می شِبِرَخ: دعای یهودی برای شفا

می شِبِرَخ («آن که برکت داد») دعایی است که طلب برکت خداوند می‌کند و بیشتر برای بیماران خوانده می‌شود. این دعا به زِخوت نیاکان ما متوسل شده و از خداوند می‌خواهد شفای کامل - رِفوئا شِلِما - به شخص نام‌برده بفرستد. به طور سنتی هنگام خواندن تورا خوانده می‌شود و قدرت تورا را به دعای شفا پیوند می‌دهد. جماعت «آمین» پاسخ می‌دهد تا دعاهایشان را اضافه کند.

می شِبِرَخ برای بیماران معمولاً در شَبّات و اعیاد هنگام خواندن تورا و در دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها که تورا خوانده می‌شود، گفته می‌شود. بسیاری از کنیسه‌ها زمان مشخصی برای آن دارند، اغلب پس از خواندن تورا و قبل از بازگرداندن طومار به هِخال. برخی آن را برای هر فردی که به تورا فراخوانده می‌شود (عَلیا) می‌خوانند. همچنین می‌توان آن را در هر زمانی هنگام دعا برای بهبود کسی به صورت خصوصی گفت.

هنگام درخواست می شِبِرَخ، نام عبری بیمار را همراه با نام عبری مادرش ارائه دهید (مثلاً «یوسِف بِن سارا»). استفاده از نام مادر سنت دعاهای شفاست. اگر نام عبری مشخص نیست، می‌توان از نام فارسی استفاده کرد. بسیاری از کنیسه‌ها فهرست می شِبِرَخ نگهداری می‌کنند - با دفتر یا گَبّای تماس بگیرید تا اسامی اضافه شود. برخی جوامع اسامی ارسال‌شده آنلاین یا تلفنی را نیز می‌خوانند.

می شِبِرَخ آغاز می‌شود: «آن که نیاکان ما را برکت داد، اَبراهام، یصحاق و یعقوب، سارا، ریوقا، راحِل و لِئا، [نام] فرزند [نام مادر] را برکت دهد و شفا بخشد.» ادامه می‌یابد با درخواست از خداوند برای تقویت و شفای ایشان، جسم و روح، در میان همه بیماران، و پایان می‌یابد با «به زودی و به سرعت، و بگوییم آمین.» جوامع مختلف متن‌های متفاوتی دارند، برخی بلندتر و برخی کوتاه‌تر.

دعا درخواست «رِفوئا شِلِما» - شفای کامل - می‌کند که به طور سنتی هم شفای جسمی و هم معنوی را شامل می‌شود («رِفوئَت هَنِفِش اورِفوئَت هَگوف»). یهودیت تشخیص می‌دهد که بیماری کل وجود انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، نه فقط بدن. دعا اذعان می‌کند که شفای نهایی از جانب خداوند است، در حالی که همچنان جستجوی درمان پزشکی را تشویق می‌کند. برای قوت، آرامش و بهبود کامل سلامت بیمار دعا می‌کنیم.

اگرچه می شِبِرَخ شفا شناخته‌شده‌ترین است، دعاهای می شِبِرَخ برای مناسبت‌های بسیاری وجود دارد: برای فراخوانده‌شدگان به تورا، نوزادان، سربازان، مسافران، مادران تازه و غیره. هر کدام برکت خداوند را برای وضعیت خاص درخواست می‌کند. قالب - متوسل شدن به زِخوت نیاکان و درخواست برکت - برای نیازهای مختلف در زندگی یهودی تطبیق داده می‌شود.