانهای خود بپیوند، و دلهای ما را یگانه ساز تا نام تو را دوست بداریم و از آن بترسیم، و باشد که هرگز تا ابدالآباد شرمنده نشویم؛ زیرا به نام بزرگ و مهیب و مقدس تو توکل کردهایم؛ در نجات تو شادی و وجد خواهیم کرد؛ و ما را در صلح از چهار گوشهٔ زمین درآور، و ما را با سرافرازی به سرزمینمان هدایت کن؛ زیرا تو خدایی هستی که نجاتها میکند، و تو ما را از هر قوم و زبانی برگزیدی، و ما را به نام بزرگ خود نزدیک ساختی، سلاه، در راستی، تا تو را سپاس گوییم و یگانگیِ تو را با محبت اعلام کنیم؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، که قوم خود اسرائیل را با محبت برمیگزیند:
יחיד אומר:
فرد به تنهایی میگوید:
אֵל מֶלֶךְ נֶאֱמָן:
خدا، پادشاه امین:
שְׁמַע יִשרָאֵל ה' אֱלהֵינוּ ה' אֶחָד:
بشنو، ای اسرائیل، خداوند خدای ماست، خداوند یگانه است:
בלחש:
در نجوا:
בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד:
متبارک باد نام ملکوت پرشکوه او تا ابدالآباد:
וְאָהַבְתָּ אֵת ה' אֱלהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאדֶךָ: וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוְּךָ הַיּום עַל לְבָבֶךָ: וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ:
و خداوند خدای خود را با تمام دل خود و با تمام جان خود و با تمام توان خود دوست بدار؛ و این سخنانی که من امروز به تو امر میکنم بر دل تو باشد؛ و آنها را به کوشش به فرزندانت بیاموز و هنگامی که در خانهات مینشینی و هنگامی که در راه میروی و هنگامی که میخوابی و هنگامی که برمیخیزی از آنها سخن بگو؛ و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و همچون پیشانیبند میان چشمانت باشند؛ و آنها را بر چارچوب درهای خانهات و بر دروازههایت بنویس:
וְהָיָה אִם שָׁמעַ תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְותַי אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּום לְאַהֲבָה אֶת ה' אֱלהֵיכֶם וּלְעָבְדו בְּכָל לְבַבְכֶם וּבְכָל נַפְשְׁכֶם: וְנָתַתִּי מְטַר אַרְצְכֶם בְּעִתּו יורֶה וּמַלְקושׁ וְאָסַפְתָּ דְגָנֶךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ: וְנָתַתִּי עֵשב בְּשדְךָ לִבְהֶמְתֶּךָ וְאָכַלְתָּ וְשבָעְתָּ: הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן יִפְתֶּה לְבַבְכֶם וְסַרְתֶּם וַעֲבַדְתֶּם אֱלהִים אֲחֵרִים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶם לָהֶם: וְחָרָה אַף ה' בָּכֶם וְעָצַר אֶת הַשָּׁמַיִם וְלא יִהְיֶה מָטָר וְהָאֲדָמָה לא תִתֵּן אֶת יְבוּלָהּ וַאֲבַדְתֶּם מְהֵרָה מֵעַל הָאָרֶץ הַטּבָה אֲשֶׁר ה' נתֵן לָכֶם: וְשמְתֶּם אֶת דְּבָרַי אֵלֶּה עַל לְבַבְכֶם וְעַל נַפְשְׁכֶם וּקְשַׁרְתֶּם אתָם לְאות עַל יֶדְכֶם וְהָיוּ לְטוטָפת בֵּין עֵינֵיכֶם: וְלִמַּדְתֶּם אתָם אֶת בְּנֵיכֶם לְדַבֵּר בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזוּזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: לְמַעַן יִרְבּוּ יְמֵיכֶם וִימֵי בְנֵיכֶם עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם כִּימֵי הַשָּׁמַיִם עַל הָאָרֶץ:
