מַשְׂכִּיל לְאֵיתָן הָאֶזְרָחִי:
مَسکیلی از اِیتان اِزراحی.
חַסְדֵי יְהוָה עוֹלָם אָשִׁירָה לְדֹר וָדֹר אוֹדִיעַ אֱמוּנָתְךָ בְּפִי:
مهربانیهای خداوند را تا به ابد خواهم سرایید؛ امانت تو را با دهان خود نسل اندر نسل اعلام خواهم کرد.
כִּי אָמַרְתִּי עוֹלָם חֶסֶד יִבָּנֶה שָׁמַיִם תָּכִן אֱמוּנָתְךָ בָהֶם:
زیرا گفتم: «تا به ابد به مهربانی بنا خواهد شد؛ همچون آسمانها، که امانت خود را در آنها استوار خواهی ساخت.»
כָּרַתִּי בְרִית לִבְחִירִי נִשְׁבַּעְתִּי לְדָוִד עַבְדִּי:
با برگزیده خود عهد بستم؛ برای بنده خود داوود سوگند خوردم.
עַד עוֹלָם אָכִין זַרְעֶךָ וּבָנִיתִי לְדֹר וָדוֹר כִּסְאֲךָ סֶלָה:
تا به ابد نسل تو را استوار خواهم ساخت و تخت تو را برای جمیع نسلها تا به ابد بنا خواهم کرد.
וְיוֹדוּ שָׁמַיִם פִּלְאֲךָ יְהוָה אַף אֱמוּנָתְךָ בִּקְהַל קְדֹשִׁים:
و ای خداوند، آسمانها کار شگفت تو را اعتراف میکنند، و نیز امانت تو را در جماعت مقدسان.
כִּי מִי בַשַּׁחַק יַעֲרֹךְ לַיהוָה יִדְמֶה לַיהוָה בִּבְנֵי אֵלִים:
زیرا کیست در آسمانها که با خداوند برابر باشد؟ کیست در میان پسران زورمندان که مانند خداوند باشد؟
אֵל נַעֲרָץ בְּסוֹד קְדֹשִׁים רַבָּה וְנוֹרָא עַל כָּל סְבִיבָיו:
خدا در شورای بزرگ مقدسان مهیب است و نزد همه آنان که گرداگرد اویند ترسناک.
יְהוָה אֱלֹהֵי צְבָאוֹת מִי כָמוֹךָ חֲסִין יָהּ וֶאֱמוּנָתְךָ סְבִיבוֹתֶיךָ:
ای خداوند، خدای لشکرها، کیست مانند تو؟ ای یاه، که زورمندی، و امانت تو گرداگرد توست.
אַתָּה מוֹשֵׁל בְּגֵאוּת הַיָּם בְּשׂוֹא גַלָּיו אַתָּה תְשַׁבְּחֵם:
تو بر تکبر دریا فرمان میرانی؛ آنگاه که امواج خود را برمیافرازد، تو آنها را فرو مینشانی.
אַתָּה דִכִּאתָ כֶחָלָל רָהַב בִּזְרוֹעַ עֻזְּךָ פִּזַּרְתָּ אוֹיְבֶיךָ:
رهب را همچون کشتهای کوبیدی؛ با بازوی توانای خود دشمنانت را پراکنده ساختی.
לְךָ שָׁמַיִם אַף לְךָ אָרֶץ תֵּבֵל וּמְלֹאָהּ אַתָּה יְסַדְתָּם:
آسمان از آنِ توست و زمین نیز از آنِ توست؛ ربع مسکون و پری آن را تو بنیاد نهادی.
צָפוֹן וְיָמִין אַתָּה בְרָאתָם תָּבוֹר וְחֶרְמוֹן בְּשִׁמְךָ יְרַנֵּנוּ:
شمال و جنوب را تو آفریدی؛ تابور و حرمون به نام تو سرود میسرایند.
לְךָ זְרוֹעַ עִם גְּבוּרָה תָּעֹז יָדְךָ תָּרוּם יְמִינֶךָ:
تو را بازویی با قدرت است؛ دست تو توانا و دست راست تو بلند است.
צֶדֶק וּמִשְׁפָּט מְכוֹן כִּסְאֶךָ חֶסֶד וֶאֱמֶת יְקַדְּמוּ פָנֶיךָ:
عدالت و داوری بنیاد تخت توست؛ مهربانی و راستی پیش روی تو میروند.
אַשְׁרֵי הָעָם יוֹדְעֵי תְרוּעָה יְהוָה בְּאוֹר פָּנֶיךָ יְהַלֵּכוּן:
خوشا به حال قومی که نواختن شوفار را میشناسد؛ ای خداوند، باشد که در نور روی تو سلوک کنند.
בְּשִׁמְךָ יְגִילוּן כָּל הַיּוֹם וּבְצִדְקָתְךָ יָרוּמוּ:
به نام تو تمامی روز شادمانند و به عدالت تو سرافراز میگردند.
כִּי תִפְאֶרֶת עֻזָּמוֹ אָתָּה וּבִרְצֹנְךָ (תרים) תָּרוּם קַרְנֵנוּ:
زیرا که تو جلال قدرت ایشانی و به رضامندی تو شاخ ما برافراشته خواهد شد.
כִּי לַיהוָה מָגִנֵּנוּ וְלִקְדוֹשׁ יִשְׂרָאֵל מַלְכֵּנוּ:
زیرا که سپر ما از آنِ خداوند است و پادشاه ما از آنِ قدوس اسرائیل.
אָז דִּבַּרְתָּ בְחָזוֹן לַחֲסִידֶיךָ וַתֹּאמֶר שִׁוִּיתִי עֵזֶר עַל גִּבּוֹר הֲרִימוֹתִי בָחוּר מֵעָם:
آنگاه در رؤیا با پرهیزگاران خود سخن گفتی و گفتی: «بر مردی توانا یاری نهادم؛ برگزیدهای را از میان قوم برافراشتم.
מָצָאתִי דָּוִד עַבְדִּי בְּשֶׁמֶן קָדְשִׁי מְשַׁחְתִּיו:
بنده خود داوود را یافتم و او را با روغن مقدس خود مسح کردم.
אֲשֶׁר יָדִי תִּכּוֹן עִמּוֹ אַף זְרוֹעִי תְאַמְּצֶנּוּ:
که دست من با او استوار خواهد بود و بازوی من نیز او را تقویت خواهد کرد.
לֹא יַשִּׁא אוֹיֵב בּוֹ וּבֶן עַוְלָה לֹא יְעַנֶּנּוּ:
هیچ دشمنی از او باج نخواهد گرفت و هیچ بیدادگری او را رنج نخواهد داد.
וְכַתּוֹתִי מִפָּנָיו צָרָיו וּמְשַׂנְאָיו אֶגּוֹף:
و خصمان او را از پیش رویش خواهم کوبید و دشمنانش را خواهم زد.
וֶאֶמוּנָתִי וְחַסְדִּי עִמּוֹ וּבִשְׁמִי תָּרוּם קַרְנוֹ:
امانت و مهربانی من با او خواهد بود و به نام من شاخ او برافراشته خواهد شد.
וְשַׂמְתִּי בַיָּם יָדוֹ וּבַנְּהָרוֹת יְמִינוֹ:
دست او را بر دریا خواهم نهاد و دست راست او را بر نهرها.
הוּא יִקְרָאֵנִי אָבִי אָתָּה אֵלִי וְצוּר יְשׁוּעָתִי:
او مرا خواهد خواند: «تو پدر من، خدای من و صخره نجات من هستی.»
אַף אָנִי בְּכוֹר אֶתְּנֵהוּ עֶלְיוֹן לְמַלְכֵי אָרֶץ:
من نیز او را نخستزاده خواهم ساخت، برترین پادشاهان زمین.
לְעוֹלָם (אשמור) אֶשְׁמָר לוֹ חַסְדִּי וּבְרִיתִי נֶאֱמֶנֶת לוֹ:
مهربانی خود را تا به ابد برای او نگاه خواهم داشت و عهد من با او پایدار خواهد ماند.
וְשַׂמְתִּי לָעַד זַרְעוֹ וְכִסְאוֹ כִּימֵי שָׁמָיִם:
و نسل او را تا به ابد پایدار خواهم ساخت و تخت او را همچون روزهای آسمان.
אִם יַעַזְבוּ בָנָיו תּוֹרָתִי וּבְמִשְׁפָּטַי לֹא יֵלֵכוּן:
اگر پسرانش تورات مرا ترک کنند و در داوریهای من سلوک ننمایند،
אִם חֻקֹּתַי יְחַלֵּלוּ וּמִצְוֹתַי לֹא יִשְׁמֹרוּ:
اگر فرایض مرا بیحرمت سازند و فرمانهای مرا نگاه ندارند،
וּפָקַדְתִּי בְשֵׁבֶט פִּשְׁעָם וּבִנְגָעִים עֲוֹנָם:
آنگاه گناه ایشان را با چوب و خطای ایشان را با تازیانهها سزا خواهم داد.
וְחַסְדִּי לֹא אָפִיר מֵעִמּוֹ וְלֹא אֲשַׁקֵּר בֶּאֱמוּנָתִי:
اما مهربانی خود را از او باطل نخواهم کرد و امانت خود را خیانت نخواهم نمود.
לֹא אֲחַלֵּל בְּרִיתִי וּמוֹצָא שְׂפָתַי לֹא אֲשַׁנֶּה:
عهد خود را بیحرمت نخواهم ساخت و سخن لبهای خود را دگرگون نخواهم کرد.
