تهیلیم

132

שִׁיר הַמַּעֲלוֹת זְכוֹר יְהוָה לְדָוִד אֵת כָּל עֻנּוֹתוֹ:

سرود درجات. ای خداوند، داوود را به یاد آور، با همهٔ مصیبتش.

אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַיהוָה נָדַר לַאֲבִיר יַעֲקֹב:

که برای خداوند سوگند خورد، و برای قادرِ یعقوب نذر کرد:

אִם אָבֹא בְּאֹהֶל בֵּיתִי אִם אֶעֱלֶה עַל עֶרֶשׂ יְצוּעָי:

که به خیمهٔ خانهٔ خود داخل نخواهم شد، و بر بستری که برایم گسترده شده برنخواهم آمد.

אִם אֶתֵּן שְׁנַת לְעֵינָי לְעַפְעַפַּי תְּנוּמָה:

خواب به چشمانم نخواهم داد و نه پینکی به پلکهایم،

עַד אֶמְצָא מָקוֹם לַיהוָה מִשְׁכָּנוֹת לַאֲבִיר יַעֲקֹב:

تا مکانی برای خداوند بیابم، مسکنهایی برای قادرِ یعقوب.

הִנֵּה שְׁמַעֲנוּהָ בְאֶפְרָתָה מְצָאנוּהָ בִּשְׂדֵי יָעַר:

اینک، در افراته آن را شنیدیم؛ در دشتهای جنگل آن را یافتیم.

נָבוֹאָה לְמִשְׁכְּנוֹתָיו נִשְׁתַּחֲוֶה לַהֲדֹם רַגְלָיו:

به مسکنهای او بیاییم؛ نزد کرسی پاهای او سجده کنیم.

קוּמָה יְהוָה לִמְנוּחָתֶךָ אַתָּה וַאֲרוֹן עֻזֶּךָ:

برخیز، ای خداوند، به سوی آرامگاه خود، تو و تابوت قوت تو.

כֹּהֲנֶיךָ יִלְבְּשׁוּ צֶדֶק וַחֲסִידֶיךָ יְרַנֵּנוּ:

باشد که کاهنانت به عدالت ملبس شوند، و پارسایانت سرود ستایش بخوانند.

בַּעֲבוּר דָּוִד עַבְדֶּךָ אַל תָּשֵׁב פְּנֵי מְשִׁיחֶךָ:

به خاطر بندهٔ خود داوود، روی مسیح خود را برمگردان.

נִשְׁבַּע יְהוָה לְדָוִד אֱמֶת לֹא יָשׁוּב מִמֶּנָּה מִפְּרִי בִטְנְךָ אָשִׁית לְכִסֵּא לָךְ:

خداوند برای داوود به راستی سوگند خورد که از آن هرگز بازنخواهد گشت: «از ثمرهٔ تن تو بر تخت تو خواهم نشاند.

אִם יִשְׁמְרוּ בָנֶיךָ בְּרִיתִי וְעֵדֹתִי זוֹ אֲלַמְּדֵם גַּם בְּנֵיהֶם עֲדֵי עַד יֵשְׁבוּ לְכִסֵּא לָךְ:

اگر پسرانت عهد مرا و این شهادت مرا که به ایشان میآموزم نگاه دارند، پسران ایشان نیز تا به ابد بر تخت تو خواهند نشست.»

כִּי בָחַר יְהוָה בְּצִיּוֹן אִוָּהּ לְמוֹשָׁב לוֹ:

زیرا خداوند صهیون را برگزیده است؛ آن را برای مسکن خود خواسته است.

זֹאת מְנוּחָתִי עֲדֵי עַד פֹּה אֵשֵׁב כִּי אִוִּתִיהָ:

این است آرامگاه من تا به ابد؛ اینجا ساکن خواهم شد، زیرا آن را خواستهام.

צֵידָהּ בָּרֵךְ אֲבָרֵךְ אֶבְיוֹנֶיהָ אַשְׂבִּיעַ לָחֶם:

آذوقهٔ آن را برکت خواهم داد؛ نیازمندانش را با نان سیر خواهم ساخت.

וְכֹהֲנֶיהָ אַלְבִּישׁ יֶשַׁע וַחֲסִידֶיהָ רַנֵּן יְרַנֵּנוּ:

و کاهنانش را به نجات ملبس خواهم ساخت، و پارسایانش سرود ستایش خواهند خواند.

שָׁם אַצְמִיחַ קֶרֶן לְדָוִד עָרַכְתִּי נֵר לִמְשִׁיחִי:

آنجا شاخ داوود را خواهم رویانید؛ برای مسیح خود چراغی برافروختهام.

אוֹיְבָיו אַלְבִּישׁ בֹּשֶׁת וְעָלָיו יָצִיץ נִזְרוֹ:

دشمنانش را به شرمساری ملبس خواهم ساخت، و تاج بر سرش خواهد درخشید.