و چنین خواهد بود، اگر فرمانهای مرا که امروز به تو امر میکنم به کوشش بشنوی، تا خداوند خدای خود را دوست بداری و او را با تمام دل خود و با تمام جان خود خدمت کنی؛ آنگاه باران زمین تو را در فصلش خواهم داد، باران زودرس و باران دیررس را، و غله و شراب و روغن خود را گرد خواهی آورد؛ و در صحرای تو برای چارپایانت علف خواهم داد، و خواهی خورد و سیر خواهی شد؛ آگاه باش مبادا که دلت فریب خورد، و روی برگردانی و خدایان دیگر را خدمت کنی و آنها را سجده نمایی؛ آنگاه خشم خداوند بر تو افروخته خواهد شد، و آسمان را باز خواهد داشت تا بارانی نباشد، و زمین محصول خود را نخواهد داد، و به زودی از آن زمین نیکویی که خداوند به تو میدهد نابود خواهی شد؛ پس این سخنان مرا بر دل خود و بر جان خود بنه، و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و همچون پیشانیبند میان چشمانت باشند؛ و آنها را به فرزندانت بیاموز، تا هنگامی که در خانهات مینشینی و هنگامی که در راه میروی و هنگامی که میخوابی و هنگامی که برمیخیزی از آنها سخن بگویی؛ و آنها را بر چارچوب درهای خانهات و بر دروازههایت بنویس؛ تا روزهای تو و روزهای فرزندانت بر آن زمینی که خداوند به پدرانت سوگند یاد کرد که به ایشان بدهد فزونی یابد، همچون روزهای آسمان بر فراز زمین:
וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: דַּבֵּר אֶל בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם וְעָשוּ לָהֶם צִיצִת עַל כַּנְפֵי בִגְדֵיהֶם לְדרתָם וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: וְהָיָה לָכֶם לְצִיצִת וּרְאִיתֶם אתו וּזְכַרְתֶּם אֶת כָּל מִצְות ה' וַעֲשיתֶם אתָם וְלא תָתוּרוּ אַחֲרֵי לְבַבְכֶם וְאַחֲרֵי עֵינֵיכֶם אֲשֶׁר אַתֶּם זנִים אַחֲרֵיהֶם: לְמַעַן תִּזְכְּרוּ וַעֲשיתֶם אֶת כָּל מִצְותָי וִהְיִיתֶם קְדשִׁים לֵאלהֵיכֶם: אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם אֲשֶׁר הוצֵאתִי אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם לִהְיות לָכֶם לֵאלהִים אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם. אֱמֶת:
و خداوند به موسی سخن گفت و فرمود: به فرزندان اسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو که برای خود بر گوشههای جامههاشان نسلاندرنسل رشتهها بسازند، و بر رشته هر گوشه نخی از لاجورد بگذارند؛ و این برای شما رشتهای خواهد بود، تا بر آن بنگرید و همه فرمانهای خداوند را به یاد آورید و آنها را به جا آورید، و در پی دل خود و در پی چشمان خود که در پیشان به گمراهی میروید نروید؛ تا همه فرمانهای مرا به یاد آورید و به جا آورید و برای خدای خود مقدس باشید؛ من خداوند خدای شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم؛ من خداوند خدای شما هستم؛ راست است:
