לְמַעַן תִּזְכֹּר אֶת יוֹם צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ:
Abyś wspominał dzień wyjścia twego z ziemi egipskiej przez wszystkie dni życia twojego.
רַק הִשָּׁמֶר לְךָ וּשְׁמֹר נַפְשְׁךָ מְאֹד פֶּן תִּשְׁכַּח אֶת הַדְּבָרִים אֲשֶׁר רָאוּ עֵינֶיךָ וּפֶן יָסוּרוּ מִלְּבָבְךָ כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ וְהוֹדַעְתָּם לְבָנֶיךָ וְלִבְנֵי בָנֶיךָ: יוֹם אֲשֶׁר עָמַדְתָּ לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּחֹרֵב:.
Tylko strzeż się i pilnie strzeż duszy twojej, abyś nie zapomniał o rzeczach, które widziały oczy twoje, i żeby nie odeszły od serca twojego przez wszystkie dni życia twojego. Oznajmij je dzieciom twoim i dzieciom dzieci twoich, dniu, w którym stanąłeś przed Wiekuistym, Bogiem twoim, w Chorebie.
זָכוֹר אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה לְךָ עֲמָלֵק בַּדֶּרֶךְ בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם: אֲשֶׁר קָרְךָ בַּדֶּרֶךְ וַיְזַנֵּב בְּךָ כָּל הַנֶּחֱשָׁלִים אַחַרֶיךָ וְאַתָּה עָיֵף וְיָגֵעַ וְלֹא יָרֵא אֱלֹהִים: וְהָיָה בְּהָנִיחַ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְךָ מִכָּל אֹיְבֶיךָ מִסָּבִיב בָּאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה לְרִשְׁתָּהּ תִּמְחֶה אֶת זֵכֶר עֲמָלֵק מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם לֹא תִּשְׁכָּח: זְכֹר אַל תִּשְׁכַּח אֵת אֲשֶׁר הִקְצַפְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בַּמִּדְבָּר: זָכוֹר אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְמִרְיָם בַּדֶּרֶךְ בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם: זָכוֹר אֶת יוֹם הַשַּׁבָּת לְקַדְּשׁוֹ:
Wspomnij, co uczynił ci Amalek w drodze, gdy wyszedłeś z Egiptu; jak napotkał cię w drodze i uderzył wszystkich słabych z tyłu twoich, gdy byłeś zmęczony i wyczerpany, a on nie bał się Boga. Przeto gdy da ci Wiekuisty, Bóg twój, odpoczynek od wszystkich nieprzyjaciół twoich dokoła w ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, daje ci w dziedzictwo, aby ją posiadać, wygładzisz pamięć Amaleka spod nieba. Nie zapomnij. Pamiętaj i nie zapomnij, jak pobudzałeś Wiekuistego, Boga twojego, do gniewu na pustyni. Wspomnij, co uczynił Wiekuisty, Bóg twój, Miriam w drodze, gdy wyszliście z Egiptu. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić.