שִׁיר הַמַּעֲלוֹת מִמַּעֲמַקִּים קְרָאתִיךָ יְהוָה:
سرود درجات. از اعماق تو را خواندم، ای خداوند.
אֲדֹנָי שִׁמְעָה בְקוֹלִי תִּהְיֶינָה אָזְנֶיךָ קַשֻּׁבוֹת לְקוֹל תַּחֲנוּנָי:
ای خداوند، آواز مرا بشنو؛ باشد که گوشهای تو به آواز تضرع من شنوا باشد.
אִם עֲוֹנוֹת תִּשְׁמָר יָהּ אֲדֹנָי מִי יַעֲמֹד:
ای خدا، اگر تو گناهان را در نظر گیری، ای خداوند، کیست که بایستد؟
כִּי עִמְּךָ הַסְּלִיחָה לְמַעַן תִּוָּרֵא:
زیرا آمرزش نزد توست، تا از تو ترسیده شود.
קִוִּיתִי יְהוָה קִוְּתָה נַפְשִׁי וְלִדְבָרוֹ הוֹחָלְתִּי:
امید بستم، ای خداوند؛ آری، جان من امید بست، و من منتظر کلام او هستم.
נַפְשִׁי לַאדֹנָי מִשֹּׁמְרִים לַבֹּקֶר שֹׁמְרִים לַבֹּקֶר:
جان من به سوی خداوند است، بیش از منتظران صبح، منتظران صبح.
יַחֵל יִשְׂרָאֵל אֶל יְהוָה כִּי עִם יְהוָה הַחֶסֶד וְהַרְבֵּה עִמּוֹ פְדוּת:
ای اسرائیل، به خداوند امید ببند، زیرا مهربانی نزد خداوند است و رهایی بسیار نزد اوست.
וְהוּא יִפְדֶּה אֶת יִשְׂרָאֵל מִכֹּל עֲוֹנֹתָיו:
و او اسرائیل را از همهٔ گناهانش رهایی خواهد داد.