הש"ץ חוזר ואומר:
پیشنماز تکرار میکند و میگوید:
ה’ אֱלהֵיכֶם אֱמֶת:
خداوند خدای شما، راستین است:
וְיַצִּיב וְנָכון וְקַיָּם וְיָשָׁר וְנֶאֱמָן וְאָהוּב וְחָבִיב וְנֶחְמָד וְנָעִים וְנורָא וְאַדִּיר וּמְתֻקָּן וּמְקֻבָּל וְטוב וְיָפֶה הַדָּבָר הַזֶּה עָלֵינוּ לְעולָם וָעֶד: אֱמֶת. אֱלהֵי עולָם מַלְכֵּנוּ. צוּר יַעֲקב מָגֵן יִשְׁעֵנוּ. לְדר וָדר הוּא קַיָּם וּשְׁמו קַיָּם. וְכִסְאו נָכון. וּמַלְכוּתו וֶאֱמוּנָתו לָעַד קַיֶּמֶת: וּדְבָרָיו חָיִים וְקַיָּמִים. נֶאֱמָנִים וְנֶחֱמָדִים לָעַד וּלְעולְמֵי עולָמִים. ינשק הציצית ויניחם מידיו עַל אֲבותֵינוּ וְעָלֵינוּ. עַל בָּנֵינוּ וְעַל דּורותֵינוּ. וְעַל כָּל דּורות זֶרַע יִשרָאֵל עֲבָדֶיךָ:
و استوار، درست، پایدار، راست، وفادار، محبوب، گرامی، دلپذیر، خوش، مهیب، نیرومند، منظم، پذیرفته، نیکو و زیباست این کلام برای ما تا ابدالآباد؛ راستین؛ خدای جهان، پادشاه ما، صخرهٔ یعقوب، سپرِ نجات ما؛ زیرا نسل به نسل پایدار است، و نام او پایدار است، و تخت او برقرار است، و پادشاهی و وفاداری او تا ابد پایدار است؛ و کلام او زنده و پایدار است، وفادار و دلپذیر تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت؛ [او صیصیت را میبوسد و از دستان خود رها میکند] برای پدران ما و برای ما، برای فرزندان ما و برای نسلهای ما، و برای همهٔ نسلهای نسلِ اسرائیلِ بندگان تو:
עַל הָרִאשׁונִים וְעַל הָאַחֲרונִים. דָּבָר טוב וְקַיָּם לְעולָם וָעֶד. אֱמֶת וֶאֱמוּנָה. חק וְלא יַעֲבר. אֱמֶת. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. מַלְכֵּנוּ מֶלֶךְ אֲבותֵינוּ. גּואֲלֵנוּ גּואֵל אֲבותֵינוּ. יוצְרֵנוּ צוּר יְשׁוּעָתֵנוּ. פּודֵנוּ וּמַצִּילֵנוּ מֵעולָם שְׁמֶךָ. אֵין אֱלהִים זוּלָתֶךָ:
برای نخستین و برای واپسین، کلامی نیکو و پایدار تا ابدالآباد؛ راستین و وفادار، فریضهای که در نخواهد گذشت؛ راستین؛ که تو خداوند خدای ما و خدای پدران ما هستی، پادشاه ما، پادشاه پدران ما، رهانندهٔ ما، رهانندهٔ پدران ما، سازندهٔ ما، صخرهٔ نجات ما، نجاتدهنده و رهاییبخش ما؛ از ازل نام توست؛ هیچ خدایی جز تو نیست:
עֶזְרַת אֲבותֵינוּ אַתָּה הוּא מֵעולָם. מָגֵן וּמושִׁיעַ לִבְנֵיהֶם אַחֲרֵיהֶם בְּכָל דּור וָדור. בְּרוּם עולָם מושָׁבֶךָ. וּמִשְׁפָּטֶיךָ וְצִדְקָתְךָ עַד אַפְסֵי אָרֶץ: אַשְׁרֵי אִישׁ שֶׁיִּשְׁמַע לְמִצְותֶיךָ וְתורָתְךָ וּדְבָרְךָ יָשים עַל לִבּו: אֱמֶת. אַתָּה הוּא אָדון לְעַמֶּךָ. וּמֶלֶךְ גִּבּור לָרִיב רִיבָם: אֱמֶת. אַתָּה הוּא רִאשׁון וְאַתָּה הוּא אַחֲרון. וּמִבַּלְעָדֶיךָ אֵין לָנוּ מֶלֶךְ גּואֵל וּמושִׁיעַ: מִמִּצְרַיִם גְּאַלְתָּנוּ ה' אֱלהֵינוּ. וּמִבֵּית עֲבָדִים פְּדִיתָנוּ. כָּל בְּכורֵיהֶם הָרָגְתָּ. וּבְכורְךָ גָּאָלְתָּ. וְיַם סוּף בָּקַעְתָּ. וְזֵדִים טִבַּעְתָּ. וִידִידִים הֶעֱבַרְתָּ. וַיְכַסּוּ מַיִם צָרֵיהֶם. אֶחָד מֵהֶם לא נותָר: עַל זאת שִׁבְּחוּ אֲהוּבִים וְרומְמוּ אֵל. וְנָתְנוּ יְדִידִים זְמִירות שִׁירות וְתִשְׁבָּחות. בְּרָכות וְהודָאות לְמֶּלֶךְ אֵל חַי וְקַיָּם: רָם וְנִשּא. גָּדול וְנורָא. מַשְׁפִּיל גֵּאִים. וּמַגְבִּיהַּ שְׁפָלִים. מוצִיא אֲסִירִים. וּפודֶה עֲנָוִים. וְעוזֵר דַּלִּים. וְעונֶה לְעַמּו בְּעֵת שַׁוְּעָם אֵלָיו:
