לַמְנַצֵּחַ בִּנְגִינֹת מִזְמוֹר לְאָסָף שִׁיר:
برای سرپرست سرایندگان با سازهای زهی، مزمور آساف، سرودی.
נוֹדָע בִּיהוּדָה אֱלֹהִים בְּיִשְׂרָאֵל גָּדוֹל שְׁמוֹ:
خدا در یهودا شناخته شده است؛ در اسرائیل نام او بزرگ است.
וַיְהִי בְשָׁלֵם סֻכּוֹ וּמְעוֹנָתוֹ בְצִיּוֹן:
خیمهٔ او در سالیم بود، و مسکن او در صهیون.
שָׁמָּה שִׁבַּר רִשְׁפֵי קָשֶׁת מָגֵן וְחֶרֶב וּמִלְחָמָה סֶלָה:
در آنجا تیرهای کمان را شکست، سپر و شمشیر و جنگ را تا ابد.
נָאוֹר אַתָּה אַדִּיר מֵהַרְרֵי טָרֶף:
تو پرشکوهی؛ نیرومندتر از کوههای شکار.
אֶשְׁתּוֹלְלוּ אַבִּירֵי לֵב נָמוּ שְׁנָתָם וְלֹא מָצְאוּ כָל אַנְשֵׁי חַיִל יְדֵיהֶם:
دلیران از خرد بیگانه شدند؛ در خواب خود به خفتند، و هیچیک از مردان سپاه دست خود را نیافتند.
מִגַּעֲרָתְךָ אֱלֹהֵי יַעֲקֹב נִרְדָּם וְרֶכֶב וָסוּס:
از نهیب تو، ای خدای یعقوب، ارابه و اسب به خواب گران فرورفتند.
אַתָּה נוֹרָא אַתָּה וּמִי יַעֲמֹד לְפָנֶיךָ מֵאָז אַפֶּךָ:
تو، مهیب تویی، و چون به خشم آیی، کیست که بتواند در برابر تو بایستد؟
מִשָּׁמַיִם הִשְׁמַעְתָּ דִּין אֶרֶץ יָרְאָה וְשָׁקָטָה:
از آسمان داوری را شنواندی؛ زمین ترسید و آرام گرفت.
בְּקוּם לַמִּשְׁפָּט אֱלֹהִים לְהוֹשִׁיעַ כָּל עַנְוֵי אֶרֶץ סֶלָה:
آنگاه که خدا برای داوری برخیزد، تا همهٔ فروتنان زمین را تا ابد نجات دهد.
כִּי חֲמַת אָדָם תּוֹדֶךָּ שְׁאֵרִית חֵמֹת תַּחְגֹּר:
زیرا خشم انسان تو را سپاس خواهد گفت؛ بازماندهٔ خشم را بازخواهی داشت.
נִדְרוּ וְשַׁלְּמוּ לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם כָּל סְבִיבָיו יוֹבִילוּ שַׁי לַמּוֹרָא:
نذر کنید و به خداوند خدای خود ادا نمایید؛ همهٔ آنان که گرداگرد اویند، برای آن مهیب هدیه خواهند آورد.
יִבְצֹר רוּחַ נְגִידִים נוֹרָא לְמַלְכֵי אָרֶץ:
روح امیران را قطع خواهد کرد؛ پادشاهان زمین از او خواهند ترسید.