Oorsprong van het gebed
Het Gebed voor de Staat Israël werd kort na de oprichting van Israël in 1948 geschreven. De opperrabbijnen van Israël, Rabbijn Isaak Herzog en Rabbijn Ben-Tsion Meïr Chai Uzziël, schreven het gebed om in synagogen wereldwijd te worden gereciteerd. Het wordt doorgaans op Sjabbat-ochtend gezegd na de Tora-lezing, hoewel gebruiken per gemeenschap variëren.
De tekst van het gebed
Het gebed vraagt God de Staat Israël te zegenen en noemt het 'de eerste bloei van onze verlossing.' Het bidt voor de bescherming van Israëls inwoners en soldaten, voor vrede, voor wijs leiderschap en voor eenheid onder alle Joden. Het gebed weerspiegelt de hoop dat de moderne staat het begin vertegenwoordigt van de profetische beloften van terugkeer en verlossing.
Wanneer wordt het gereciteerd?
De meeste gemeenschappen die dit gebed reciteren doen dit op Sjabbat en Joodse feestdagen na de Tora-lezing, voordat de Tora naar de ark wordt teruggebracht. Sommigen zeggen het ook op Israëls Onafhankelijkheidsdag (Jom Ha'Atsmaoet). Het gebed wordt vaak gevolgd door een gebed voor het welzijn van de Israëlische strijdkrachten. Gebruiken variëren - sommige gemeenschappen reciteren het elke week, andere alleen bij speciale gelegenheden.
Theologische betekenis
Het gebed beschrijft Israël als 'resjiet tsemichat geoelatenoe' - het begin van de bloei van onze verlossing. Deze zin weerspiegelt het geloof dat de oprichting van Israël het begin vertegenwoordigt van het messiaanse proces zoals voorzegd door de profeten. Door dit gebed te reciteren, drukken Joden wereldwijd hun verbondenheid met en hoop voor het Land Israël en zijn rol in het Joodse lot uit.
Gebed voor de IDF
Veel gemeenschappen reciteren ook een gebed voor het welzijn van Israëls soldaten (Chajalei Tsahal). Dit gebed vraagt God degenen die het Land Israël verdedigen te beschermen, hen van gevaar te bevrijden en hen succes te schenken. Het weerspiegelt de dankbaarheid en bezorgdheid van de gemeenschap voor degenen die het Joodse thuisland beschermen, en wordt vaak direct na het Gebed voor de Staat Israël gereciteerd.
Variaties en gebruiken
Niet alle Joodse gemeenschappen reciteren dit gebed. Sommige ultra-orthodoxe gemeenschappen laten het weg vanwege theologische voorbehouden over de seculiere staat. Liberale en conservatieve stromingen hebben alternatieve versies gecreëerd. Sommige gemeenschappen voegen gebeden toe voor vrede en voor Israëlisch-Palestijnse verzoening. Het gebed blijft zich ontwikkelen naarmate de situatie van Israël verandert en gemeenschappen nadenken over hun relatie met de staat.