אָנֹכִי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ אֲשֶׁר הוֹצֵאתִיךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים לֹא-יִהְיֶה לְךָ אֱלֹהִים אֲחֵרִים עַל-פָּנָי. ג לֹא-תַעֲשֶׂה לְךָ פֶסֶל וְכָל-תְּמוּנָה אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ מִתָּחַת וַאֲשֶׁר בַּמַּיִם מִתַּחַת לָאָרֶץ. ד לֹא-תִשְׁתַּחֲוֶה לָהֶם וְלֹא תָעָבְדֵם כִּי אָנֹכִי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ אֵל קַנָּא פֹּקֵד עֲוֹן אָבֹת עַל-בָּנִים עַל-שִׁלֵּשִׁים וְעַל-רִבֵּעִים לְשֹׂנְאָי. ה וְעֹשֶׂה חֶסֶד לַאֲלָפִים לְאֹהֲבַי וּלְשֹׁמְרֵי מִצְוֹתָי. ו לֹא תִשָּׂא אֶת-שֵׁם-יְהוָה אֱלֹהֶיךָ לַשָּׁוְא כִּי לֹא יְנַקֶּה יְהוָה אֵת אֲשֶׁר-יִשָּׂא אֶת-שְׁמוֹ לַשָּׁוְא.
Ja jestem Wiekuistym, Bogiem twoim, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał innych bogów przede Mną. Nie uczynisz sobie rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie w górze, ani tego, co jest na ziemi w dole, ani tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał ani im służył. Bo Ja, Wiekuisty, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, nawiedzającym nieprawość ojców na synach w trzecim i czwartym pokoleniu tych, którzy Mnie nienawidzą, ale okazującym miłosierdzie tysiącom tych, którzy Mnie miłują i strzegą przykazań Moich. Nie będziesz brał imienia Wiekuistego, Boga twojego, nadaremnie, bo Wiekuisty nie zostawi bez kary tego, który bierze imię Jego nadaremnie.
ז זָכוֹר אֶת-יוֹם הַשַּׁבָּת לְקַדְּשׁוֹ. ח שֵׁשֶׁת יָמִים תַּעֲבֹד וְעָשִׂיתָ כָּל-מְלַאכְתֶּךָ. ט וְיוֹם הַשְּׁבִיעִי שַׁבָּת לַיהוָה אֱלֹהֶיךָ לֹא-תַעֲשֶׂה כָל-מְלָאכָה אַתָּה וּבִנְךָ וּבִתֶּךָ עַבְדְּךָ וַאֲמָתְךָ וּבְהֶמְתֶּךָ וְגֵרְךָ אֲשֶׁר בִּשְׁעָרֶיךָ. י כִּי שֵׁשֶׁת-יָמִים עָשָׂה יְהוָה אֶת-הַשָּׁמַיִם וְאֶת-הָאָרֶץ אֶת-הַיָּם וְאֶת-כָּל-אֲשֶׁר-בָּם וַיָּנַח בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי עַל-כֵּן בֵּרַךְ יְהוָה אֶת-יוֹם הַשַּׁבָּת וַיְקַדְּשֵׁהוּ. יא כַּבֵּד אֶת-אָבִיךָ וְאֶת-אִמֶּךָ לְמַעַן יַאֲרִכוּן יָמֶיךָ עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר-יְהוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ. יב לֹא תִרְצָח לֹא תִנְאָף לֹא תִגְנֹב לֹא-תַעֲנֶה בְרֵעֲךָ עֵד שָׁקֶר. {ס} יג לֹא תַחְמֹד בֵּית רֵעֶךָ לֹא-תַחְמֹד אֵשֶׁת רֵעֶךָ וְעַבְדּוֹ וַאֲמָתוֹ וְשׁוֹרוֹ וַחֲמֹרוֹ וְכֹל אֲשֶׁר לְרֵעֶךָ.
Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelkie dzieło twoje, ale dzień siódmy jest szabatem Wiekuistego, Boga twojego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy: ty ani syn twój, ani córka twoja, ani sługa twój, ani służebnica twoja, ani bydło twoje, ani przybysz, który jest w bramach twoich. Bo w sześciu dniach Wiekuisty uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, i odpoczął dnia siódmego. Dlatego Wiekuisty pobłogosławił dzień szabatu i uświęcił go. Czcij ojca twojego i matkę twoją, abyś żył długo na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, daje tobie. Nie będziesz mordował. Nie będziesz cudzołożył. Nie będziesz kradł. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twojemu świadectwa fałszywego. Nie będziesz pożądał domu bliźniego twojego; nie będziesz pożądał żony bliźniego twojego, ani sługi jego, ani służebnicy jego, ani wołu jego, ani osła jego, ani niczego, co należy do bliźniego twojego.