تهیلیم

66

לַמְנַצֵּחַ שִׁיר מִזְמוֹר הָרִיעוּ לֵאלֹהִים כָּל הָאָרֶץ:

برای سرپرست سرایندگان، سرود ستایش؛ ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی برآورید.

זַמְּרוּ כְבוֹד שְׁמוֹ שִׂימוּ כָבוֹד תְּהִלָּתוֹ:

جلال نام او را بسرایید؛ ستایش او را پرشکوه گردانید.

אִמְרוּ לֵאלֹהִים מַה נּוֹרָא מַעֲשֶׂיךָ בְּרֹב עֻזְּךָ יְכַחֲשׁוּ לְךָ אֹיְבֶיךָ:

به خدا بگویید: «چه مهیب است کارهای تو! به سبب عظمت قدرت تو، دشمنانت دروغهای خود را به تو اعتراف خواهند کرد.

כָּל הָאָרֶץ יִשְׁתַּחֲווּ לְךָ וִיזַמְּרוּ לָךְ יְזַמְּרוּ שִׁמְךָ סֶלָה:

تمامی زمین در برابر تو سجده خواهند کرد و تو را خواهند سرود؛ نام تو را تا ابد خواهند سرود.»

לְכוּ וּרְאוּ מִפְעֲלוֹת אֱלֹהִים נוֹרָא עֲלִילָה עַל בְּנֵי אָדָם:

بیایید و کارهای خدا را بنگرید، که در کردارهای خود نسبت به آدمیان مهیب است.

הָפַךְ יָם לְיַבָּשָׁה בַּנָּהָר יַעַבְרוּ בְרָגֶל שָׁם נִשְׂמְחָה בּוֹ:

دریا را به خشکی بدل کرد؛ در رودخانه با پای پیاده گذشتند؛ آنجا با او شادمان شدیم.

מֹשֵׁל בִּגְבוּרָתוֹ עוֹלָם עֵינָיו בַּגּוֹיִם תִּצְפֶּינָה הַסּוֹרְרִים אַל (ירימו) יָרוּמוּ לָמוֹ סֶלָה:

با قدرت خود، بر جهان فرمان میراند؛ چشمانش ملتها را زیر نظر دارد؛ سرکشان هرگز خود را برنخواهند افراشت.

בָּרְכוּ עַמִּים אֱלֹהֵינוּ וְהַשְׁמִיעוּ קוֹל תְּהִלָּתוֹ:

ای قومها، خدای ما را برکت گویید، و آوای ستایش او را به گوشها برسانید.

הַשָּׂם נַפְשֵׁנוּ בַּחַיִּים וְלֹא נָתַן לַמּוֹט רַגְלֵנוּ:

او که جانهای ما را زنده نگاه داشت و نگذاشت پای ما بلغزد.

כִּי בְחַנְתָּנוּ אֱלֹהִים צְרַפְתָּנוּ כִּצְרָף כָּסֶף:

زیرا تو ما را آزمودی، ای خدا؛ ما را پالودی، چنانکه نقره را میپالایند.

הֲבֵאתָנוּ בַמְּצוּדָה שַׂמְתָּ מוּעָקָה בְמָתְנֵינוּ:

ما را به دام آوردی؛ زنجیری بر کمر ما نهادی.

הִרְכַּבְתָּ אֱנוֹשׁ לְרֹאשֵׁנוּ בָּאנוּ בָאֵשׁ וּבַמַּיִם וַתּוֹצִיאֵנוּ לָרְוָיָה:

انسانی را بر سر ما سوار کردی؛ ما به آتش و آب درآمدیم، و تو ما را به فراوانی بیرون آوردی.

אָבוֹא בֵיתְךָ בְעוֹלוֹת אֲשַׁלֵּם לְךָ נְדָרָי:

با قربانیهای سوختنی به خانهٔ تو خواهم آمد؛ نذرهای خود را به تو ادا خواهم کرد،

אֲשֶׁר פָּצוּ שְׂפָתָי וְדִבֶּר פִּי בַּצַּר לִי:

آنچه لبهایم بر زبان راند و دهانم در تنگی خود گفت.

עֹלוֹת מֵחִים אַעֲלֶה לָּךְ עִם קְטֹרֶת אֵילִים אֶעֱשֶׂה בָקָר עִם עַתּוּדִים סֶלָה:

قربانیهای سوختنی از حیوانات فربه را با سوزاندن قوچها به تو تقدیم خواهم کرد؛ گاوان را با بزها تا ابد آماده خواهم نمود.

לְכוּ שִׁמְעוּ וַאֲסַפְּרָה כָּל יִרְאֵי אֱלֹהִים אֲשֶׁר עָשָׂה לְנַפְשִׁי:

بیایید و بشنوید، و من به همهٔ شما که از خدا میترسید خواهم گفت که او برای جان من چه کرد.

אֵלָיו פִּי קָרָאתִי וְרוֹמַם תַּחַת לְשׁוֹנִי:

دهانم او را خواند، و او زیر زبان من برافراشته شد.

אָוֶן אִם רָאִיתִי בְלִבִּי לֹא יִשְׁמַע אֲדֹנָי:

اگر در دل خود گناهی میدیدم، خداوند آن را نمیشنود.

אָכֵן שָׁמַע אֱלֹהִים הִקְשִׁיב בְּקוֹל תְּפִלָּתִי:

اما خدا شنید؛ به آوای دعای من گوش فرا داد.

בָּרוּךְ אֱלֹהִים אֲשֶׁר לֹא הֵסִיר תְּפִלָּתִי וְחַסְדּוֹ מֵאִתִּי:

متبارک باد خدا، که دعای مرا و مهربانی خود را از من دور نکرد.