Tehilim

102

תְּפִלָּה לְעָנִי כִי יַעֲטֹף וְלִפְנֵי יְהוָה יִשְׁפֹּךְ שִׂיחוֹ:

Modlitwa strapionego, gdy zwątpił, i przed Bogiem wylewa żal swój.

יְהוָה שִׁמְעָה תְפִלָּתִי וְשַׁוְעָתִי אֵלֶיךָ תָבוֹא:

Boże wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje do Ciebie niech dojdzie.

אַל תַּסְתֵּר פָּנֶיךָ מִמֶּנִּי בְּיוֹם צַר לִי הַטֵּה אֵלַי אָזְנֶךָ בְּיוֹם אֶקְרָא מַהֵר עֲנֵנִי:

Nie ukrywaj oblicza Twojego przedemną, w dzień niedoli mojéj, skłoń ku mnie ucho Twoje; w dzień w którym wzywam, rychło odpowiedz mi.

כִּי כָלוּ בְעָשָׁן יָמָי וְעַצְמוֹתַי כְּמוֹקֵד נִחָרוּ:

Bo znikają jako dym dni moje, a członki moje jak głownia rozpalone.

הוּכָּה כָעֵשֶׂב וַיִּבַשׁ לִבִּי כִּי שָׁכַחְתִּי מֵאֲכֹל לַחְמִי:

Porażone jak trawa i zawiędło serce moje, że zapominam spożywać chleb mój.

מִקּוֹל אַנְחָתִי דָּבְקָה עַצְמִי לִבְשָׂרִי:

Od głosu jęku mojego, przylgło do kości mojéj ciało moje.

דָּמִיתִי לִקְאַת מִדְבָּר הָיִיתִי כְּכוֹס חֳרָבוֹת:

Podobnym do pelikana na puszczy, jestem niby puhacz w zwaliskach.

שָׁקַדְתִּי וָאֶהְיֶה כְּצִפּוֹר בּוֹדֵד עַל גָּג:

Czuwam i jestem jak ptak samotny na dachu.

כָּל הַיּוֹם חֵרְפוּנִי אוֹיְבָי מְהוֹלָלַי בִּי נִשְׁבָּעוּ:

Cały dzień urągają mi wrogowie moi, pastwiący się nademną przeklinają mnie.

כִּי אֵפֶר כַּלֶּחֶם אָכָלְתִּי וְשִׁקֻּוַי בִּבְכִי מָסָכְתִּי:

Bo popiół jak chléb jadam, a napój mój łzami zaprawiam.

מִפְּנֵי זַעַמְךָ וְקִצְפֶּךָ כִּי נְשָׂאתַנִי וַתַּשְׁלִיכֵנִי:

Przed grozą i gniewem Twoim, boś mnie uniósł i rzucił.

יָמַי כְּצֵל נָטוּי וַאֲנִי כָּעֵשֶׂב אִיבָשׁ:

Dni moje jak cień wydłużony, a jak trawa zawiędłem.

וְאַתָּה יְהוָה לְעוֹלָם תֵּשֵׁב וְזִכְרְךָ לְדֹר וָדֹר:

A Ty Boże na wieki panujesz, a chwała Twoja od pokolenia do pokolenia.

אַתָּה תָקוּם תְּרַחֵם צִיּוֹן כִּי עֵת לְחֶנְנָהּ כִּי בָא מוֹעֵד:

Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas ułaskawić go, bo nadeszła pora.

כִּי רָצוּ עֲבָדֶיךָ אֶת אֲבָנֶיהָ וְאֶת עֲפָרָהּ יְחֹנֵנוּ:

Bo upodobali sobie słudzy Twoi kamienie jego, a proch jego umiłowali.

וְיִירְאוּ גוֹיִם אֶת שֵׁם יְהוָה וְכָל מַלְכֵי הָאָרֶץ אֶת כְּבוֹדֶךָ:

I bać się będą ludy imienia Boga, a wszyscy królowie ziemi chwały Twojéj.

כִּי בָנָה יְהוָה צִיּוֹן נִרְאָה בִּכְבוֹדוֹ:

Bo odbuduje Bóg Cyon, ukaże się we wspaniałości Swojéj.

פָּנָה אֶל תְּפִלַּת הָעַרְעָר וְלֹא בָזָה אֶת תְּפִלָּתָם:

Zwróci się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi modlitwą ich.

תִּכָּתֶב זֹאת לְדוֹר אַחֲרוֹן וְעַם נִבְרָא יְהַלֶּל יָהּ:

Zapisze się to dla rodu potomnego, a lud odrodzony będzie chwalił Pana.

כִּי הִשְׁקִיף מִמְּרוֹם קָדְשׁוֹ יְהוָה מִשָּׁמַיִם אֶל אֶרֶץ הִבִּיט:

Bo wejrzał z wysokości Swojéj świętéj, Bóg z niebios na ziemię spojrzał.

לִשְׁמֹעַ אֶנְקַת אָסִיר לְפַתֵּחַ בְּנֵי תְמוּתָה:

By wysłuchać westchnienie jeńca, by wyswobodzić skazanych na śmierć.

לְסַפֵּר בְּצִיּוֹן שֵׁם יְהוָה וּתְהִלָּתוֹ בִּירוּשָׁלִָם:

By głosili na Cyonie imię Boga, a sławę Jego w Jerozolimie.

בְּהִקָּבֵץ עַמִּים יַחְדָּו וּמַמְלָכוֹת לַעֲבֹד אֶת יְהוָה:

Gdy zgromadzą się narody pospołu, i królestwa by służyć Bogu.

עִנָּה בַדֶּרֶךְ (כחו) כֹּחִי קִצַּר יָמָי:

Stérał w pochodzie siłę moję, skrócił dni moje.

אֹמַר אֵלִי אַל תַּעֲלֵנִי בַּחֲצִי יָמָי בְּדוֹר דּוֹרִים שְׁנוֹתֶיךָ:

Wołam: Panie mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, wszak od wieku do wieku lata Twoje.

לְפָנִים הָאָרֶץ יָסַדְתָּ וּמַעֲשֵׂה יָדֶיךָ שָׁמָיִם:

Wonczas ugruntowałeś ziemię, a dziełem rąk Twoich niebiosa.

הֵמָּה יֹאבֵדוּ וְאַתָּה תַעֲמֹד וְכֻלָּם כַּבֶּגֶד יִבְלוּ כַּלְּבוּשׁ תַּחֲלִיפֵם וְיַחֲלֹפוּ:

One zaginą, a Ty ostaniesz się; a wszystkie jako szata zbutwieją, jak odzież odmienisz je i przeminą.

וְאַתָּה הוּא וּשְׁנוֹתֶיךָ לֹא יִתָּמּוּ:

A Ty będziesz, a lata Twoje nie skończą się.

בְּנֵי עֲבָדֶיךָ יִשְׁכּוֹנוּ וְזַרְעָם לְפָנֶיךָ יִכּוֹן:

Synowie sług Twoich zamieszkiwać będą, a potomstwo ich przed Tobą się ostanie.