לַמְנַצֵּחַ עַל יְדוּתוּן מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سرپرست سرایندگان، بر یِدوتون، سرودی از داوود.
אַךְ אֶל אֱלֹהִים דּוּמִיָּה נַפְשִׁי מִמֶּנּוּ יְשׁוּעָתִי:
جان من تنها به خدا در خاموشی امید دارد؛ نجات من از اوست.
אַךְ הוּא צוּרִי וִישׁוּעָתִי מִשְׂגַּבִּי לֹא אֶמּוֹט רַבָּה:
تنها او صخرهٔ من و نجات من است، دژ من، تا به سختی نلغزم.
עַד אָנָה תְּהוֹתְתוּ עַל אִישׁ תְּרָצְּחוּ כֻלְּכֶם כְּקִיר נָטוּי גָּדֵר הַדְּחוּיָה:
تا کی بر مردی نقشهٔ ویرانی میکشید؟ همگی شما کشته خواهید شد، همچون دیواری کج و حصاری لرزان.
אַךְ מִשְּׂאֵתוֹ יָעֲצוּ לְהַדִּיחַ יִרְצוּ כָזָב בְּפִיו יְבָרֵכוּ וּבְקִרְבָּם יְקַלְלוּ סֶלָה:
تنها به سبب سرافرازی او نقشه کشیدهاند تا او را براندازند؛ از دروغ لذت میبرند؛ با دهان خود برکت میدهند، اما در باطن تا ابد نفرین میکنند.
אַךְ לֵאלֹהִים דּוֹמִּי נַפְשִׁי כִּי מִמֶּנּוּ תִּקְוָתִי:
ای جان من، تنها به خدا امید داشته باش، زیرا امید من از اوست.
אַךְ הוּא צוּרִי וִישׁוּעָתִי מִשְׂגַּבִּי לֹא אֶמּוֹט:
تنها او صخرهٔ من و نجات من است؛ دژ من، نخواهم لغزید.
עַל אֱלֹהִים יִשְׁעִי וּכְבוֹדִי צוּר עֻזִּי מַחְסִי בֵּאלֹהִים:
نجات و عزت من بر خداست؛ او صخرهٔ قوت من است، پناهگاه من در خداست.
בִּטְחוּ בוֹ בְכָל עֵת עָם שִׁפְכוּ לְפָנָיו לְבַבְכֶם אֱלֹהִים מַחֲסֶה לָּנוּ סֶלָה:
در هر زمان بر او توکل کنید؛ ای مردم، دلهای خود را در حضور او بریزید. خدا تا ابد پناهگاه ماست.
אַךְ הֶבֶל בְּנֵי אָדָם כָּזָב בְּנֵי אִישׁ בְּמֹאזְנַיִם לַעֲלוֹת הֵמָּה מֵהֶבֶל יָחַד:
پسران آدم جز بطالت نیستند، و بزرگان فریبکارند؛ اگر بر ترازو نهاده شوند، همگی با هم برابر بطالتاند.
אַל תִּבְטְחוּ בְעֹשֶׁק וּבְגָזֵל אַל תֶּהְבָּלוּ חַיִל כִּי יָנוּב אַל תָּשִׁיתוּ לֵב:
بر ستم توکل مکنید، و بر غارت امید باطل مبندید؛ اگر ثروت فزونی یابد، دل بر آن منهید.
אַחַת דִּבֶּר אֱלֹהִים שְׁתַּיִם זוּ שָׁמָעְתִּי כִּי עֹז לֵאלֹהִים:
خدا یک چیز گفت، من دو چیز شنیدم، زیرا قدرت از آن خداست.
וּלְךָ אֲדֹנָי חָסֶד כִּי אַתָּה תְשַׁלֵּם לְאִישׁ כְּמַעֲשֵׂהוּ:
و تو، ای خداوند، مهربانی داری، زیرا هر کس را بر حسب کردارش پاداش میدهی.