לַמְנַצֵּחַ אַל תַּשְׁחֵת לְדָוִד מִכְתָּם בִּשְׁלֹחַ שָׁאוּל וַיִּשְׁמְרוּ אֶת הַבַּיִת לַהֲמִיתוֹ:
برای رهبر سرود، بر اَل تَشحِت؛ مزموری زرین از داوود، آنگاه که شائول فرستاد و خانه را پاسبانی کردند تا او را بکشند.
הַצִּילֵנִי מֵאֹיְבַי אֱלֹהָי מִּמִתְקוֹמְמַי תְּשַׂגְּבֵנִי:
ای خدای من، مرا از دشمنانم نجات ده؛ مرا در برابر کسانی که بر من برمیخیزند نیرومند ساز.
הַצִּילֵנִי מִפֹּעֲלֵי אָוֶן וּמֵאַנְשֵׁי דָמִים הוֹשִׁיעֵנִי:
مرا از کارگزاران شرارت نجات ده، و از مردان خونریز رهایی بخش.
כִּי הִנֵּה אָרְבוּ לְנַפְשִׁי יָגוּרוּ עָלַי עַזִים לֹא פִשְׁעִי וְלֹא חַטָּאתִי יְהוָה:
زیرا اینک برای جان من کمین کردهاند؛ زورمندان بر من گرد میآیند، نه به خاطر گناه من و نه به خاطر خطای من، ای خداوند.
בְּלִי עָוֹן יְרוּצוּן וְיִכּוֹנָנוּ עוּרָה לִקְרָאתִי וּרְאֵה:
بیآنکه خطایی باشد، میدوند و خود را آماده میسازند؛ به سوی من بیدار شو و ببین.
וְאַתָּה יְהוָה אֱלֹהִים צְבָאוֹת אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הָקִיצָה לִפְקֹד כָּל הַגּוֹיִם אַל תָּחֹן כָּל בֹּגְדֵי אָוֶן סֶלָה:
و تو، ای خداوند، خدای لشکرها، خدای اسرائیل، برخیز تا همه امتها را مجازات کنی؛ بر هیچیک از خیانتکاران شرور تا ابد رحمت میاور.
יָשׁוּבוּ לָעֶרֶב יֶהֱמוּ כַכָּלֶב וִיסוֹבְבוּ עִיר:
شامگاه بازمیگردند، همچون سگ زوزه میکشند و شهر را دور میزنند.
הִנֵּה יַבִּיעוּן בְּפִיהֶם חֲרָבוֹת בְּשִׂפְתוֹתֵיהֶם כִּי מִי שֹׁמֵעַ:
اینک با دهان خود سخنان زهرآگین میریزند؛ بر لبهایشان شمشیرهاست، زیرا میپندارند کیست که بشنود؟
וְאַתָּה יְהוָה תִּשְׂחַק לָמוֹ תִּלְעַג לְכָל גּוֹיִם:
اما تو، ای خداوند، بر ایشان خواهی خندید؛ همه امتها را استهزا خواهی کرد.
עֻזּוֹ אֵלֶיךָ אֶשְׁמֹרָה כִּי אֱלֹהִים מִשְׂגַּבִּי:
به خاطر قوت او، به تو امید میبندم، زیرا خدا دژ من است.
אֱלֹהֵי (חסדו) חַסְדִּי יְקַדְּמֵנִי אֱלֹהִים יַרְאֵנִי בְשֹׁרְרָי:
خدای مهربانی من پیش روی من خواهد رفت؛ خدا مرا بر دشمنانم که مرا میپایند ظفر خواهد بخشید.
אַל תַּהַרְגֵם פֶּן יִשְׁכְּחוּ עַמִּי הֲנִיעֵמוֹ בְחֵילְךָ וְהוֹרִידֵמוֹ מָגִנֵּנוּ אֲדֹנָי:
ایشان را مکش، مبادا قوم من فراموش کنند؛ ایشان را به قدرت خود از داراییشان آواره کن و فرو افکن، ای خداوند، ای سپر ما.
חַטַּאת פִּימוֹ דְּבַר שְׂפָתֵימוֹ וְיִלָּכְדוּ בִגְאוֹנָם וּמֵאָלָה וּמִכַּחַשׁ יְסַפֵּרוּ:
گناه دهانشان سخن لبهایشان است، و به خاطر تکبر خود گرفتار خواهند شد، به خاطر لعنت و دروغهایی که میگویند.
כַּלֵּה בְחֵמָה כַּלֵּה וְאֵינֵמוֹ וְיֵדְעוּ כִּי אֱלֹהִים מֹשֵׁל בְּיַעֲקֹב לְאַפְסֵי הָאָרֶץ סֶלָה:
ایشان را با غضب نابود کن تا دیگر نباشند، و خواهند دانست که خدا تا کرانهای زمین تا ابد بر یعقوب فرمان میراند.
וְיָשׁוּבוּ לָעֶרֶב יֶהֱמוּ כַכָּלֶב וִיסוֹבְבוּ עִיר:
و شامگاه بازخواهند گشت، همچون سگان زوزه خواهند کشید، و شهر را دور خواهند زد.
הֵמָּה (ינועון) יְנִיעוּן לֶאֱכֹל אִם לֹא יִשְׂבְּעוּ וַיָּלִינוּ:
برای خوراک سرگردان خواهند گشت، و اگر سیر نشوند، شب را به همان حال خواهند گذراند.
וַאֲנִי אָשִׁיר עֻזֶּךָ וַאֲרַנֵּן לַבֹּקֶר חַסְדֶּךָ כִּי הָיִיתָ מִשְׂגָּב לִי וּמָנוֹס בְּיוֹם צַר לִי:
و من از قدرت تو خواهم سرایید، و بامدادان مهربانی تو را با شادی خواهم سرایید، زیرا تو دژ من و پناهگاهی در روزی که در تنگی بودم برایم بودی.
עֻזִּי אֵלֶיךָ אֲזַמֵּרָה כִּי אֱלֹהִים מִשְׂגַּבִּי אֱלֹהֵי חַסְדִּי:
ای قوت من! تو را خواهم سرایید زیرا خدا دژ من است، ای خدای مهربانی من.