לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד לְהַזְכִּיר:
برای سرپرست سرایندگان؛ از داوود، برای یادآوری.
אֱלֹהִים לְהַצִּילֵנִי יְהוָה לְעֶזְרָתִי חוּשָׁה:
ای خدا، به نجات من بشتاب؛ ای خداوند، به یاری من بشتاب.
יֵבֹשׁוּ וְיַחְפְּרוּ מְבַקְשֵׁי נַפְשִׁי יִסֹּגוּ אָחוֹר וְיִכָּלְמוּ חֲפֵצֵי רָעָתִי:
باشد که جویندگان جان من شرمسار و خوار شوند؛ باشد که خواهندگان آسیب من به عقب برگردند و رسوا گردند.
יָשׁוּבוּ עַל עֵקֶב בָּשְׁתָּם הָאֹמְרִים הֶאָח הֶאָח:
باشد که آنان که میگویند: «هَه، هَه»، به راه شرم خود بازگردند.
יָשִׂישׂוּ וְיִשְׂמְחוּ בְּךָ כָּל מְבַקְשֶׁיךָ וְיֹאמְרוּ תָמִיד יִגְדַּל אֱלֹהִים אֹהֲבֵי יְשׁוּעָתֶךָ:
باشد که همهٔ جویندگان تو به وجد آیند و شادمان شوند، و باشد که دوستداران نجات تو پیوسته بگویند: «خدا بزرگ باد.»
וַאֲנִי עָנִי וְאֶבְיוֹן אֱלֹהִים חוּשָׁה לִּי עֶזְרִי וּמְפַלְטִי אַתָּה יְהוָה אַל תְּאַחַר:
اما من فقیر و نیازمندم، ای خدا، به سوی من بشتاب؛ تو یاور و رهانندهٔ منی، ای خداوند، تأخیر مکن.