לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سالار سرایندگان، مزموری از داوود.
חַלְּצֵנִי יְהוָה מֵאָדָם רָע מֵאִישׁ חֲמָסִים תִּנְצְרֵנִי:
ای خداوند، مرا از مرد بدکار رهایی ده؛ از مرد ستمگر مرا نگاه دار.
אֲשֶׁר חָשְׁבוּ רָעוֹת בְּלֵב כָּל יוֹם יָגוּרוּ מִלְחָמוֹת:
آنان که در دل خود بدیها اندیشیدند؛ هر روز برای جنگ گرد میآیند.
שָׁנֲנוּ לְשׁוֹנָם כְּמוֹ נָחָשׁ חֲמַת עַכְשׁוּב תַּחַת שְׂפָתֵימוֹ סֶלָה:
زبان خود را چون مار تیز کردند؛ زهر افعی تا به ابد زیر لبهای ایشان است.
שָׁמְרֵנִי יְהוָה מִידֵי רָשָׁע מֵאִישׁ חֲמָסִים תִּנְצְרֵנִי אֲשֶׁר חָשְׁבוּ לִדְחוֹת פְּעָמָי:
ای خداوند، مرا از دست مرد شریر نگاه دار؛ از مرد ستمگر مرا حفظ کن، آنان که قصد کردند گامهای مرا بلغزانند.
טָמְנוּ גֵאִים פַּח לִי וַחֲבָלִים פָּרְשׂוּ רֶשֶׁת לְיַד מַעְגָּל מֹקְשִׁים שָׁתוּ לִי סֶלָה:
متکبران دامی برای من پنهان کردند، و [با] ریسمانها در کنار راه تور گستردند؛ پیوسته برای من دامها نهادند.
אָמַרְתִּי לַיהוָה אֵלִי אָתָּה הַאֲזִינָה יְהוָה קוֹל תַּחֲנוּנָי:
به خداوند گفتم: «تو خدای من هستی.» ای خداوند، به آواز التماسهای من گوش فرا ده.
יְהוִֹה אֲדֹנָי עֹז יְשׁוּעָתִי סַכֹּתָה לְרֹאשִׁי בְּיוֹם נָשֶׁק:
ای یهوه خداوند، قوت نجات من؛ تو در روز نبرد سر مرا میپوشانی.
אַל תִּתֵּן יְהוָה מַאֲוַיֵּי רָשָׁע זְמָמוֹ אַל תָּפֵק יָרוּמוּ סֶלָה:
ای خداوند، آرزوهای شریر را برآورده مساز؛ مگذار اندیشهاش کامیاب شود، زیرا پیوسته متکبرند.
רֹאשׁ מְסִבָּי עֲמַל שְׂפָתֵימוֹ (יכסומו) יְכַסֵּמוֹ:
سرانِ آنان که مرا احاطه کردهاند، باشد که دروغ لبهایشان آنان را بپوشاند.
(ימיטו) יִמּוֹטוּ עֲלֵיהֶם גֶּחָלִים בָּאֵשׁ יַפִּלֵם בְּמַהֲמֹרוֹת בַּל יָקוּמוּ:
بگذار اخگرهای آتشین بر آنان فرود آید؛ آنها را در آتش و در پرتگاهها افکند تا برنخیزند.
אִישׁ לָשׁוֹן בַּל יִכּוֹן בָּאָרֶץ אִישׁ חָמָס רָע יְצוּדֶנּוּ לְמַדְחֵפֹת:
بدگو بر زمین استوار نخواهد شد؛ مرد ستمگر را، شر با ضربههای پیاپی او را شکار خواهد کرد.
(ידעת) יָדַעְתִּי כִּי יַעֲשֶׂה יְהוָה דִּין עָנִי מִשְׁפַּט אֶבְיֹנִים:
میدانم که خداوند داد مرد مسکین و دعوای نیازمندان را خواهد گرفت.
אַךְ צַדִּיקִים יוֹדוּ לִשְׁמֶךָ יֵשְׁבוּ יְשָׁרִים אֶת פָּנֶיךָ:
بیگمان عادلان نام تو را سپاس خواهند گفت؛ راستان به حضور تو خواهند نشست.