Wat is de Sjema?
De Sjema (letterlijk 'Hoor') is de centrale geloofsbelijdenis van het jodendom, die de eenheid van God bevestigt. Het openingsvers - 'Hoor Israël, de Heer onze God, de Heer is Eén' (Sjema Jisraël, Adonai Eloheinoe, Adonai Echad) - is de meest bekende zin in het jodendom. De Sjema is technisch gezien geen gebed maar een verklaring en aanvaarding van de goddelijke waarheid.
Bijbelse bron
De Sjema komt uit drie passages in de Tora: Deuteronomium 6:4-9 (de eerste paragraaf over het liefhebben van God), Deuteronomium 11:13-21 (de tweede paragraaf over beloning en straf), en Numeri 15:37-41 (de derde paragraaf over tsietsiet en het herinneren van de geboden). Deze passages zijn door de Wijzen gekozen om dagelijks te worden gereciteerd.
De eerste paragraaf (V'ahavta)
De eerste paragraaf begint met de verklaring van Gods eenheid en gaat verder met het gebod om God lief te hebben 'met heel je hart, met heel je ziel en met al je kracht.' Het instrueert ons om deze woorden aan onze kinderen te leren, er voortdurend over te spreken, ze als een teken te binden (tfillin), ze op onze deurposten te schrijven (mezoeza) en ze altijd aanwezig te houden in ons leven.
De tweede paragraaf (V'haja Im Sjamoa)
De tweede paragraaf bespreekt het concept van beloning en straf. Als we Gods geboden volgen, ontvangen we regen op het juiste moment en agrarische overvloed. Als we afdwalen, zal de hemel gesloten worden en zal het land geen opbrengst geven. Deze paragraaf herhaalt dezelfde praktijken van tfillin en mezoeza die in de eerste worden genoemd.
De derde paragraaf (Vajomer)
De derde paragraaf gebiedt het dragen van tsietsiet (franjes) aan de hoeken van kledingstukken. De blauwe draad (techelet) herinnert ons aan de hemel en Gods troon. Deze paragraaf herinnert ook aan de Uittocht uit Egypte, wat de reden is dat hij is opgenomen - we zijn verplicht om de Uittocht dagelijks te herinneren. De paragraaf eindigt met: 'Ik ben de Heer uw God die u uit Egypte heeft geleid om uw God te zijn.'
Wanneer de Sjema reciteren
De Sjema wordt twee keer per dag gereciteerd: 's ochtends (Sjacharit) en 's avonds (Ma'ariv). De ochtend-Sjema moet worden gezegd voor het einde van het derde uur van de dag. De avond-Sjema kan worden gezegd vanaf het vallen van de nacht tot middernacht (sommigen zeggen tot de dageraad). Daarnaast wordt de Sjema gereciteerd als onderdeel van de gebeden voor het slapengaan en is het traditioneel de laatste woorden die een Jood uitspreekt voor de dood.
Hoe de Sjema te reciteren
Bij het reciteren van het eerste vers bedek je je ogen met je rechterhand om de concentratie te bevorderen. Spreek elk woord zorgvuldig en duidelijk uit. Verleng de laatste letter van 'Echad' (Eén) terwijl je mediteert over Gods soevereiniteit over alle richtingen en dimensies. Na het eerste vers zeg je stil 'Baroech Sjem Kevod Malchoeto Le'olam Va'ed' (Gezegend is de naam van Zijn glorierijke koninkrijk voor altijd).
Het belang van de Sjema
De Sjema wordt beschouwd als het belangrijkste gebed in het jodendom omdat het de kern van het Joodse geloof omvat: monotheïsme en het verbond tussen God en Israël. Het is door Joden door de hele geschiedenis heen gereciteerd, inclusief martelaren die met deze woorden op hun lippen stierven. De Sjema dient als een tweemaal daagse hernieuwing van onze toewijding aan God en Zijn leer.