تو از ازل یاور پدران ما بودهای، سپر و نجاتدهنده برای فرزندانشان پس از آنها در هر نسل؛ در بلندیِ جهان مسکن توست، و داوریها و عدالت تو تا کرانهای زمین میرسد؛ خوشا به حال کسی که به فرمانهای تو گوش فرا میدهد و تورات تو و کلام تو را بر دل خود مینهد؛ راستین؛ تو سرورِ قوم خود هستی، و پادشاهی نیرومند تا از حق آنها دفاع کنی؛ راستین؛ تو نخستینی و تو واپسینی، و جز تو ما را پادشاه، رهاننده یا نجاتدهندهای نیست؛ از مصر ما را فدیه دادی، ای خداوند خدای ما، و از خانهٔ بردگی ما را رهانیدی؛ همهٔ نخستزادگان آنها را کشتی، و نخستزادهٔ خود را فدیه دادی؛ و دریای سرخ را شکافتی، و متکبران را غرق کردی، و محبوبان را عبور دادی؛ و آبها دشمنانشان را پوشانید؛ از آنها یکی نیز باقی نماند؛ بهخاطر این محبوبان خدا را ستودند و بلند خواندند، و گرامیان سرودها، آوازها، ستایشها، برکتها و شکرگزاریها به پادشاه، آن خدای زنده و پایدار تقدیم کردند؛ متعالی و برافراشته، بزرگ و مهیب، که متکبران را خوار میسازد و فروتنان را برمیافرازد، اسیران را آزاد میکند، فروتنان را فدیه میدهد، به بینوایان یاری میرساند، و به قوم خود هنگامی که نزد او فریاد برمیآورند پاسخ میدهد:
תְּהִלּות לְאֵל עֶלְיון. בָּרוּךְ הוּא וּמְברָךְ. משֶׁה וּבְנֵי יִשרָאֵל לְךָ עָנוּ שִׁירָה בְּשמְחָה רַבָּה. וְאָמְרוּ כֻלָּם:
מִי כָמכָה בָּאֵלִים ה'. מִי כָּמכָה נֶאְדָּר בַּקּדֶשׁ. נורָא תְהִלּת. עשה פֶלֶא:
שִׁירָה חֲדָשָׁה שִׁבְּחוּ גְאוּלִים לְשִׁמְךָ עַל שפַת הַיָּם. יַחַד כֻּלָּם הודוּ וְהִמְלִיכוּ וְאְָמְרוּ:
ה' יִמְלךְ לְעולָם וָעֶד:
ستایش به خدای متعال؛ متبارک است او و متبارک؛ موسی و فرزندان اسرائیل با شادی بزرگ تو را با سرود پاسخ دادند، و همگی گفتند:
کیست چون تو در میان خدایان، ای خداوند؛ کیست چون تو، باشکوه در قدوسیت، مهیب در ستایشها، کنندهٔ شگفتیها:
سرودی نو، فدیهشدگان نام تو را در کنار دریا ستودند؛ همگی با هم سپاس گفتند و پادشاهیِ تو را اعلام کردند و گفتند:
خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد:
צוּר יִשרָאֵל. קוּמָה בְּעֶזְרַת יִשרָאֵל. וּפְדֵה כִנְאֻמֶךָ יְהוּדָה וְיִשרָאֵל. גּאֲלֵנוּ ה' צְבָאות שְׁמו קְדושׁ יִשרָאֵל: בָּרוּךְ אַתָּה ה', גָּאַל יִשרָאֵל:
ای صخرهٔ اسرائیل، برای یاری اسرائیل برخیز، و فدیه ده، چنانکه گفتهای، یهودا و اسرائیل را؛ رهانندهٔ ما، خداوندِ لشکرها نام اوست، آن قدوسِ اسرائیل؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، رهانندهٔ اسرائیل: