לְדָוִד אַל תִּתְחַר בַּמְּרֵעִים אַל תְּקַנֵּא בְּעֹשֵׂי עַוְלָה:
از داوود. با بدکاران رقابت مکن؛ بر آنانی که بیعدالتی میکنند حسد مبر.
כִּי כֶחָצִיר מְהֵרָה יִמָּלוּ וּכְיֶרֶק דֶּשֶׁא יִבּוֹלוּן:
زیرا همچون علف به زودی بریده خواهند شد و همچون سبزه تَر پژمرده میگردند.
בְּטַח בַּיהוָה וַעֲשֵׂה טוֹב שְׁכָן אֶרֶץ וּרְעֵה אֱמוּנָה:
بر خداوند توکل کن و نیکویی به جا آور؛ در زمین ساکن شو و از امانت پرورده شو.
וְהִתְעַנַּג עַל יְהוָה וְיִתֶּן לְךָ מִשְׁאֲלֹת לִבֶּךָ:
آنگاه در خداوند لذت خواهی برد، و او آنچه را دلت میخواهد به تو خواهد داد.
גּוֹל עַל יְהוָה דַּרְכֶּךָ וּבְטַח עָלָיו וְהוּא יַעֲשֶׂה:
راه خود را به خداوند بسپار، و بر او توکل کن و او عمل خواهد کرد.
וְהוֹצִיא כָאוֹר צִדְקֶךָ וּמִשְׁפָּטֶךָ כַּצָּהֳרָיִם:
و عدالت تو را همچون نور آشکار خواهد ساخت، و داوریهای تو را همچون نیمروز.
דּוֹם לַיהוָה וְהִתְחוֹלֵל לוֹ אַל תִּתְחַר בְּמַצְלִיחַ דַּרְכּוֹ בְּאִישׁ עֹשֶׂה מְזִמּוֹת:
منتظر خداوند باش و به او امید بدار؛ با آن که راهش کامیاب است رقابت مکن، با مردی که نقشههای بدخواهانه به انجام میرساند.
הֶרֶף מֵאַף וַעֲזֹב חֵמָה אַל תִּתְחַר אַךְ לְהָרֵעַ:
از خشم دست بکش و غضب را ترک کن؛ رقابت مکن که جز به بدی نمیانجامد.
כִּי מְרֵעִים יִכָּרֵתוּן וְקוֵֹי יְהוָה הֵמָּה יִירְשׁוּ אָרֶץ:
زیرا بدکاران بریده خواهند شد، و آنانی که به خداوند امید دارند، آنان زمین را به ارث خواهند برد.
וְעוֹד מְעַט וְאֵין רָשָׁע וְהִתְבּוֹנַנְתָּ עַל מְקוֹמוֹ וְאֵינֶנּוּ:
اندک زمانی دیگر و شریر دیگر نیست، و به جای او خواهی نگریست و او در آنجا نیست.
וַעֲנָוִים יִירְשׁוּ אָרֶץ וְהִתְעַנְּגוּ עַל רֹב שָׁלוֹם:
اما فروتنان زمین را به ارث خواهند برد، و از فراوانی صلح لذت خواهند برد.
זֹמֵם רָשָׁע לַצַּדִּיק וְחֹרֵק עָלָיו שִׁנָּיו:
شریر بر ضد پارسا توطئه میکند و بر او دندان میساید.
אֲדֹנָי יִשְׂחַק לוֹ כִּי רָאָה כִּי יָבֹא יוֹמוֹ:
خداوند بر او خواهد خندید زیرا دید که روز او خواهد آمد.
חֶרֶב פָּתְחוּ רְשָׁעִים וְדָרְכוּ קַשְׁתָּם לְהַפִּיל עָנִי וְאֶבְיוֹן לִטְבוֹחַ יִשְׁרֵי דָרֶךְ:
شریران جنگ را آغاز کردند و کمان خود را کشیدند تا بینوا و نیازمند را به زیر افکنند، تا آنانی را که در راه راست میروند بکشند.
חַרְבָּם תָּבוֹא בְלִבָּם וְקַשְּׁתוֹתָם תִּשָּׁבַרְנָה:
شمشیر آنان به دل خودشان فرو خواهد رفت، و کمانهای آنان شکسته خواهد شد.
טוֹב מְעַט לַצַּדִּיק מֵהֲמוֹן רְשָׁעִים רַבִּים:
اندکِ پارسایان بهتر است از انبوهِ شریران بسیار.
כִּי זְרוֹעוֹת רְשָׁעִים תִּשָּׁבַרְנָה וְסוֹמֵךְ צַדִּיקִים יְהוָה:
زیرا بازوان شریران شکسته خواهد شد، اما خداوند پارسایان را تکیهگاه است.
יוֹדֵעַ יְהוָה יְמֵי תְמִימִם וְנַחֲלָתָם לְעוֹלָם תִּהְיֶה:
خداوند روزهای بیگناهان را میداند، و میراث آنان تا به ابد خواهد بود.
לֹא יֵבֹשׁוּ בְּעֵת רָעָה וּבִימֵי רְעָבוֹן יִשְׂבָּעוּ:
در هنگام بلا شرمسار نخواهند شد، و در روزهای قحطی سیر خواهند بود.
כִּי רְשָׁעִים יֹאבֵדוּ וְאֹיְבֵי יְהוָה כִּיקַר כָּרִים כָּלוּ בֶעָשָׁן כָּלוּ:
زیرا شریران هلاک خواهند شد، و دشمنان خداوند همچون نورِ ناپدیدشونده بر دشتها هستند؛ در دود نابود میشوند، آری نابود میگردند.
לוֶֹה רָשָׁע וְלֹא יְשַׁלֵּם וְצַדִּיק חוֹנֵן וְנוֹתֵן:
شریر قرض میگیرد و باز نمیپردازد، اما پارسا بخشنده است و میدهد.
כִּי מְבֹרָכָיו יִירְשׁוּ אָרֶץ וּמְקֻלָּלָיו יִכָּרֵתוּ:
زیرا برکتیافتگان او زمین را به ارث خواهند برد، و لعنتشدگان او بریده خواهند شد.
מֵיְהוָה מִצְעֲדֵי גֶבֶר כּוֹנָנוּ וְדַרְכּוֹ יֶחְפָּץ:
از خداوند گامهای مرد توانا استوار میشود، زیرا او از راه وی خشنود است.
כִּי יִפֹּל לֹא יוּטָל כִּי יְהוָה סוֹמֵךְ יָדוֹ:
اگر بیفتد، به زیر افکنده نخواهد شد، زیرا خداوند دست او را نگاه میدارد.
נַעַר הָיִיתִי גַּם זָקַנְתִּי וְלֹא רָאִיתִי צַדִּיק נֶעֱזָב וְזַרְעוֹ מְבַקֶּשׁ לָחֶם:
جوان بودم، اکنون نیز پیر شدهام، و پارسایی را وانهاده ندیدم و نه نسل او را در طلب نان.
כָּל הַיּוֹם חוֹנֵן וּמַלְוֶה וְזַרְעוֹ לִבְרָכָה:
تمام روز بخشنده است و قرض میدهد، و نسل او سزاوار برکت است.
סוּר מֵרָע וַעֲשֵׂה טוֹב וּשְׁכֹן לְעוֹלָם:
از بدی دوری کن و نیکویی به جا آور، و تا به ابد ساکن باش.
כִּי יְהוָה אֹהֵב מִשְׁפָּט וְלֹא יַעֲזֹב אֶת חֲסִידָיו לְעוֹלָם נִשְׁמָרוּ וְזֶרַע רְשָׁעִים נִכְרָת:
زیرا خداوند انصاف را دوست میدارد، و پارسایان خود را وانخواهد نهاد؛ آنان تا به ابد نگاه داشته خواهند شد، اما نسل شریران بریده خواهد شد.
צַדִּיקִים יִירְשׁוּ אָרֶץ וְיִשְׁכְּנוּ לָעַד עָלֶיהָ:
پارسایان زمین را به ارث خواهند برد و تا به ابد در آن ساکن خواهند بود.
פִּי צַדִּיק יֶהְגֶּה חָכְמָה וּלְשׁוֹנוֹ תְּדַבֵּר מִשְׁפָּט:
دهان مرد پارسا حکمت را بیان میکند، و زبان او انصاف را میگوید.
תּוֹרַת אֱלֹהָיו בְּלִבּוֹ לֹא תִמְעַד אֲשֻׁרָיו:
شریعت خدای او در دل اوست؛ گامهایش نمیلغزد.
צוֹפֶה רָשָׁע לַצַּדִּיק וּמְבַקֵּשׁ לַהֲמִיתוֹ:
شریر مرد پارسا را میپاید و میکوشد او را به مرگ رساند.
יְהוָה לֹא יַעַזְבֶנּוּ בְיָדוֹ וְלֹא יַרְשִׁיעֶנּוּ בְּהִשָּׁפְטוֹ:
خداوند او را در دستان وی رها نخواهد کرد، و چون داوری شود او را محکوم نخواهد ساخت.
קַוֵּה אֶל יְהוָה וּשְׁמֹר דַּרְכּוֹ וִירוֹמִמְךָ לָרֶשֶׁת אָרֶץ בְּהִכָּרֵת רְשָׁעִים תִּרְאֶה:
به خداوند امید بدار و راه او را نگاه دار؛ او تو را برخواهد افراشت تا زمین را به ارث بری، و نابودی شریران را خواهی دید.
רָאִיתִי רָשָׁע עָרִיץ וּמִתְעָרֶה כְּאֶזְרָח רַעֲנָן:
شریری را دیدم، زورمند، استوار ریشهدوانده همچون درختی بومی که تَر و تازه است.
וַיַּעֲבֹר וְהִנֵּה אֵינֶנּוּ וָאֲבַקְשֵׁהוּ וְלֹא נִמְצָא:
و درگذشت و اینک! او دیگر نیست، و او را جستم و یافت نشد.
שְׁמָר תָּם וּרְאֵה יָשָׁר כִּי אַחֲרִית לְאִישׁ שָׁלוֹם:
بیگناه را بنگر و راست را ببین، زیرا مرد صلح را آیندهای است.
וּפֹשְׁעִים נִשְׁמְדוּ יַחְדָּו אַחֲרִית רְשָׁעִים נִכְרָתָה:
اما متجاوزان با هم نابود شدند؛ آینده شریران بریده شد.
וּתְשׁוּעַת צַדִּיקִים מֵיְהוָה מָעוּזָּם בְּעֵת צָרָה:
اما نجات پارسایان از خداوند است، که در هنگام تنگی پناهگاه آنان است.
וַיַּעְזְרֵם יְהוָה וַיְפַלְּטֵם יְפַלְּטֵם מֵרְשָׁעִים וְיוֹשִׁיעֵם כִּי חָסוּ בוֹ:
خداوند آنان را یاری کرد و رهانید؛ آنان را از شریران رهانید و نجات داد، زیرا در او پناه گرفتند.