Szewa brachot: siedem błogosławieństw ślubnych wyjaśnionych

Szewa brachot (Siedem Błogosławieństw) to siedem błogosławieństw odmawianych podczas żydowskiej ceremonii ślubnej pod chupą, a następnie przy świątecznych posiłkach w tygodniu po ślubie. Te starożytne błogosławieństwa, obecne w Talmudzie, celebrują stworzenie ludzkości, radość pary młodej oraz nadzieję na odbudowę Jerozolimy. Przekształcają ślub w święte przymierze przed Bogiem i wspólnotą.

1) Błogosławieństwo nad winem (hagafen). 2) Chwała Bogu, który stworzył wszystko ku Swojej chwale. 3) Chwała Stwórcy ludzkości. 4) Chwała za stworzenie ludzi na obraz Boży ze zdolnością do kontynuowania rodu. 5) Niech Syjon raduje się, gdy jego dzieci powracają (modlitwa za Jerozolimę). 6) Obdarz parę radością, jak Bóg obdarzył Adama i Ewę w Edenie. 7) Chwała Bogu, który stworzył radość i wesele, pana młodego i pannę młodą, i wszelkie formy świętowania – kończąc słowami 'Który raduje pana młodego z panną młodą'.

Podczas ceremonii ślubnej Szewa brachot odmawia się po ceremonii obrączek i odczytaniu ketuby (kontraktu małżeńskiego). Tradycyjnie są one śpiewane nad kielichem wina przez prowadzącego rabina lub rozdzielane między wyróżnionych gości. Po błogosławieństwach para pije wino. Następnie następuje rozbicie szklanki i radosna celebracja.

Przez siedem dni po ślubie odbywają się świąteczne posiłki na cześć pary, a po Birkat Hamazon odmawiany jest Szewa brachot. Aby odmówić pełne Szewa brachot przy tych posiłkach, musi być obecny minjan (dziesięciu mężczyzn) i co najmniej jeden 'panim chadasżot' (nowa twarz) – ktoś, kto nie był na ślubie ani na wcześniejszym posiłku Szewa brachot w tym tygodniu. Zapewnia to ciągłą celebrację z nowymi uczestnikami.

Centralnym motywem Szewa brachot jest radość – w szczególności micwa radowania panny młodej i pana młodego. Błogosławieństwa przywołują pierwotną radość Adama i Ewy w Ogrodzie Eden, prosząc, aby para doświadczyła podobnego szczęścia. Goście są zachęcani do świętowania, śpiewania, tańczenia i niesienia radości nowej parze. Ten tydzień celebracji pomaga rozpocząć małżeństwo przy wsparciu wspólnoty i w atmosferze szczęścia.

Kilka z Szewa brachot odwołuje się do Jerozolimy i Syjonu, łącząc osobistą radość z nadzieją narodową. Nawet w szczycie celebracji pamiętamy o Jerozolimie i modlimy się o jej odbudowę. Błogosławieństwa wyobrażają 'głos radości i wesela, głos pana młodego i panny młodej' ponownie słyszany na ulicach Jerozolimy. To łączy każdy żydowski ślub ze zbiorowym przeznaczeniem narodu żydowskiego.