בְּצֵאת יִשְׂרָאֵל מִמִּצְרָיִם בֵּית יַעֲקֹב מֵעַם לֹעֵז:
هنگامی که اسرائیل از مصر بیرون آمد، خاندان یعقوب از میان قومی بیگانه زبان،
הָיְתָה יְהוּדָה לְקָדְשׁוֹ יִשְׂרָאֵל מַמְשְׁלוֹתָיו:
یهودا قوم مقدس او شد و اسرائیل قلمرو فرمانروایی او.
הַיָּם רָאָה וַיָּנֹס הַיַּרְדֵּן יִסֹּב לְאָחוֹר:
دریا دید و گریخت؛ رود اردن به پشت بازگشت.
הֶהָרִים רָקְדוּ כְאֵילִים גְּבָעוֹת כִּבְנֵי צֹאן:
کوه ها چون قوچ ها رقصیدند، تپه ها چون بره ها.
מַה לְּךָ הַיָּם כִּי תָנוּס הַיַּרְדֵּן תִּסֹּב לְאָחוֹר:
ای دریا، تو را چه شده است که می گریزی؟ ای اردن، که به پشت بازمی گردی؟
הֶהָרִים תִּרְקְדוּ כְאֵילִים גְּבָעוֹת כִּבְנֵי צֹאן:
ای کوه ها، که چون قوچ ها می رقصید؛ ای تپه ها، که چون بره ها؟
מִלִּפְנֵי אָדוֹן חוּלִי אָרֶץ מִלִּפְנֵי אֱלוֹהַּ יַעֲקֹב:
از حضور سرور، که زمین را آفرید، از حضور خدای یعقوب،
הַהֹפְכִי הַצּוּר אֲגַם מָיִם חַלָּמִישׁ לְמַעְיְנוֹ מָיִם:
که صخره را به برکه آب و سنگ خارا را به چشمه آب بدل می کند.