שִׁיר הַמַּעֲלוֹת אֶל יְהוָה בַּצָּרָתָה לִּי קָרָאתִי וַיַּעֲנֵנִי:
سرود درجات. در تنگی خود خداوند را خواندم، و او مرا اجابت کرد.
יְהוָה הַצִּילָה נַפְשִׁי מִשְּׂפַת שֶׁקֶר מִלָּשׁוֹן רְמִיָּה:
ای خداوند، جان مرا از لبهای دروغگو و از زبان حیلهگر نجات ده.
מַה יִּתֵּן לְךָ וּמַה יֹּסִיף לָךְ לָשׁוֹן רְמִיָּה:
ای زبان حیلهگر، او به تو چه میدهد، و بر تو چه میافزاید؟
חִצֵּי גִבּוֹר שְׁנוּנִים עִם גַּחֲלֵי רְתָמִים:
تیرهای تیز مرد جنگاور با اخگرهای درختان جارو.
אוֹיָה לִי כִּי גַרְתִּי מֶשֶׁךְ שָׁכַנְתִּי עִם אָהֳלֵי קֵדָר:
وای بر من که در ماشک غریب شدم؛ در میان خیمههای قیدار ساکن گشتم.
רַבַּת שָׁכְנָה לָּהּ נַפְשִׁי עִם שׂוֹנֵא שָׁלוֹם:
زمانی دراز، جان من با دشمنان آرامش ساکن بود.
אֲנִי שָׁלוֹם וְכִי אֲדַבֵּר הֵמָּה לַמִּלְחָמָה:
من اهل آرامشم، اما چون سخن میگویم، آنان آهنگ جنگ دارند.