אַחַת נִשְׁבַּעְתִּי בְקָדְשִׁי אִם לְדָוִד אֲכַזֵּב:
یک بار به قدوسیت خود سوگند خوردهام که به داوود دروغ نخواهم گفت.
זַרְעוֹ לְעוֹלָם יִהְיֶה וְכִסְאוֹ כַשֶּׁמֶשׁ נֶגְדִּי:
نسل او تا به ابد خواهد بود و تخت او همچون آفتاب در حضور من.
כְּיָרֵחַ יִכּוֹן עוֹלָם וְעֵד בַּשַּׁחַק נֶאֱמָן סֶלָה:
همچون ماه که تا به ابد استوار است و شاهدی است در آسمان، جاودانه راست.»
וְאַתָּה זָנַחְתָּ וַתִּמְאָס הִתְעַבַּרְתָּ עִם מְשִׁיחֶךָ:
اما تو او را ترک کردی و رد نمودی؛ بر مسیح خود غضبناک شدی.
נֵאַרְתָּה בְּרִית עַבְדֶּךָ חִלַּלְתָּ לָאָרֶץ נִזְרוֹ:
عهد بنده خود را شکستی؛ تاج او را تا به زمین بیحرمت ساختی.
פָּרַצְתָּ כָל גְּדֵרֹתָיו שַׂמְתָּ מִבְצָרָיו מְחִתָּה:
همه دیوارهای او را رخنه کردی؛ استحکامات او را به ویرانه بدل ساختی.
שַׁסֻּהוּ כָּל עֹבְרֵי דָרֶךְ הָיָה חֶרְפָּה לִשְׁכֵנָיו:
همه رهگذران او را غارت کردند؛ او نزد همسایگانش رسوایی شد.
הֲרִימוֹתָ יְמִין צָרָיו הִשְׂמַחְתָּ כָּל אוֹיְבָיו:
دست راست خصمان او را برافراشتی؛ همه دشمنانش را شادمان ساختی.
אַף תָּשִׁיב צוּר חַרְבּוֹ וְלֹא הֲקֵימֹתוֹ בַּמִּלְחָמָה:
حتی دم تیز شمشیر او را نیز بازگرداندی و او را در جنگ برپا نداشتی.
הִשְׁבַּתָּ מִטְּהָרוֹ וְכִסְאוֹ לָאָרֶץ מִגַּרְתָּה:
به درخشش او پایان دادی و تخت او را به زمین افکندی.
הִקְצַרְתָּ יְמֵי עֲלוּמָיו הֶעֱטִיתָ עָלָיו בּוּשָׁה סֶלָה:
روزهای جوانی او را کوتاه کردی؛ او را تا به ابد به شرم پوشانیدی.
עַד מָה יְהוָה תִּסָּתֵר לָנֶצַח תִּבְעַר כְּמוֹ אֵשׁ חֲמָתֶךָ:
ای خداوند، تا به کی؟ آیا تا به ابد خود را پنهان خواهی کرد؟ آیا غضب تو همچون آتش خواهد سوخت؟
זְכָר אֲנִי מֶה חָלֶד עַל מַה שָּׁוְא בָּרָאתָ כָל בְּנֵי אָדָם:
به یاد آور که عمر من چیست؛ برای چه بطالتی همه بنیآدم را آفریدهای؟
מִי גֶבֶר יִחְיֶה וְלֹא יִרְאֶה מָּוֶת יְמַלֵּט נַפְשׁוֹ מִיַּד שְׁאוֹל סֶלָה:
کیست آن مرد که زندگی کند و مرگ را نبیند، که جان خود را تا به ابد از چنگ گور برهاند؟
אַיֵּה חֲסָדֶיךָ הָרִאשֹׁנִים אֲדֹנָי נִשְׁבַּעְתָּ לְדָוִד בֶּאֱמוּנָתֶךָ:
ای خداوند، مهربانیهای پیشین تو کجاست، که در امانت خود برای داوود سوگند خوردی؟
זְכֹר אֲדֹנָי חֶרְפַּת עֲבָדֶיךָ שְׂאֵתִי בְחֵיקִי כָּל רַבִּים עַמִּים:
ای خداوند، رسوایی بندگان خود را به یاد آور، که آن را در سینه خود حمل میکنم، رسوایی همه قومهای بزرگ را.
אֲשֶׁר חֵרְפוּ אוֹיְבֶיךָ יְהוָה אֲשֶׁר חֵרְפוּ עִקְּבוֹת מְשִׁיחֶךָ:
ای خداوند، رسواییای که دشمنان تو روا داشتند، که با آن گامهای مسیح تو را رسوا ساختند.
בָּרוּךְ יְהוָה לְעוֹלָם אָמֵן וְאָמֵן:
متبارک باد خداوند تا به ابد. آمین و آمین.